Beide hadden connecties met Bolton Wanderers, waar Brown had gespeeld voordat hij zijn carrière bij de Seasiders beëindigde. Maar het was Blackpool directeur voetbal Billy Bingham, niet Allardyce, die Brown naar de club had gehaald, en de omstandigheden rond de aanstelling van de nieuwe manager zouden de richting van zijn carrière veranderen.
"Ik kende hem omdat hij een Bolton-speler was en ik op dat moment in Bolton woonde," vertelde Brown Football Presse.
"En ik kende hem, ik kende hem sociaal. Hij had bedrijven buiten het spel. Hij was aan het plannen voor een toekomst die somber kon zijn in het management. Je weet wel, de ene minuut sta je bovenaan, de volgende minuut sta je onderaan. Dus hij was aan het plannen voor die eventualiteiten."
Bingham was spelers aan het werven voordat er een manager was aangesteld, met verschillende ervaren voetballers die arriveerden tijdens de voorbereiding op het seizoen. Brown herinnerde zich een kleedkamer met spelers die het professionele spel kenden, maar niet noodzakelijkerwijs in staat waren om het te coachen.
"Billy Bingham was de directeur voetbal bij Blackpool, en hij was aan het werven. Hij was hoofd van de werving voordat de manager werd aangesteld."
"En toen Billy besloot dat we een manager nodig hadden, een coach, een manager die kan coachen, was Sam Allardyce perfect voor die taak. Dus toen hij binnenkwam, bracht hij Bobby Saxton mee. Ik was een speler. Ik was op dat moment de aanvoerder van de club. Dus het was een soort van een duwtje in een relatie die eigenlijk bloeide."
De aanstelling kwam in juli 1994, na het vertrek van Billy Ayre. Allardyce erfde een club met ambities voor vooruitgang, maar beperkte financiële middelen. Blackpool eindigde als 12e in Division Two, toen de derde divisie van het Engelse voetbal, in zijn eerste seizoen. Browns verslag van de periode gaat evenzeer over de realiteit van het opereren binnen die beperkingen als over de persoonlijkheid van de manager.
"Het moeilijkste deel daarvan was de financiële situatie bij de club in Blackpool op dat moment. Nou, het was niet geschikt voor enige vorm van promotie, laten we zeggen, het was niet geschikt voor enige vorm van vooruitgang en Sam probeerde een manier te vinden om die vooruitgang te boeken en elke laatste druppel eruit te persen."
"Hij was succesvol, daar is geen twijfel over, weet je. Maar toen Bobby Saxton werd ontslagen, kreeg ik een telefoontje van Sam met de vraag om hem te ontmoeten. En ik ging hem ontmoeten en hij zei gewoon: 'Ik weet wat voor salaris je hebt,' zei hij, 'maar ik wil dat je een speler-coach wordt.'"
Het aanbod hield een aanzienlijke financiële opoffering in. Brown zou zijn volledige salaris ontvangen wanneer hij werd geselecteerd om te spelen, maar het coachingsdeel was slechts een kwart van zijn bestaande inkomsten waard. Hij moest de beslissing met zijn familie bespreken, die hem steunde tijdens het eerste jaar terwijl hij naar een andere carrière overstapte.
"Dat coachingsaspect was ongeveer 25% van wat je nu verdient. Dus als je speelt, krijg je je 100% salaris. Als je niet speelt, 25%. Dus ik moest naar huis gaan, het met de familie bespreken. De familie zorgde toen voor mij gedurende het eerste jaar, en het was de juiste beslissing omdat ik van dat naar Bolton Wanderers in de Championship ging."
Voor Brown betekende de overgang leren om voetbal vanuit beide kanten van de kleedkamerdeur te zien. Hij was niet langer gewoon een speler die verwachtte dat het coachingsteam beslissingen nam en het werk organiseerde. Hij werd een van de mensen die verantwoordelijk waren voor die beslissingen, terwijl hij nog steeds probeerde het vertrouwen van teamgenoten te behouden die hem eerder als een van hen beschouwden.
"Het moeilijke deel voor mij om iets op te nemen was het feit dat ik slechts een invaller was. Ik speelde niet, en het was niet mijn beslissing dat ik niet speelde. Het was de beslissing van de manager, wat Sam uiteraard was."
"Ik moest verantwoordelijk worden gehouden voor alles wat naar buiten kwam, weet je. Dus elke soort informatie die uit de kleedkamer lekte, waren alle ogen op mij gericht omdat ik de assistent-manager of de coach van het eerste team was. En dat was het moeilijke deel. Ik moest het vertrouwen van het team terugwinnen."
Brown erkende dat het een moeilijke periode was, maar geloofde dat de regeling werkte vanwege de mensen in de kleedkamer en de manier waarop Allardyce de groep bij elkaar bracht. Andy Preece, Andy Morrison en Tony Ellis waren onder de spelers die hij herinnerde als mensen die daarna betrokken bleven in het voetbal door coaching en management.
"Er is geen twijfel in mijn hoofd dat het werkte. Ik denk dat het te maken had met het feit dat we Andy Preece hadden, we hadden Andy Morrison, we hadden Tony Ellis, die allemaal nog steeds betrokken zijn bij het spel omdat ze betrokken zijn bij coaching en management, en hopelijk was dat gewoon het begin ervan, de manier waarop Sam het allemaal bij elkaar bracht."
De relatie tussen Brown en Allardyce was niet gebaseerd op onvoorwaardelijke overeenstemming. Brown herinnerde zich een manager die debat verwelkomde en bereid was te luisteren wanneer iemand hem uitdaagde.
"Ja, hij was op dezelfde golflengte als ik. Goede, goede sfeer, goede grapjes. Hij was niet bang om zijn mening te geven."
Brown vervolgde: "Hij was niet bang om zijn mening te geven. Dat betekent niet dat ik hier niet ben om naar je te luisteren. Ik wil ook horen wat je te zeggen hebt. Dus ik was altijd een onderdeel van dat soort gesprek."
Blackpool's campagne van 1995-96 bracht het project dicht bij zijn doelstelling. Allardyce's team eindigde als derde in Division Two, miste automatische promotie op de laatste dag voordat het het opnam tegen Bradford City in de play-offs. Blackpool won de eerste wedstrijd met 2-0 uit, maar verloor met 3-0 op Bloomfield Road, waardoor hun promotiekansen eindigden. Allardyce werd in mei 1996 ontslagen.
Brown verliet Blackpool met meer dan alleen de ervaring van een moeilijk seizoen. Zijn overstap naar coaching had een weg terug naar Bolton geopend, waar hij opnieuw bij Allardyce zou komen en vervolgens promotie naar de Premier League zou ervaren.
"Maar zoals ik al zei, aan het einde van dat seizoen, gingen we de play-offs in, we misten de play-offs, en Sam werd ontslagen. En toen ging ik naar de Championship en daarna naar de Premier League. Dus we deden iets goed, daar is geen twijfel over."
Het partnerschap met Blackpool was geëindigd zonder promotie, maar het had Brown zijn eerste substantiële kans gegeven om een toekomst buiten het spelen op te bouwen.
Wat begon als een financieel risicovolle speler-coach regeling werd de basis voor de volgende fase van zijn carrière.
Volg onze 5-delige serie met Phil Brown deze week terwijl we zijn bijna 50 jaar in het professionele spel bespreken.