Voor voetbal schrijver Tim Vickery is het grotere verhaal echter wat de groeiende economische macht van Brazilië doet met de rest van Zuid-Amerika -- en steeds meer, met de spelersmarkten daarbuiten.
"De Copa Libertadores, onze Champions League, heeft eigenlijk niet veel zin meer," zegt Vickery. Voetbal Presse.. ""Ik bedoel, er is dit jaar een sterke mogelijkheid dat alle vier de halve finalisten Braziliaans zullen zijn.
"Je weet wel, de afgelopen zeven jaar is het gewonnen door Braziliaanse clubs. Vijf van die keren waren het beide Braziliaanse clubs in de finale. Maar het is geen triomf van alleen het Braziliaanse voetbal. Ze doen wat grote westerse Europese competities met Brazilië doen. Ze doen hetzelfde met Argentinië."
Vickery gelooft dat de groeiende financiële kracht van Brazilië zijn clubs in staat stelt om een andere bestemming te worden voor de beste spelers die elders in Zuid-Amerika worden geproduceerd.
"En er komen nu veel goede spelers uit Argentinië hierheen. Colombia, Ecuador, Uruguay, Paraguay, ze komen allemaal. Ze komen allemaal binnen. En dit verzwakt die competities wanneer de andere Zuid-Amerikaanse competities veel zwakker zijn dan 10, 15 jaar geleden.
"Omdat ze naast het verkopen aan Europa, ook verkopen aan Major League Soccer en aan Brazilië en Saoedi-Arabië. Dus er komen meer plekken bij om hun beste talent te verkopen. En Colombia, dat heel sterk zou moeten zijn, de competitie is gewoon vreselijk omdat iedereen verkocht is. Iedereen is verkocht."
Dit heeft Brazilië in een positie gebracht die Vickery direct vergelijkt met de plaats van Engeland in het Europese voetbal.
"Dus de Braziliaanse competitie wordt op sommige manieren de Premier League van Zuid-Amerika. Het is niet de Premier League van Zuid-Amerika omdat het niet als een competitie door de clubs wordt geleid."
De vergelijking heeft ook grenzen. Het Braziliaanse voetbal heeft nog niet de infrastructuur of wereldwijde commerciële reikwijdte van de Premier League, en Vickery gelooft dat het binnenlandse spel werk te doen heeft als het zijn economische kracht wil omzetten in een echt wereldwijd product.
"Dingen zoals dat waren heel, heel belangrijk voor de groei van de Premier League -- het verbeteren van de kwaliteit van de velden -- is helemaal niet gebeurd. De velden zijn slecht, slecht in Brazilië."
Hij wijst ook op het toenemende gebruik van kunstgras, wat volgens hem een andere bron van spanning met spelers heeft gecreëerd.
"Sommigen van hen hebben nu synthetische velden, wat een businessmodel is. Het is gewoon goedkoper om te onderhouden en gemakkelijker om concerten te houden. En veel van de spelers zijn er erg boos over.
"Dus de velden zijn niet goed."
Er is ook een verschil in de manier waarop het product wordt gepresenteerd. De wereldwijde groei van het Europese voetbal werd geholpen door de mogelijkheid om neutrale kijkers aan te trekken, terwijl het Braziliaanse voetbal nog steeds sterk gericht is op de supporters van de betrokken teams.
"Waar Europees voetbal een wereldwijd publiek aantrok, door een spektakel te produceren dat de neutrale kijker zou vangen, is het Braziliaanse voetbal nog steeds heel erg gericht op de fanaticus.
"Dus sommige van de wedstrijden kunnen erg lelijk zijn. Niet allemaal, het wordt beter, maar sommige kunnen erg zijn -- er is veel en veel tijdsverspilling en zo. Dus het is geen spektakel dat de neutrale kijker gaat vangen.
"Dus het is in sommige opzichten anders dan de Premier League, maar in termen van zijn economische kracht, en zijn economische kracht ten opzichte van de andere Zuid-Amerikaanse competities, is het de Premier League."
Maar de uitbreiding van de Braziliaanse wervingsmarkt is niet langer beperkt tot zijn buren. Het interview bracht de opkomst van een Afrikaanse pijplijn naar het Braziliaanse voetbal aan het licht, met Palmeiras die drie Afrikaanse aanwinsten heeft aangekondigd en São Paulo nu in Afrika scout. De bredere instroom is al zichtbaar: de Braziliaanse Série A had in augustus 2026 172 buitenlandse spelers gebruikt, terwijl recente rapporten spelers uit Ghana, Angola, Ivoorkust, Guinee, Guinee-Bissau en de Republiek Congo onder degenen in de competitie identificeerden.
Voor Vickery is de gedachte achter de Afrikaanse strategie eenvoudig: Brazilië kan een andere ontwikkelingsfase worden voordat die spelers uiteindelijk naar Europa verhuizen.
"Nou, dat is het idee, ja. Oké.
"Ja, dat is het idee. Je haalt ze hierheen. Je vet de kalf en dan verkoop je het, je verkoopt het naar Europa.
"We zullen zien of dit werkt. Ik weet het niet, ik weet niet of het gaat werken, maar dat is het laatste idee dat ze volgen."
Het idee zou Braziliaanse clubs effectief een nieuwe rol in de wereldwijde transfermarkt geven: talent in Afrika identificeren, het ontwikkelen binnen een sterkere Zuid-Amerikaanse competitie en het vervolgens doorverkopen naar Europa.
Het onthult ook hoe ver de voetbal economie van Brazilië is veranderd. Het land is niet langer gewoon de grote exporteur van Zuid-Amerikaanse talent; zijn clubs worden steeds meer kopers, ontwikkelaars en tussenpersonen op zich.
Toch voedt dat een grotere vraag over het Braziliaanse voetbal zelf. Het land blijft een van de grootste producenten van spelers ter wereld, maar Vickery gelooft dat de markt steeds meer invloed heeft op wat Braziliaanse clubs proberen te produceren.
"Een van de dingen waar ze aan denken is dat we spelers produceren om te verkopen. Wat kunnen we verkopen?"
Dat heeft al invloed gehad op de profielen die prioriteit krijgen, waarbij Vickery betoogt dat Brazilië zich bijzonder heeft gericht op een bepaald type aanvallende speler terwijl het niet genoeg centrale middenvelders produceert.
"Wat het beste heeft gewerkt in termen van het recent verkrijgen van geld zijn deze aanvallers in brede ruimtes. Dus de clubs kijken om de aanvallers in brede ruimtes te produceren.
"En ze hebben, denk ik, de centrale middenvelders niet geproduceerd, omdat er nog steeds deze scheiding is, weet je, ze lijden nog steeds onder die scheiding van twee die verdedigen en twee die aanvallen."
Het resultaat is een Braziliaanse competitie die tegelijkertijd krachtiger en afhankelijker wordt van de internationale spelersmarkt. De beslissing van de CBF om de limiet voor buitenlandse spelers op wedstrijddagen te verlagen weerspiegelt de bezorgdheid dat de instroom ten koste kan gaan van kansen voor jongere Braziliaanse spelers.
Maar Vickery's argument is dat de transformatie groter is dan het aantal buitenlandse spelers op een teamlijst. Brazilië wordt de dominante economische kracht in het Zuid-Amerikaanse clubvoetbal, talent aantrekken uit Argentinië, Colombia en zijn buren terwijl het nu ook naar Afrika kijkt.
En de volgende fase zou Brazilië helemaal buiten Zuid-Amerika kunnen brengen.
"Ik denk dat we voor lange tijd iets zullen hebben dat Pan-Amerikaans is. Dat zullen we, omdat de Braziliaanse clubs Zuid-Amerika ontgroeien.
"En dus een soort competitie die de Mexicanen en de clubs van Major League Soccer omvat -- daar is potentieel voor de Amerika's om een concurrent te zijn voor het Europese clubvoetbal."
Tim Vickery's boek "Mundials: A South American History of the World Cup" is van Pitch Publishing - dat is hier beschikbaar..
