Nu 31 en gevestigd bij Real Betis, stond de Spanjaard woensdag voor het eerst tegenover Arsenal, een ontmoeting die hem zelfs tijdens zijn huur bij Sporting was ontglipt, toen een nauwkeurig getimede knieblessure hem uitsloot van een eerdere wedstrijd tussen de teams. Betis versloeg de Gunners met 3-1 in Dublin.
Spreken met The Guardian's Sid Lowe voor de wedstrijd, beschreef Bellerín zijn emotionele band met een club waarvoor hij een decennium speelde.
"Ik voel ze nog steeds als een familie. Londen gaf me de ruimte om mijn wereld te verkennen, om te rijpen," zei hij. "Er zijn plaatsen die je kunnen beperken, maar Londen was een plek waar ik kon uitbreiden, het leven kon verkennen."
Hij blijft dicht bij verschillende figuren die nog bij de club zijn, met Mikel Arteta, zijn voormalige teamgenoot en nu de hoofdcoach van Arsenal, als belangrijkste.
Bellerín was pas 16 toen hij vanuit de academie van Barcelona in de Engelse hoofdstad arriveerde, en herinnerde zich het gevoel van onafhankelijkheid dat de club zijn jonge spelers bijbracht.
"Het eerste wat Liam Brady, de academiedirecteur, ons gaf, was een Oyster card. We verdienden €400 per maand, maar we hadden een gevoel van onafhankelijkheid. We voelden ons niet overbeschermd of verlaten. We moesten twee bussen en de metro nemen om naar de training te gaan," zei hij, toevoegend dat hij in tal van verschillende plaatsen woonde gedurende 12 jaar in de stad, waaronder een 17e-eeuwse boerderij in St Albans die alleen bereikbaar was via een zandpad.
Hij sprak warm over de Premier League-titelwinst van Arsenal vorig seizoen, die een wachtperiode van 22 jaar voor de club beëindigde.
"Een van de mooiste dingen toen ze de competitie wonnen was dat veel mensen me berichten stuurden en ik me deel van het geheel voelde," zei hij. "Er zijn zoveel mensen met wie ik praat, we zijn allemaal Arsenal-fans, en het was als een bevrijding, een opluchting na zo lang."
Over Arteta's invloed op zijn carrière zei Bellerín: "Ik was anderhalf jaar met hem als coach en ik kan zeggen dat 80% van mijn voetbal door Mikel's geest kwam. Zijn visie is totaal anders. Er is een begrip, een observatie, hij ziet patronen en heeft een zeer specifieke taal. Ik zou zelfs zover willen gaan te zeggen dat hij extra jaren aan mijn carrière heeft toegevoegd."
Toen hem werd gevraagd naar zijn beslissing om Arsenal te verlaten, beschreef Bellerín het als meer een geleidelijke ontkoppeling dan een enkel moment.
"Er is geen specifieke reden. Er gebeurde iets, maar het is niets concreets; het is meer een soort ontkoppeling waarbij ik het gevoel had dat ik de club niet langer kon helpen en de club mij niet langer kon helpen. We hebben het op de vriendelijkst mogelijke manier opgelost. Misschien had ik behoefte om dicht bij mijn wortels, bij huis te zijn. Wanneer je een club als Arsenal verlaat, is het eng. Het doet pijn."
Hij zei dat het zich vestigen in het leven bij Real Betis werd vergemakkelijkt door de kleedkamer die hij in Sevilla aantrof.
"Wat me het meest opviel, was de kleedkamer. Er is iets horizontaal in de relatie met andere stafleden. Dat bestond niet bij mijn andere clubs. Dat is onze essentie, wat ons samenhoudt. En het past bij mijn waarden."