Lisandro Martinez, ondanks alle zorgen achteraf, stond op en verklaarde wat velen binnen en buiten Manchester United het hele seizoen hebben gevoeld.
Van de gebruikelijke verdachten is de reactie belachelijk, voorspelbaar en ook op sommige manieren oneerlijk geweest - en daar komen we later op terug. Lisandro stelde simpelweg het voor de hand liggende vast. De Argentijn, een wereldkampioen en tweemaal finalist, uitte openlijk wat deze column had voorspeld voordat het seizoen zelfs maar was begonnen.. Dit is geen top Manchester United-elftal. Er zijn gaten in elke positie. En het werk "van bovenaf", zoals Lisandro het verwoordde, toonde een echt gebrek aan ambitie en betrokkenheid aan wat er van een United-bestuur wordt verwacht.
Ineos. Sir Jim Ratcliffe's Ineos. Hebben gefaald om zichzelf te bewijzen. Ratcliffe en zijn staf, die de volledige verantwoordelijkheid voor de voetbalzijde van de club van de Glazers hebben gekregen, hebben weinig tot geen begrip getoond van wat er nodig is om een competitief, titelcontender team op te bouwen - laat staan zo'n team dat ook de schijnwerpers en de scrutinie die Manchester United genereert kan hanteren.
We hebben het eerder gezegd, maar een van de meest opvallende voorbeelden van de slordige manier waarop dit elftal is beheerd, is Kobbie Mainoo. Het is nog geen zes maanden geleden en degenen die de zaken in handen hadden, hadden de Engelse middenvelder afgeschreven en boden hem aan in de Premier League en Europa. Kijk naar vandaag, of in ieder geval afgelopen zondag, en Mainoo presteert en gedraagt zich als de enige ervaren middenvelder van United. Het is niet Youri Tielemans. Het is zeker niet Andrey Santos. En het zal ook niet Carlos Baleba zijn. Tegen Spurs was het Mainoo die de sleutelspeler was in United's motorruimte. Een eer voor zichzelf, zijn ondersteuningsteam en Michael Carrick, natuurlijk. Maar het zegt heel weinig (of is dat zo, zo veel?) over de selectieplanning die achter de schermen in Carrington heeft plaatsgevonden.
De fans kunnen het nu zien. De spelers ook. En deze column is verteld dat Lisandro dinsdag niet uit de beurt sprak. Hij was bijna de aangewezen spreker van de avond. De opmerkingen van de verdediger hadden de volledige goedkeuring van de senior groep, inclusief aanvoerder Bruno Fernandes. En dit ging niet - ondanks de koppen en claims van de podcastcommentatoren - over de manager.
Inderdaad, Lisandro, Fernandes, Harry Maguire... ze zijn net zo van streek om Carrick als om zichzelf. Ze hebben zich vorig seizoen achter de voormalige United-middenvelder geschaard. Ze hebben op de een of andere manier die winnende reeks weten op te bouwen en zich gekwalificeerd voor de Champions League van dit seizoen. Een team dat door Carrick's voorganger, Ruben Amorim, "het slechtste in de geschiedenis van Manchester United" werd genoemd, was samengekomen om een springplank te bieden voor een nieuw tijdperk onder een nieuwe manager. De fans waren enthousiast. De spelers ook. De club was weer op de rails. Het was allemaal voorbereid voor Ratcliffe en Ineos om iets bijzonders te bouwen. Spannend. En in lijn met de tradities van United.
Toch kromp Ineos in, verschrompelde en wijdde zich aan het middelmatige. Baleba, Tielemans, Santos en Karl Darlow... goede, degelijke spelers, maar dit was geen zomermarktcampagne om de Premier League te schudden. Om je vlag te planten en te verklaren 'we gaan ervoor'. Er werd geen snelheid of kracht toegevoegd. Geen wereldklasse kwaliteit. Niets om de fans enthousiast te maken en rivalen te laten wankelen. Het was veilig. Stevig. Middelmatig. En na meerdere keren rond de blok te zijn gegaan, wisten de senior spelers, meer dan wie dan ook, gewoon wat er ging gebeuren - vooral met de extra last van een Champions League-campagne om te dragen.
De lont was aangestoken voor de aftrap op dinsdag. Zonder een fitte ervaren linksback, stond United en Lisandro tegenover Diego Simeone's Atletico Madrid met centrale verdediger Ayden Heaven die de leegte moest opvullen. Jeugdige, getalenteerde, zeker. Maar niemand binnen United zou beweren dat Heaven een gelijke is voor Luke Shaw als linksback. Toch was dat waar Carrick en de kleedkamer mee moesten werken dankzij de planning van Ineos. En na een 2-0 nederlaag liet Lisandro zich gaan.
"Ik verwachtte meer, eerlijk gezegd. Ik verwachtte meer. Over het algemeen denk ik dat we vorig seizoen alles hebben gedaan; we hebben een basis gecreëerd om een geweldig team op te bouwen," snauwde de Argentijn. "Ja, het is vervelend, teleurstellend, om hier te komen en mijn team niet te zien proberen een geweldig resultaat te behalen. Het is teleurstellend.
"Hij (Carrick) doet zijn best. Maar elk seizoen is anders. Je kunt niet zeggen wat je vorig seizoen deed.
"De teams weten hoe je speelt, de teams kennen elk detail, weet je? En als je niet verandert, is volgend seizoen een groot probleem. Je kunt niet blijven wisselen van manager. Wat met andere gebieden? Ik kan niet meer zeggen."
Hoe de woorden van Lisandro, zoals is beweerd, Carrick en zijn United-teamgenoten ondermijnd hebben, laat deze column verbijsterd achter. Toch is dat de berichtgeving geweest. Inderdaad, zoals eerder vermeld, stond Lisandro achter zijn manager. En wat betreft zijn teamgenoten, werd niemand bij naam genoemd. Lisandro, met deze uitbarsting, fungeerde als een onofficiële woordvoerder voor de senior groep. Ze voelen zich in de steek gelaten. Beloften zijn gebroken. Verwachtingen zijn niet waargemaakt. De ex-speler-commentatoren kunnen blijven zeuren over vorm en prestaties (en om eerlijk te zijn, Lisandro is tot nu toe niet in zijn doen), maar dit is geen goed Manchester United-team. Ze moesten door het hele team verbeterd worden. Carrick wist dit. De senior spelers ook. Toch heeft Ineos niet gehandeld.
Het enige punt waar deze column het niet eens mee is met Lisandro, is wat betreft de "technisch directeur". De schijnwerpers zijn deze week op Jason Wilcox gevallen. Maar Wilcox kan alleen werken binnen de parameters die hem door degenen boven hem zijn gegeven. Voor zijn ervaring en staat van dienst kan Wilcox zich nog ontwikkelen tot een geweldige sportdirecteur van Manchester United. Maar hij heeft de middelen nodig die aan eerdere voetbalhoofden van United zijn gegeven om dat te laten gebeuren. Voor alles wat nu zijn kant op wordt gegooid, zijn het echt Ratcliffe en Ineos die de scrutinie en kritiek verdienen.
Daarom hebben de woorden van Lisandro deze week echt de exen van United in de podcast-sfeer blootgelegd. Beschuldigd van het praten uit school. Het ondermijnen van de manager. Het afbreken van teamgenoten. Lisandro heeft het allemaal over zich heen gekregen. Roy Keane. Gary Neville. Nicky Butt. Paul Scholes. En nu Wayne Rooney. Ze hebben allemaal hun zegje gedaan. Het was 'schiet de boodschapper' op zijn best. Zelfs Carrick is deze week erin betrokken geraakt, met Butt - een ex-teamgenoot - die beweert dat de Geordie niet het hart voor de job heeft. Wie ondermijnt hier wie?
En opvallend aan deze aanval is het gebrek aan kritiek op Ratcliffe. Keane was blij om de spelers, Carrick, zelfs zijn vrouw aan te vallen. Zowel Butt als Scholes hebben genoten van het aanvallen van de manager op hun podcast en sociale media. En er gaat geen dag voorbij zonder dat Neville blijft zeuren over de Glazers. Maar Ratcliffe? Ineos? De mensen die daadwerkelijk verantwoordelijk zijn voor het beheren van de voetbalclub? Het is doodstil...
Natuurlijk zal Rooney voorzichtig zijn met het verstoren van de boot met zoon Kai die zulke grote stappen maakt binnen het jeugdteam van United. Terwijl Neville nauw samenwerkt met Ratcliffe, als onderdeel van de 'Old Trafford regeneratie' groep. Je vraagt je af of dat gebrek aan scrutinie van Ratcliffe zich uitstrekt over elke ex-teamgenoot die in Neville's podcastimperium werkt.
Daarom moest Lisandro zich uitspreken. Hij was bijna verplicht om dat te doen. En dat is ook waarom de reactie van de exen zo hevig is geweest. Zoals we zeggen, ze zullen Carrick en zijn vrouw bespotten. Ze zullen de spelers afbreken - vooral de buitenlanders zoals Lisandro en Fernandes. Ze zullen vertrouwelijkheden verraden. Het is gemeen. Persoonlijk. En wanneer de likes van Fernandes en Lisandro terugpraten... nou, dat vinden ze echt niet leuk.
Neville, Butt, et al, ze zullen alles doen wat ze kunnen om die negatieve, geldgenererende koppen en klikken voor hun podcasts te genereren. Maar Ratcliffe? Ineos? Nee, zij zijn onaantastbaar.
En dat is de kern van waarom United vandaag in crisis is. En niemand heeft het beter verwoord, zeker niet vanuit de podcastwereld van United, dan Lisandro dinsdagavond. Dit is geen excuus. Dit is de realiteit van de meest competitieve, meedogenloze competitie in het spel. De club heeft niet alleen stilgestaan, het is achteruit gegaan. De manager en de spelers zijn in de steek gelaten. Ratcliffe en Ineos hebben hen tekortgedaan en te drogen gehangen. Lisandro stelde alleen vast wat we allemaal hebben geobserveerd sinds het einde van het vorige seizoen.