Football Presse

Lee Clark exclusief: Waarom mijn ex-Newcastle teamgenoot Paul Gascoigne meerdere Ballon d'Ors had kunnen winnen

·Interview door Jacob Hansen
Delen
Lee Clark exclusief: Waarom mijn ex-Newcastle teamgenoot Paul Gascoigne meerdere Ballon d'Ors had kunnen winnen

Newcastle/X.com

Lee Clark is geïdentificeerd door Newcastle United-historicus en auteur Gary Sherrard als de inheemse speler die het dichtst in de voetsporen van Paul Gascoigne kwam op St James' Park.

Maar Clark is aanzienlijk bescheidener bij het beoordelen van de vergelijking en volhardt dat Gascoigne een generatie talent was wiens carrière nog grotere hoogtes zou hebben bereikt zonder de ernstige blessure die hij opliep na zijn vertrek bij Tottenham Hotspur naar Lazio.

Inderdaad, Clark gelooft dat zijn voormalige Newcastle-teamgenoot de Ballon d'Or zou hebben gewonnen, mogelijk meer dan eens, als de omstandigheden anders waren geweest.

Sherrard, wiens onderzoek naar de geschiedenis van Newcastle United het herbekijken van wedstrijden uit Clarks speelcarrière omvatte, gelooft dat de middenvelder meer erkenning verdient voor zijn bijdrage aan de club.

Hij vertelde Football Presse, "Degene die de mantel zou hebben overgenomen, als je wilt, zou Lee Clark zijn geweest omdat Lee Clark, opnieuw, een in Tyneside geboren jongen, in een team kwam dat het niet bijzonder goed deed.

"Ik denk dat Lee zelf voelt dat het waarschijnlijk gemakkelijker was om hem eruit te laten dan om een grote aanwinst eruit te laten. Maar in het proces van het schrijven van het boek, had ik behoorlijk wat wedstrijden opnieuw bekeken, en er zijn periodes waarin je denkt, je moet jezelf eraan herinneren dat Lee Clark een 20-jarige was die voor het middenveld kwam, de zestien in chargeerde en enkele zeer waardevolle doelpunten scoorde.

"Hij had gewoon uithoudingsvermogen en de wil om te blijven spelen die hem van anderen scheidde.

"Hij had ook een beetje pech dat het net het moment was waarop Newcastle bereid was om een vreselijk veel geld aan spelers uit te geven, en er zijn maar een bepaald aantal plaatsen in een team.

"Misschien zou Lee, in een ander tijdperk, als hij een paar jaar ouder was geweest, hen hebben kunnen afhouden omdat hij meer gevestigd en meer een senior speler zou zijn geweest.

"Maar hij was de lokaal opgeleide die het dichtstbij kwam en een natuurlijk talent had, een natuurlijke vaardigheid, en ook een teamethiek en iets over hem."

Toen hem gevraagd werd naar Sherrards beoordeling, leidde Clark het gesprek onmiddellijk naar de speler wiens prestaties hij gelooft dat ze op een ander niveau blijven.

"Nou, dat is een vergelijking omdat ik altijd geloofde dat Paul een van de besten van zijn generatie was," zegt Clark tegen Football Presse.

"Als hij de ernstige blessure niet had gehad toen hij Tottenham verliet om naar Lazio te gaan, zou hij zonder enige twijfel een Ballon d'Or-winnaar zijn geweest.

"Wie je ook spreekt, en ze waren gelukkig genoeg, vooral op internationaal niveau, maar op clubniveau, en ze speelden met hem, ze zullen allemaal - als je een speler vraagt die in zijn team is geweest om de beste speler te noemen met wie ze ooit hebben gespeeld, is Paul unaniem de man waarover ze praten, en het kost zelfs geen paar seconden om erover na te denken."

Clark was enkele jaren jonger dan Gascoigne tijdens hun Newcastle-dagen, maar had de kans om de Engelse international van dichtbij te bekijken terwijl hij zich ontwikkelde tot een van de meest opwindende voetballers in het land.

Hij herinnert zich een speler wiens buitengewone vermogen werd geëvenaard door een persoonlijkheid die hem populair maakte bij de mensen om hem heen.

"Een absolute geweldige jongen, weet je. Ik was een paar jaar jonger dan hij, maar leerde hem goed kennen.

"Een absolute diamant van een gast, sensationele voetballer, en diep van binnen een geweldige kerel."

Een van Clarks meest onthullende herinneringen betreft Gascoigne's relatie met de jongere spelers bij Newcastle. Al de ster van het eerste team, met clubs door heel Europa geïnteresseerd in het tekenen van hem, had hij gemakkelijk afstand kunnen houden van de jongeren die door de club kwamen.

In plaats daarvan bleef Gascoigne regelmatig achter op het trainingsveld totdat de jongere spelers hun schoolwerk hadden afgemaakt en klaar waren om hun sessies te beginnen.

"Paul was in het eerste team, de sterspeler bij Newcastle United. Elke club in Europa wilde hem op dat moment, en voordat hij uiteindelijk naar Tottenham ging.

"Maar hij bleef na de training achter, wachtte op het trainingsveld tot ongeveer 18.00 uur toen wij onze sessies zouden beginnen na ons schoolwerk, en hij deed mee aan de sessies met ons.

"En het was gewoon om iemand zoals hij om ons heen te hebben. Toen, zoals ik al zei, had ik het geluk om een goede vriend van hem te worden. En ik hield gewoon van het kijken naar hem.

"Ik denk dat sommige van de dingen die hij met de bal kon doen en wat hij deed, zowel op clubniveau als internationaal."

Het was dat vermogen dat Gascoigne zo'n speciale voetballer maakte in Clarks ogen. Zijn daaropvolgende prestaties voor Tottenham en Engeland versterkten alleen maar wat degenen die hem bij Newcastle hadden zien ontwikkelen al wisten.

Clark is bijzonder stellig over de impact van de blessure die Gascoigne's carrière onderbrak na zijn verhuizing naar Lazio, en gelooft dat het voetbal de kans heeft ontzegd om te zien hoe ver zijn talent hem zou kunnen brengen.

"Om zelfs maar in dezelfde adem als Paul genoemd te worden, is een eer. Maar zeker niet, weet je, ik had een goede carrière, ik was een goede speler, maar ik was lang niet op het niveau van wat Paul was omdat, zoals ik al zei, een van de generatie-talenten.

"En zonder de blessure zou hij mogelijk de enige zijn geweest sinds Kevin Keegan die de Ballon d'Or meer dan eens zou hebben gewonnen."

Voor Clark moeten de moeilijkheden die Gascoigne ervoer na zijn speelcarrière ook worden begrepen in de context van hoe belangrijk voetbal voor hem was gedurende zijn leven.

"Hij heeft, uiteraard, zijn problemen gehad sinds hij stopte met spelen, maar ik denk dat dat heel vergelijkbaar is met veel van ons, weet je. Voetbal was zo belangrijk voor Paul.

"Zodra dat niet meer 24/7 om hem heen was, zou het moeilijk worden."

Er is geen twijfel over de genegenheid die Clark voor zijn voormalige teamgenoot heeft. Zijn herinneringen zijn niet alleen van een voetballer die buitengewone dingen met een bal kon doen, maar van iemand die tijd maakte voor jongere spelers en een geweldig persoon bleef buiten de aandacht die zijn carrière omringde.

Sherrards vergelijking met Clark biedt een interessant perspectief op Newcastle's productie van lokaal opgeleide talenten, maar Clark heeft geen twijfel over het onderscheid tussen de twee voetballers.

Hij genoot van een succesvolle carrière van zijn eigen, vertegenwoordigde Newcastle en speelde onder enkele uitstekende managers, maar Gascoigne behoorde tot een andere categorie.

Voor Clark blijft de vraag wat er zou zijn gebeurd zonder die blessure een van de grote onbeantwoorde vragen van het Engelse voetbal.

Hij gelooft dat Paul Gascoigne het vermogen had om een van de grootste spelers te worden die het spel ooit heeft gezien. En hij is ervan overtuigd dat de Ballon d'Or deel van dat verhaal zou zijn geweest.