Valdano sprak bij de lancering van journalist Alfredo Relaño's boek 366 voetballers in het Ateneo de Madrid, en deed zijn opmerkingen op een moment waarop Mourinho's terugkeer naar het Bernabéu een bijna formaliteit is, in afwachting van de afloop van de presidentsverkiezingen.
"Mourinho zal niet degene zijn die alle problemen van Real Madrid oplost. Er moeten spelers worden aangetrokken op sleutelposities. Er moet zelfs een leiderschapsrevolutie binnen de kleedkamer plaatsvinden, gezien wat we hebben gezien."
Het gewicht van die beoordeling komt deels voort uit Valdano's geschiedenis. Hij nam in mei 2011 ontslag als algemeen directeur van Real Madrid na aanhoudende wrijving met Mourinho over de reikwijdte van de autoriteit van de Portugese coach. Pérez accepteerde zijn vertrek destijds en kaderde het als een structurele reorganisatie. Valdano begreep het anders. De twee mannen werkten nooit meer in hetzelfde gebouw.
Toen hem werd gevraagd wat hij zou zeggen tegen een Madrid-supporter die overweegt de club te verlaten als Mourinho terugkomt, gaf Valdano een onverwacht persoonlijke reactie.
"Weersta. Ik blijf een Real Madrid-supporter ondanks onze verschillen. Weersta, weersta. Er zijn goede momenten, slechte momenten en tragische momenten in het leven."
De opmerking -- tolerant tegenover Mourinho terwijl hij eerlijk is over de spanning -- vangt precies de complexiteit die Valdano aan dit onderwerp toevoegt.
Hij bood ook een brede beoordeling van het Wereldkampioenschap, waarbij hij Argentinië, Spanje, Frankrijk en Portugal noemde als zijn vier favorieten, met Spanje vooraan in de rij.
"Spanje, misschien, op de eerste plaats."
Hij kwalificeerde die beoordeling met een kanttekening die zal resoneren gezien de blessurezorgen rond de twee spelers die Spanje's Euro 2024-overwinning hebben gedefinieerd.
"Lamine Yamal en Nico Williams zijn de spelers die gevaar toevoegen aan het spel van Spanje, want zonder hen kan Spanje sterven door duizend passes, zoals gebeurde in Qatar en in Rusland -- gewoon met de bal praten en zich in een monoloog bevinden. Met deze twee jongens op het EK zagen we hoeveel ze de competitieve mogelijkheden van het team veranderen."
Over Argentinië merkte hij op dat ze hun honger niet hadden verloren ondanks het winnen van twee Copa América's en een Wereldkampioenschap in opeenvolgende jaren. Over Frankrijk wees hij op hun vermogen om finales te bereiken zonder schijnbaar te veel moeite te doen. Over Portugal, hun kwaliteit op het centrale middenveld.
Hij uitte ook zijn bedenkingen over het 48-teamformat, waarbij hij voorspelde dat het meer onverwachte resultaten zou opleveren dan enig eerder toernooi en tactische voorzichtigheid zou afdwingen bij zwakkere teams in de extreme Noord-Amerikaanse hitte.