Een uitputtende pre-seizoen sessie bracht die balans scherp in beeld.
Rathbone vertelde Football Presse, "Die eerste jaren bij Everton waren magisch omdat, hoewel de tijden veranderden en al die buitenlandse dingen, wat geweldig is, binnenkwamen, we het nieuwe erin slaagden te brengen maar het hart behielden.
"Dus het was, het was een geweldige tijd, die overgang van old school naar de moderne dingen. Het was naadloos. Maar op de een of andere manier, door die mensen en David in het bijzonder, hielden we nog steeds een plek waar je kunt ademhalen en lachen en we geen robots zijn.
"Dus het was een magische tijd bij Everton."
Moyes begreep beide kanten van het spel
Rathbone gelooft dat Moyes' vermogen om verschillende benaderingen te combineren een belangrijk onderdeel was van wat hem effectief maakte als manager. De Schot kon veeleisend zijn, maar Rathbone zag iemand die om zijn spelers gaf en het belang van persoonlijke relaties begreep.
"Hij heeft alle juiste ingrediënten. Hij is een extreem aardige vent. Hij zou waarschijnlijk niet willen dat ik dat zeg, zoals, je weet wel, hij houdt ervan om misschien, je weet wel, streng en serieus te zijn.
"Iedereen die hem zo goed kent als ik, hij is een fantastische gast. Ik zal niet zeggen dat zijn geblaf erger is dan zijn beet, dat zou hij verschrikkelijk vinden, maar hij is een fantastische gast. Hij geeft om de spelers.
"De spelers zouden gezond over hem klagen op een goede manier die je wilt. Ze zouden dat doen, ze zouden gezond over hem klagen, maar ze wisten allemaal dat wanneer David de manager is, je je beste jaren als speler onder hem zult hebben. En iedereen wist dat.
"Hij heeft die mix van een zeer goed mens te zijn, fantastische kennis, een fantastische lezer van het spel, begrip van de nieuwe dingen, maar ook de kennis dat het belangrijkste is om je persoonlijke gevechten te winnen."
De pre-seizoen sessie die de spelers testte
Rathbone's duidelijkste illustratie van die filosofie kwam op de laatste dag van het pre-seizoen, toen de spelers van Everton een reeks zware runs voltooiden. De club had nieuwe sportwetenschappelijke apparatuur geïntroduceerd, maar Moyes wilde zien hoe zijn spelers reageerden wanneer hun fysieke grenzen werden getest.
"Ik zal je een geweldig verhaal over Dave vertellen. We hadden net al die nieuwe sportwetenschappelijke spullen en dat, zoals, en geweldig, het is hier om te blijven.
"En op een dag was het de moeilijkste dag van het pre-seizoen, het was de laatste dag van het pre-seizoen, en we deden de hoefijzerruns en die waren zwaar. En het is meer of minder een volledige ronde van het veld. Je hebt 60 seconden en je rent op volle snelheid. Het was een echt hete dag. Het was de gevreesde laatste moeilijkste run.
"Soms doen we er zes, soms zeven. Hoe dan ook, ik deed het ook met de spelers. We hadden er zes gedaan en iedereen was binnengekomen, maar jongens lagen op de grond. Een paar jongens waren ziek geweest. En we liggen op de grond, we wachten op de gevreesde nog één. Hoe dan ook, we liggen op de grond en Moyes zegt, nog één.
Hartslagen tegen hart
De fitnesstrainer hield de hartslagen van de spelers op afstand in de gaten. Toen hij zag hoe hoog ze waren gestegen, kwam hij over om in te grijpen. Rathbone herinnert zich de uitwisseling levendig.
"De fitnesstrainer komt, een buitenlandse man, een leuke kerel, maar hij kijkt alles op de telemetrie 30 meter verderop, de hartslagen en dat. Hij komt rennend over, hij zegt, David, David, nee, nee, nee meer, te veel, te veel. Hun hartslagen zijn door het plafond, weet je wat ik bedoel?
"En David draaide zich naar hem toe, hij zegt, 'Ik geef geen f*** om die hartslag dingen. Ik geef geen f*** om je fancy machines. Ik wil de man zien die de kots van zijn borst kan vegen, op de lijn kan komen, en me nog één keer kan brengen, want ik ga over twee weken naar Chelsea voor de eerste competitiewedstrijd, en dat zijn de jongens die ik, ik wil in mijn team bus.'"
Voor Rathbone was het punt niet dat sportwetenschap geen waarde had. Het was dat de informatie die door technologie werd verstrekt niet op zichzelf een manager alles kon vertellen wat hij moest weten over de vastberadenheid van een speler.
"En er is een grote waarheid in dat, en het leerde me veel over de mentaliteit van rennen ook. En ik heb veel runs gedaan. Niemand is ooit gestorven. Niemand is ooit gestorven in de hardloop sessie die we hebben georganiseerd.
"En er is ruimte voor sportwetenschap en er is ruimte voor diep graven. En ja, we accepteren wat je tegen de jongen zegt, dat begrijpen we, maar dit gaat niet over fysiologie, dit gaat over hart."
Een mix van de twee
Rathbone's herinnering vangt wat hij waardeerde aan Moyes' benadering bij Everton: de bereidheid om nieuwe methoden te omarmen zonder het menselijke element van het spel te verliezen.
De sportwetenschappelijke apparatuur had een plaats, maar ook het vermogen om ongemak te doorstaan, te concurreren voor teamgenoten en te reageren op de eisen van een manager.
"Dus dat was die dag, en we zagen veel van de mix van de twee. Het was heel slim gedaan."
Mick Rathbone is auteur van "The Smell of Football III: One Hundred Days in the Dug Out" van Pitch Publishing - wat is hier beschikbaar.
