Het was een lange weg vanaf waar zijn voetbalreis was begonnen.
Twentyman stond op de boeken van Liverpool als 18-jarige, studeerde A-niveaus overdag en trainde 's nachts met de reserves.
"Ik was eigenlijk 24 en dacht dat ik de boot had gemist," vertelde Twentyman Football Presse.
"Ik stond op de boeken van Liverpool toen ik 18 was en speelde in de reserves. Ik studeerde A-niveaus overdag en speelde soms 's avonds op Anfield."
Het was 1977 en Liverpool was kampioen van Europa, maar Twentyman kon zien dat zijn eigen route naar het eerste elftal onwaarschijnlijk was.
"Ik wist dat ik daar niet de juiste kwaliteiten had en drifte in het amateurvoetbal."
Een van de spelers die destijds door de rangen van Liverpool kwam, was Sammy Lee, die later een Engelse international zou worden en talloze onderscheidingen met de club zou winnen.
Maar Twentyman's carrière ging in een heel andere richting.
Hij ging naar Formby en nam een baan bij Girobank, zich settelend in een leven dat zekerheid bood en de kans om met zijn vrienden te voetballen.
Toen kwam de beslissing die alles veranderde.
"Er kwam een tijd dat ik moest beslissen of ik met mijn vrienden wilde blijven voetballen en plezier maken, of dat ik iets in het spel wilde proberen."
Hij koos voor de gok.
"Ik zette mijn schouders eronder en Chorley nam me onder contract, waardoor ik de kans kreeg om in de Northern Premier League te spelen."
Het betekende dat hij twee keer per week ongeveer 50 mijl moest reizen om te trainen, maar Twentyman wist wat hij achtervolgde.
"Ik was eigenlijk 24 en dacht dat ik de boot had gemist," herinnerde hij zich. "Maar om eerlijk te zijn; ik zou overal naartoe zijn gegaan om mijn kans te krijgen."
De overstap transformeerde hem.
Les Rigby nam hem aanvankelijk mee naar Chorley voordat Peter Wragg hem verving en, volgens Twentyman, de normen rond het team veranderde.
"Peter Wragg verving hem als manager en hij zorgde ervoor dat we allemaal in topvorm kwamen.
"Hij kreeg de hele selectie fit, we begonnen te winnen en mijn spel verbeterde daardoor. Ik moet Peter credit geven voor het echt vooruitduwen van mij."
Toen kwam het buitengewone seizoen dat professioneel voetbal mogelijk maakte.
"In mijn tweede seizoen bij Chorley scoorde ik 24 doelpunten als centrale verdediger, waaronder een paar penalty's."
Een centrale verdediger die 24 doelpunten scoort, was genoeg om de aandacht van Preston North End te trekken.
Alan Kelly Sr., de assistent-manager van Preston, had hem blijkbaar opgemerkt, maar het was manager Gordon Lee die de beslissende oproep deed.
"En ik zal nooit vergeten dat PNE-manager Gordon Lee belde en me in zijn kenmerkende Black Country-accent vertelde dat hij wilde dat ik voor hen zou tekenen."
Lee vroeg Twentyman of hij bereid was zijn baan bij de bank op te geven en professioneel voetbal een serieuze kans te geven.
"Het kostte een milliseconde om te antwoorden."
Twentyman aarzelde niet.
"Ik zou overal naartoe zijn gegaan om mijn kans te krijgen."
Preston was dichtbij genoeg bij huis zodat hij in het Liverpool-gebied kon blijven wonen in plaats van zijn leven om te gooien. Hij reisde naar de training met een andere jonge voetballer die later naam zou maken in het management.
"Ik woonde ten noorden van Liverpool en Preston was maar 22 mijl verderop, dus ik reisde dagelijks.
"Ik reisde vaak naar de training met Dave Jones, de voormalige manager van Sheffield Wednesday."
Twentyman's professionele debuut kwam tegen Oxford United in Deepdale in oktober 1983, en zijn drie jaar bij Preston resulteerden uiteindelijk in meer dan 100 optredens in alle competities.
Er was zelfs een amusante wending aan de verwachtingen rond zijn overstap.
"Preston dacht dat ze een doelpunten scorende centrale verdediger kregen, maar ik denk dat ik in mijn eerste seizoen maar één doelpunt heb gescoord!"
Hij had het eindelijk gemaakt, maar het professionele spel bood nog steeds geen garanties.
Na drie seizoenen liet Preston Twentyman gaan samen met zeven andere spelers toen hun contracten afliepen.
"Met bekerwedstrijden was het meer dan 100 wedstrijden!!! Ik werd door Preston vrijgelaten samen met zeven andere spelers omdat al onze contracten waren verlopen."
Toch weigerde hij opnieuw om afwijzing als het einde te beschouwen.
"Ik was de enige die een contract kreeg bij een League-club."
Die club was Bristol Rovers, waar Twentyman de volgende zeven jaar zou doorbrengen en 252 competitiewedstrijden zou spelen.
De reis van Liverpool-trainee naar professionele voetballer had zes jaar langer geduurd dan hij had verwacht.
Het had inhoudt dat hij werd vrijgelaten, in het amateurvoetbal terechtkwam, een baan in de banksector nam, de comfortzone van het spelen met zijn vrienden verliet en twee keer per week naar Chorley reisde.
Hij had het risico genomen vanwege een simpele filosofie.
"Je leeft maar één keer."
Twentyman had tegen zijn verloofde gezegd dat als hij 10 jaar als professionele voetballer kon krijgen, de gok het waard zou zijn.
Hij kreeg zijn 10 jaar -- drie bij Preston en zeven bij Bristol Rovers -- voordat voetbal hem naar een even lange carrière in de omroep bracht.
Voor een speler die zich ooit afvroeg of hij de boot op 24 had gemist, bleek het dat de boot gewoon op hem aan het wachten was.
Geoff Twentyman is de auteur van "Top Man: The Geoff Twentyman Story" van Pitch Publishing - dat is hier beschikbaar.
