Voor een land dat de Wereldbeker vier keer heeft gewonnen, enkele van de grootste spelers in de geschiedenis van het spel heeft voortgebracht en het tactische denken over de hele wereld heeft gevormd, heeft een nieuwe afwezigheid van het grootste podium van het voetbal een gevoel van urgentie gecreëerd.
Maar de laatste mislukking wordt door degenen binnen het spel niet gezien als een geïsoleerde teleurstelling.
Gedurende de afgelopen week, Football Presse heeft gesproken met vijf figuren met diepe connecties met het Italiaanse voetbal: voormalig Napoli-sportdirecteur Mauro Meluso, winnaar van het Europees Kampioenschap Alberico Evani, Cagliari-legende Marco Sanna, voormalig Italiaans spits Giuseppe Incocciati en ex-Rangers-aanvaller Marco Negri.
Hun achtergronden zijn verschillend, maar hun boodschap is opmerkelijk vergelijkbaar. Het probleem van Italië gaat niet alleen om het vinden van de juiste coach of het veranderen van één formatie. Het gaat om het herontdekken van de waarden die het Italiaanse voetbal ooit uniek maakten.
Mauro Meluso gelooft dat de problemen veel dieper gaan dan wat er op wedstrijddagen gebeurt.
De ervaren sportdirecteur, die heeft gewerkt bij clubs zoals Napoli, Spezia en Lecce, wees op de veranderende structuur van het moderne spel en de moeilijkheid waarmee clubs worden geconfronteerd bij het balanceren van financiële eisen met sportieve ambitie. Voor Meluso moet het Italiaanse voetbal zorgvuldig kijken naar hoe clubs worden beheerd en hoe voetbalsbeslissingen worden genomen.
"Iedereen, van de club tot het laatste personeelslid, moet het beste geven voor het team," vertelde Meluso aan Football Presse. "De resultaten komen wanneer iedereen samenwerkt en de juiste omgeving rond de spelers creëert."
Dat idee om een sterkere voetbalcultuur op te bouwen werd de hele week herhaald.
Alberico Evani, die deel uitmaakte van de Italiaanse coachingstaff die Euro 2020 won, gelooft dat het land moet terugkeren naar het verbeteren van de fundamenten van het spel. De voormalige AC Milan-middenvelder heeft zowel de gouden generatie van het Italiaanse voetbal als de moderne uitdagingen waarmee jonge spelers worden geconfronteerd, gezien.
Voor Evani moet technische ontwikkeling weer de prioriteit worden.
Italië heeft traditioneel voetballers voortgebracht die konden denken, creëren en problemen onder druk konden oplossen. Echter, het moderne spel heeft steeds meer de nadruk gelegd op tactische discipline en fysieke eisen. Het gevaar, volgens verschillende gasten van Football Presse, is dat individualiteit verloren gaat.
Giuseppe Incocciati was bijzonder sterk op dat punt. De voormalige Milan- en Napoli-aanvaller gelooft dat het Italiaanse voetbal is afgeweken van het ontwikkelen van spelers met verbeeldingskracht en persoonlijkheid.
"Vandaag ontbreekt het aan individuele techniek," legde Incocciati uit aan Football Presse. "We moeten getalenteerde spelers beschermen en ervoor zorgen dat ze niet alleen worden geleerd om eenvoudige uitvoerders van tactische instructies te worden."
Voor een land dat ooit Roberto Baggio, Alessandro Del Piero, Francesco Totti, Gianluca Vialli en Christian Vieri voortbracht, is de achteruitgang in aanvallend talent een van de grootste zorgen geworden.
Marco Negri, die een succesvolle carrière in de Serie A had voordat hij een Rangers-icoon in Schotland werd, benadrukte ook het verschil tussen het verleden en het heden. De voormalige spits herinnert zich een tijd waarin Italië kon kiezen uit een generatie wereldklasse aanvallers.
"Tijdens mijn tijd waren er 10 of 11 spelers van het hoogste niveau in de aanval," vertelde Negri aan Football Presse. "Nu heeft Italië moeite om vier of vijf spelers te vinden die dat verschil kunnen maken."
Voor Negri moet de oplossing beginnen in het jeugdsysteem. De voormalige Italiaans international gelooft dat het land de coachingmethoden, faciliteiten en de manier waarop jonge spelers worden ontwikkeld, moet onderzoeken.
Hetzelfde thema kwam naar voren bij Marco Sanna, de Cagliari-legende die blijft werken binnen het Italiaanse voetbal en gepassioneerd is over de toekomst van het spel.
Sanna gelooft dat Italië creativiteit moet beschermen. De voormalige middenvelder waarschuwde dat jonge spelers niet simpelweg producten van tactische systemen kunnen worden.
De grootste kracht van het Italiaanse voetbal kwam historisch gezien van spelers die intelligentie combineerden met technische vaardigheden -- voetballers die in staat waren om iets onverwachts te produceren.
Die kwaliteit moet opnieuw worden aangemoedigd.
De aanstelling van Paolo Maldini als technisch directeur van de FIGC vertegenwoordigt een belangrijk moment. Een figuur die een van de grootste voetbaltradities van Italië vertegenwoordigt, heeft nu de kans om de toekomstige richting van het nationale spel te helpen vormgeven.
Maar degenen die door Football Presse zijn geïnterviewd, begrijpen dat één persoon niet alleen decennia aan problemen kan oplossen.
De uitdaging is cultureel.
Italië moet zijn structuren verbeteren, investeren in jeugdontwikkeling en een omgeving creëren waarin getalenteerde spelers worden aangemoedigd in plaats van beperkt. De financiële kloof met de grootste competities in Europa heeft ook de positie van het Italiaanse voetbal veranderd.
Zoals Negri uitlegde, is de Serie A niet langer de bestemming die het ooit was.
"Eens wilde elke speler naar Italië komen omdat het de competitie was waar je kon groeien en je kwaliteiten kon laten zien," zei hij. "Nu is dat helaas niet langer de realiteit."
De financiële kracht van de Premier League heeft het landschap veranderd, terwijl Spanje blijft voortbrengen met technisch begaafde generaties spelers. Italiaanse clubs vertrouwen steeds meer op ervaren sterren die later in hun carrière aankomen, in plaats van voldoende lokaal opgeleide talenten te produceren die klaar zijn om het nationale team te leiden.
Er blijft echter optimisme bestaan.
Italië bezit nog steeds een van de rijkste voetbalculturen, gepassioneerde supporters en clubs met buitengewone geschiedenissen.
De boodschap van Meluso, Evani, Sanna, Incocciati en Negri is niet dat het Italiaanse voetbal voorbij is. Het is dat het Italiaanse voetbal zichzelf moet herontdekken.
Het land hoeft Engeland, Spanje of iemand anders niet te kopiëren.
Het moet zich herinneren wat het succesvol maakte in de eerste plaats: techniek, intelligentie, creativiteit en spelers met de persoonlijkheid om wedstrijden te beslissen.
De afwezigheid van de Wereldbeker moet niet alleen worden gezien als een mislukking, maar als een waarschuwing. Want de volgende generatie van het Italiaanse voetbal zal niet van de ene op de andere dag worden opgebouwd.
Het zal worden opgebouwd door de beslissingen die vandaag worden genomen.