Vier decennia later gelooft hij dat zijn oude club nooit in een sterkere positie heeft gestaan.
"Niemand dacht dat er een andere Mohamed Al-Fayed zou komen, maar de Khans hebben het geweldig gedaan."
Gale kent Fulham uit een heel andere tijd. Hij arriveerde als tiener en speelde samen met Bobby Moore, George Best en Rodney Marsh, terwijl hij ook zag hoe de club degradeerde en zich weer terugvocht.
Zijn eerste seizoen blijft bijzonder levendig.
"Ik had gewoon zoveel geluk dat die geweldige tijden elkaar overlappen," heeft Gale herinnerd aan het spelen naast Best. "Je denkt dat je de rest van je carrière met zulke geweldige spelers gaat spelen -- dat besef je op die leeftijd niet."
Dat was Fulham in Gale's jeugd: karakters, grote persoonlijkheden en een club waar de afstand tussen een tienerleerling en gevestigde sterren opmerkelijk snel kon verdwijnen.
"George Best was goed voor ons als kinderen," vertelt Gale Football Presse. "Ze waren mentoren zonder het te weten. Zo was het leven toen."
Hij maakte uiteindelijk meer dan 300 optredens voor Fulham, maar zijn pad naar de top was niet rechttoe rechtaan. De club degradeerde in 1980, keerde in 1982 terug naar de Tweede Divisie en miste het volgende jaar nipt een andere promotie. Gale verhuisde uiteindelijk in 1984 naar West Ham.
Het Fulham dat hij vandaag ziet, opereert in een andere wereld.
"De zoon, toen hij bij Fulham kwam, nam een soort van de voetbalzijde over, Tony Khan, en hij had zijn critici.
"Maar je kunt niet ontkennen dat ze hun geld hebben ingezet, en dat hebben ze."
Voor Gale is het meest voor de hand liggende bewijs van die investering nog steeds bij Craven Cottage.
"Ze hebben de nieuwe tribune aan de Riverside gebouwd, bij de rivier, en dat is waarschijnlijk het meest spectaculaire uitzicht in de Premier League nu.
"Ik zou zeggen dat dat de beste tribune in de Premier League gaat zijn."
En hij gelooft dat de locatie Fulham iets geeft dat geld simpelweg niet kan fabriceren.
"Als iemand die neutraal is ergens een Premier League-wedstrijd wilde bekijken, zou ik zeggen ga naar Fulham.
"De omgeving is prachtig. Bishop's Park, Putney, Hammersmith, Fulham Palace Road, Fulham Road. Het is daar een mooie omgeving.
"En het voetbal is goed. Het voetbal is ook goed."
Gale gelooft dat de nieuwe ontwikkeling de financiële positie van de club kan veranderen, evenals het uiterlijk.
"Wanneer de nieuwe tribune is voltooid, denk ik dat het in een echt goede positie gaat zijn omdat je die zakelijke steun gaat toevoegen, wat extra geld binnenbrengt.
"En de zakelijke faciliteiten daar gaan 2.500 mensen in die ene tribune houden. En omdat het aan de rivier ligt, denk ik dat je een nieuw soort steun bij Fulham gaat krijgen, en dat zal hen gewoon verder omhoog tillen."
Dat is een heel ander Fulham dan het Fulham dat Gale kende als speler, maar hij klinkt niet nostalgisch om het nostalgische.
Hij herinnert zich de oude club met enorme genegenheid, maar begrijpt wat modern voetbal vereist.
"Ik denk dat het in een goede positie is. Ik denk dat het in een goede positie is."
Misschien is het grootste verschil dat Gale's Fulham moest vechten om gewoon competitief te blijven.
De huidige club heeft de middelen om na te denken over wat er komt.
Gale's eigen carrière is een herinnering aan hoe ver de club is gekomen. Hij begon als tiener in de Tweede Divisie, speelde naast een van de meest getalenteerde voetballers die Engeland heeft voortgebracht, onderging degradatie en promotie, en verliet uiteindelijk omdat Fulham hem het topvoetbal niet kon bieden dat hij wilde.
Nu kijkt hij van buitenaf naar de club en ziet iets dat hij zich als jonge speler nauwelijks had kunnen voorstellen.
"Ik denk dat ze in een echt goede positie gaan zijn."
Voor iemand die ooit een kleedkamer deelde met Best en Moore, is dat een behoorlijke aanbeveling.
Het boek van Tony Gale "That's Entertainment" is van Reach Sport - wat is hier beschikbaar.
