Spreken met Corriere della Sera, Maldini benadrukte dat hij geen gehechtheid had aan de rol zelf.
"Ik ben niet gehecht aan de positie. Ik voel me heel vrij in mijn keuzes. Gelukkig heb ik geen financiële behoeften. Wat me ertoe brengt om rollen te accepteren, is de mogelijkheid om ze daadwerkelijk uit te voeren, om mijn bijdrage te leveren," zei hij.
"Het spijt me dat dit wordt gezien als arrogantie of starheid. Maar als ik word geïdentificeerd als verantwoordelijk voor iets, voel ik me verplicht om daar daadwerkelijk verantwoordelijk voor te zijn."
Maldini onthulde dat zijn eerste stap, samen met adviseur Leonardo, was om Guardiola te benaderen over de vacante hoofdcoachpositie, en naar Barcelona te reizen om de voormalige Manchester City-manager persoonlijk te ontmoeten.
"Hij is de coach die het meest het technische, aanvallende voetbal belichaamt. Via enkele vrienden had hij laten zien dat hij het idee leuk vond om een nationale ploeg te coachen. We gingen hem in Barcelona zien, lunchten samen, praatten een hele dag. Hij was erg verleid. Hij kwam heel dichtbij om te accepteren. Hij begon zelfs op papier opstellingen te schrijven," zei Maldini, toevoegend dat Guardiola's uiteindelijke beslissing om af te zien niet werd gedreven door financiële eisen, maar door vermoeidheid na tien jaar in de Premier League en recente rugchirurgie.
Met Guardiola niet beschikbaar, wendden Maldini en Leonardo zich tot Andrea Pirlo als hun voorkeurskandidaat, nadat ze aanvankelijk ook Daniele De Rossi en Fabio Grosso hadden overwogen - beiden, net als Pirlo, leden van het Italiaanse team dat het WK van 2006 won.
"Ons idee was verbonden met techniek, met aanvallend voetbal, met verandering. In Italië zijn we op veel gebieden achterop geraakt. We wilden dat de ontwikkeling van jonge spelers niet gebaseerd was op tactische over-coaching, maar op techniek, één-op-één-vaardigheid, een aanvallende mentaliteit. En we wilden een jonge coach met een geschiedenis in het nationale team," legde Maldini uit.
De Rossi en Grosso werden uiteindelijk uitgesloten, zei hij, omdat het voorzitterschap van Giovanni Malago was veiliggesteld met een overeenkomst om geen coaches te benaderen die momenteel in dienst waren bij Serie A-clubs.
De regeling viel uit elkaar, volgens Maldini, toen Malago de voorwaarden wilde veranderen waaronder het paar had afgesproken te werken.
"Toen werd de overeenkomst herzien; als gevolg daarvan was het enige wat te doen stond ontslag nemen - of liever, weigeren het vierjarige contract te ondertekenen dat op 1 augustus zou ingaan," zei hij.
Pirlo's kandidatuur had ook aandacht getrokken vanwege zijn sponsorverbindingen met het Russische gokbedrijf Fonbet, een controverse die de aanstelling verder compliceerde voordat Malago zelf de directe controle over de coachbeslissing op zich nam.
Maldini bood een gematigde beoordeling van zijn opvolger, Claudio Ranieri, die is aangesteld als technisch directeur, met Roberto Mancini die de hoofdcoachfunctie op zich neemt.
"Zijn geschiedenis spreekt voor hem. Ik kan niet oordelen. Een figuur als Ranieri is een pluspunt, iets uitzonderlijks. Ik zeg alleen dat het werk dat gedaan moet worden enorm is. Ik weet niet wat hem is gevraagd te doen. Ik vrees dat er veel belang zal worden gehecht aan het nationale team, en veel minder aan het herbouwen van het Italiaanse voetbal vanaf de grond."
Toen hem werd gevraagd hoe hij persoonlijk over de uitkomst dacht, verwees Maldini naar een gesprek met Guardiola over Johan Cruyff's transformatie van het Spaanse voetbal als illustratie van het project dat hij had gehoopt op te bouwen.
"Ik heb een spijt die ik met me mee zal dragen. Ik had een veeleisende verplichting op me genomen die in die dagen bijna een droom was geworden: iets doen voor toekomstige generaties, een competitief Italië opbouwen," zei hij. "Het is jammer. Een echte jammer."