Hij zag opeenvolgende groepen jonge spelers opkomen, keek toe hoe de academie zeven keer in negen jaar de FA Youth Cup won en ervoer de frustratie om te zien dat getalenteerde afgestudeerden moeite hadden om de eerste ploeg te bereiken.
In die tijd stelde Chelsea een reeks hooggeprofileerde managers aan, van wie velen weinig motivatie hadden om naar de academie te kijken. Maar Robinson herinnert Thomas Tuchel zich anders.
De voormalige scout van de Chelsea-academie, die in 2012 bij het wervings team van de club kwam en later hogere functies bekleedde voordat hij in november 2023 vertrok, werd door academiedirecteur Neil Bath verteld dat Tuchel het belangrijk vond om hem op zijn allereerste dag te ontmoeten.
Het was een introductie die Robinson onmiddellijk onder de indruk maakte.
Waarom afgestudeerden van Chelsea's academie moeite hadden om kansen te krijgen
De academie van Chelsea produceerde uitzonderlijke aantallen professionele spelers, maar het winnen van jeugdprijzen vertaalde zich niet automatisch in kansen voor de eerste ploeg.
"Gedurende de tijd dat we de FA Youth Cups wonnen, konden we geen speler in de eerste ploeg krijgen," vertelt Robinson. Football Presse. "Omdat je managers hebt zoals Jose Mourinho, die nooit jonge spelers heeft laten spelen, weet je, echt ongeacht welke club hij heeft gediend.
"En de managers die werden aangesteld wisten dat ze er maar 18 maanden, twee jaar zouden zijn. Dus ze hadden geen, je weet wel, ze stonden onder zoveel druk voor de resultaten. Het was moeilijk voor hen om jonge spelers te laten spelen.
"Het was een zeer frustrerende tijd. We hadden echt goede, getalenteerde spelers die doorbraken. Ruben Loftus-Cheek was een goed voorbeeld. Hij kon gewoon niet doorbreken. En toen hij kansen kreeg in de eerste ploeg, nam hij ze niet echt goed. Dus dat is de andere kant ervan. De spelers moeten er klaar voor zijn."
Robinson gelooft dat korte managementperiodes en de eisen van onmiddellijke resultaten vaak tegen afgestudeerden van de academie werkten. Een manager die arriveert met een beperkte periode om zichzelf te bewijzen, is van nature meer geneigd om op gevestigde spelers te vertrouwen dan risico's te nemen met jonge voetballers.
Het probleem was niet noodzakelijk een gebrek aan talent dat door de academie kwam. Chelsea had een buitengewone productielijn, maar het pad naar de senioren bleef moeilijk.
De foto die het werk van de academie de moeite waard maakte
De doorbraak kwam eindelijk onder Frank Lampard, wiens vertrouwdheid met de academie en nauwe relatie met het personeel hielpen om de voorwaarden te creëren voor jonge spelers om zich te vestigen.
"En zo kwam de grote verandering toen we de transfersancties hadden. Frank Lampard was manager. Al zijn personeel waren academiemensen. Dus hij was dagelijks in onze academie met Neil Bath, het hoofd van de jeugdontwikkeling.
"En het was toen een zeer hechte groep. En hij was bereid om jonge spelers zoals Mason, Rees en wat dan ook de kans te geven. En ze grepen de kans."
De betekenis van Chelsea's overwinning in de Champions League in 2021 was bijzonder krachtig voor de mensen die jaren hadden besteed aan het ontwikkelen van de jonge spelers van de club. De foto van Mason Mount, Trevoh Chalobah, Reece James en Tammy Abraham met hun winnaarsmedailles vertegenwoordigde iets dat vaak buiten bereik leek voor het personeel van de academie.
Het was een opvallende illustratie van hoe ver de jonge spelers van de club waren gekomen, na jaren waarin het succes van de academie op het veld zich niet had vertaald in kansen op senior niveau.
De overwinning in de Champions League herinnerde ook aan het belang van een eerste-elf manager die bereid is om de spelers die uit de academie komen te vertrouwen. Voor Robinson was die relatie centraal in het werk dat bij Chelsea werd gedaan.
De boodschap die Tuchel op zijn eerste dag overbracht
Toen Thomas Tuchel bij Chelsea arriveerde, hoorde Robinson iets dat onmiddellijk suggereerde dat de Duitser het belang van die verbinding begreep.
"Toen we bij Frank Lampard en de sancties kwamen, kregen de jonge spelers echt een kans en toen Thomas Tuchel, weet je, sprak ik met Neil Bath en hij zei dat Thomas Tuchel hem op zijn eerste dag was komen zien en zei, kijk, ik kom uit een academieachtergrond, ik wil met de academie werken, weet je, en dat is fantastisch, dat is wat je wilt horen als academieteam, dat is de benadering en dat iemand benaderbaar is.
"En ze waren niet allemaal, hij zeker wel en Chelsea had hem zonder enige twijfel in mijn hoofd nooit moeten ontslaan."
Voor Robinson was die benadering significant omdat het een bereidheid vertegenwoordigde om het werk dat onder de eerste ploeg werd gedaan te begrijpen, in plaats van de academie als een aparte operatie te behandelen.
Hij had jaren samengewerkt met Bath, die de academie van Chelsea meer dan twee decennia had opgebouwd en geleid. De relatie tussen de academie en de eerste-elf manager kon een enorm verschil maken of jonge spelers kansen kregen.
Tuchel's gerapporteerde beslissing om Bath op zijn eerste dag te zoeken, zijn uitleg over zijn eigen academieachtergrond en zijn duidelijkheid dat hij met de jeugdafdeling wilde werken, was precies het soort boodschap dat Robinson wilde horen.
Waarom Robinson Tuchel zo hoog inschatte
Robinson's bewondering voor Tuchel ging veel verder dan zijn houding ten opzichte van de academie. Hij beschouwt de Duitser als een van de beste managers ter wereld, hem onmiddellijk achter Pep Guardiola plaatst.
"Na Pep Guardiola denk ik dat hij de beste manager ter wereld is."
Toen hem werd gevraagd waarom, wees Robinson op Tuchel's vermogen om succes te reproduceren bij verschillende clubs en zijn tactische werk tijdens zijn tijd bij Chelsea.
"Vanwege de manier waarop hij zijn succes van de ene club naar de andere heeft kunnen vertalen en ik denk dat zijn tactische vermogen toen hij bij Chelsea was uitstekend was, dacht ik.
"Als je in een grote wedstrijd komt, zou ik hem kiezen als degene die het team goed zou opstellen, in plaats van iemand anders als alles goed loopt en ik denk dat hij het heel goed zal doen met Engeland."
Robinson was ook verrast dat Tuchel de functie van Engeland accepteerde, en erkende het verschil tussen het managen van een clubteam en werken in het internationale voetbal. Maar zijn respect voor de manager bleef duidelijk.
"Ik ben verrast dat hij de baan heeft aangenomen omdat het obviously heel anders is dan werken met een club, maar ik heb veel respect voor hem."
Tuchel's reputatie en de druk van het management
Het gesprek ging ook over Tuchel's reputatie voor het hebben van conflicten met mensen en zijn man-management.
Robinson verwierp de kritiek niet, maar hij vond dat de omstandigheden rond Tuchel's vertrek bij Chelsea overweging verdienden. Hij suggereerde dat het eigendom de positie van de manager moeilijk had gemaakt en dat er aspecten van de richting van de club waren waar Tuchel niet blij mee zou zijn geweest.
"Ik denk dat hij een zeer moeilijke taak bij Chelsea kreeg en van wat ik hoor, maakte het eigendom het hem niet gemakkelijk, denk ik niet. Er waren een aantal dingen waar hij gewoon niet blij mee zou zijn."
Hij bood ook een breder perspectief op de druk waarmee managers worden geconfronteerd, puttend uit zijn eigen ervaring in de dug-out.
"Maar als manager moet je in jezelf geloven omdat je daarboven op die zijlijn alleen zult staan en zelfs toen ik hem beheerde voor een paar duizend mensen, moet je eraan wennen dat je daarboven staat, de helft van het publiek zou niet alleen denken dat ze je werk beter kunnen doen dan jij, ze zullen het je heel luid vertellen."
Voor Robinson is de relatie tussen een manager en een academie geen secundaire overweging. De academie kan uitstekende spelers produceren, maar het werk moet worden begrepen en vertrouwd door de persoon die verantwoordelijk is voor de eerste ploeg.
Tuchel's benadering van Neil Bath, zijn waardering voor de academie en zijn tactische vermogen maakten hem, in Robinson's ogen, precies het soort manager dat Chelsea had willen behouden.
Zijn oordeel over de beslissing van de club om de samenwerking met de Duitser te beëindigen was onverbiddelijk.
"Chelsea had hem zonder enige twijfel in mijn hoofd nooit moeten ontslaan."