Cantona had al geholpen Leeds United de laatste First Division-titel te winnen voordat hij de overstap naar Old Trafford maakte, maar Parker had nooit bijzondere aandacht aan hem besteed als tegenstander. Wat echter meteen duidelijk werd bij United, was dat de Fransman iets bezat dat het team miste.
"Hij was iemand van wie we niet veel wisten," gaf Parker toe, terwijl hij sprak met Football Presse. ""Alles wat de baas echt deed, was de twee centrale verdedigers vragen die tegen hem hadden gespeeld. Brucey (Steve Bruce) hield van hem. Wanneer Brucey iets leuk vindt, houdt hij er echt van. Hij hield absoluut van hem.
"Brucey hield gewoon van iedereen met technische vaardigheden. Hij zou er gewoon naar staren en hen de hele tijd aanmoedigen. Hij en Pally (Gary Pallister) hielden van die technische vaardigheden. En Pally is een harde noot om te kraken, maar zelfs Pally zei ook goede dingen over hem.
"Dan zie je stukjes van hem en dan komt hij binnen, en het verschil dat hij maakte was ongelooflijk."
Parker gelooft dat de komst van Cantona gemakkelijk problemen elders had kunnen creëren. Een speler met zijn vaardigheden en status had jaloezie onder gevestigde teamgenoten kunnen opwekken, vooral na het aansluiten bij een kleedkamer die al enige tijd samen was.
Bij Manchester United, zegt Parker echter, gebeurde het tegenovergestelde.
"Ik denk dat als hij naar een andere club was gegaan, en dat gebeurde bij Leeds, er bitterheid tegenover hem zou zijn geweest en jaloezie vanwege wat hij was als voetballer.
"Elke keer dat je nu met mensen spreekt, zelfs nu, wanneer mensen naar je toe komen, zeggen ze altijd: 'Hoe was Eric?' En je wacht op mij om te zeggen: 'Oh, hij is een arrogante zo-en-zo, opschepper.'
"Maar Eric was een van ons. We gingen als team uit en we kwamen bij een bar en we zeiden allemaal: 'Doe £10 in de pot.' Eric deed £20 in de pot omdat hij champagne of zoiets ging drinken. Hij ging het kopen. Maar hij deed mee en hij was altijd bij ons. Hij zat bij ons.
"Ja, hij kon soms afstandelijk overkomen, maar hij had zijn eigen manier, en we leerden hoe hij was. Hij was een gentleman in zijn gedrag. Alles aan hem was gewoon onberispelijk."
Parker had Cantona al ontmoet op het WK 1990, waar de Fransman deel uitmaakte van de Franse selectie. Maar zijn echte waardering voor hem kwam bij Manchester United, waar hij van dichtbij de kwaliteiten zag die Cantona zo invloedrijk maakten.
Er was ook een duidelijk fysiek contrast.
"Toen Eric in een voorseizoen opdook, ga ik zeggen dat het '93-'94 was, zag hij eruit als de Pillsbury Doughboy. Eerlijk gezegd, hij was gewoon zoals dat grote witte ding uit Ghostbusters.
"En we keken allemaal naar hem, en ik denk dat iedereen naar de baas keek en naar hem keek. Maar wauw, die man werkte zich in het voorseizoen echt uit de naad.
"Hij was vooraan bij alles. Hij rende en rende, en dat was de ouderwetse manier om het te doen."
Dat voorbeeld was belangrijk voor Parker omdat het de idee uitdaagde dat Cantona gewoon een getalenteerde voetballer was die op zijn vaardigheden kon vertrouwen.
Hij had de technische kwaliteiten, maar hij was ook bereid om te werken.
"Hij kon rennen, trouwens. Hij kon echt rennen. En toen hij terugkwam, werkte hij ongelooflijk hard. Dat was iets dat je heel snel zag.
"Hij was niet gewoon iemand die zou rondhangen omdat hij een geweldige voetballer was. Hij werkte. En vanwege de persoon die hij was en de vaardigheden die hij had, wilde iedereen naar hem kijken en wilde iedereen bij hem zijn."
De impact was niet alleen gebaseerd op Cantona's individuele kwaliteiten. Manchester United had het seizoen 1991-92 achter Leeds United in de titelstrijd afgesloten, en Parker gelooft dat het team een punt had bereikt waarop tegenstanders hadden geleerd hoe ze hen konden afstoppen.
United had een andere oplossing nodig.
"Hij verhoogde het niveau op een bepaalde manier. Iedereen wilde naar hem kijken en wilde gewoon bij hem zijn. Maar het was ook zijn persoonlijkheid. Hij voegde iets anders toe aan de kleedkamer in die zin, de manier waarop hij was.
"We hadden plotseling een Glaswegiër die probeerde Frans te spreken, wat eerlijk gezegd niet goed was. We zouden de Glaswegiër graag uit de kleedkamer hebben geschopt, maar hij was de manager van het voetbalteam, dus we konden hem niet eruit schoppen.
"Maar de manager werd verliefd op hem. De manager was absoluut verliefd op de man. En wij allemaal omdat van het verschil dat hij maakte.
"Hij gaf ons, zoals de baas altijd zei, een andere dimensie, wat ons aan het einde van '91-'92 opbrak."
Parker gelooft dat de problemen van het vorige seizoen United's gebrek aan opties blootlegden. Blessures speelden ook een rol, waardoor het team steeds afhankelijker werd van Mark Hughes, bekend als Sparky bij zijn teamgenoten.
Het probleem was niet dat United plotseling een slechte ploeg was. Het was dat tegenstanders hadden geleerd hoe ze hen konden stoppen.
"We hadden blessures en we waren afhankelijk, laten we zeggen, van Sparky (Mark Hughes). We raakten praktisch, als je het zo zegt, zonder ideeën. We hadden gewoon geen andere manier.
"Teams wilden ons gewoon afstoppen. Tenzij je aan het einde van een seizoen komt en je achter iets aan zit, komt elk team om het te stoppen. Iedereen wil dat team zijn dat het stopt, vooral in de wereld van vandaag waar alles glanzend is in de media.
"Het idee is: 'Kunnen we ze stoppen? Kunnen we dat team zijn dat ze een beetje afremt?' En iedereen zou maanden en maanden over ons praten hierover.
"Dat is wat er gebeurde. We wisten gewoon niet hoe we ons ervoor moesten voorbereiden. Dus het volgende seizoen was er meer kennis."
Cantona verwijderde het probleem niet gewoon. Zijn komst gaf United een andere manier om ermee om te gaan.
Parker zegt dat het team had geleerd van de teleurstelling van de vorige campagne en mentaal beter voorbereid was toen soortgelijke situaties zich voordeden.
"We kwamen in een slechte periode, maar we hadden een betere manier om eruit te spelen. We wisten dat we ons eruit konden halen. Dus we verbeterden als team.
"Alles veranderde en de kleedkamer veranderde ook een beetje. Het ontspande gewoon alles. De baas was ook meer ontspannen, op bepaalde manieren -- zo ontspannen als hij kon zijn.
"Maar er was gewoon dat geloof na het falen. En het was een falen. Je kunt niet ontkennen dat wie ook een competitie wint, het verdient om te winnen. Simpelweg zo.
"We waren gewoon mentaal in betere vorm om het volgende seizoen in te gaan. Dus toen we die wedstrijden kregen, toen teams probeerden alles te stoppen, wisten we hoe we terug moesten vechten."
Voor Parker was Cantona daarom niet gewoon de ontbrekende doelpuntenmaker of de glamoureuze aanwinst die de aanval van Manchester United transformeerde.
Hij kwam precies op het moment dat het team een andere oplossing nodig had, terwijl zijn persoonlijkheid hem in staat stelde om deel uit te maken van de bestaande groep in plaats van een buitenstaander.
De volgende zomer maakte Ferguson slechts één grote toevoeging aan de selectie, door Roy Keane van Nottingham Forest binnen te halen. Parker ziet een duidelijk contrast tussen die aanpak en de moderne tendens om na succes uitgebreid te herbouwen.
"Eric, toen hij in november binnenkwam, maakte een ongelooflijk verschil voor ons. En dan ga je verder naar het volgende seizoen.
"Je kijkt naar wat Liverpool deze zomer deed toen ze de competitie wonnen. Ik ben daar in de zomer en zeg: 'Ik begrijp Liverpool niet. Je doet dat niet.' Je gaat niet naar buiten en haalt al deze spelers binnen zoals ze doen.
"Alles wat Sir Alex deed, was gewoon één speler binnenhalen, en dat was Roy Keane. Eén speler. En Roy maakte een enorme impact."
De titel die United in 1991-92 was ontglipt, werd eindelijk veiliggesteld in het inaugurele Premier League-seizoen, met Cantona die een centrale rol speelde na zijn komst in november.
Voor Parker was de betekenis van de Fransman al lang duidelijk, lang voordat de vieringen begonnen.
"Hij gaf ons een andere dimensie, maar hij gaf ons ook geloof. Dat is waarschijnlijk het belangrijkste.
"We waren gewoon mentaal in betere vorm om het volgende seizoen in te gaan. We hadden een betere manier om eruit te spelen. We wisten dat we ons eruit konden halen.
"En dat is wat Eric deed. Hij kwam binnen en maakte een ongelooflijk verschil voor ons."
Paul Parker's boek "Tackling the Game: My Life in Football" is van Pitch Publishing - dat is hier beschikbaar.
