Marco Negri weet beter dan de meeste wat het Italiaanse voetbal heeft verloren.
De voormalige aanvaller van Bologna, Udinese en Rangers kwam op tijdens een periode waarin Italië enkele van de grootste aanvallende spelers in het wereldvoetbal voortbracht. Serie A was de sterkste competitie op de planeet, de beste spelers wilden naar Italië verhuizen, en het nationale team had een schijnbaar eindeloze aanvoer van elite aanvallers.
Van Roberto Baggio en Alessandro Del Piero tot Christian Vieri, Gianfranco Zola, Francesco Totti, Roberto Mancini en Vincenzo Montella, het aanvallende talent van Italië was de jaloezie van het wereldvoetbal.
Tegenwoordig gelooft Negri dat de productielijn dramatisch is vertraagd -- en hij ziet het gebrek aan topklasse Italiaanse aanvallers als een symptoom van een veel groter probleem. De voormalige held van Rangers is de laatste stem in de "crisis van Italië" serie van Football Presse, na de analyse van Mario Meluso, Alberico Evani, Marco Sanna en Giuseppe Incocciati, die allemaal de problemen die het Italiaanse voetbal beïnvloeden vanuit verschillende perspectieven hebben onderzocht.
Voor Negri is de grootste zorg duidelijk: Italië ontwikkelt niet langer genoeg spelers die in staat zijn om wedstrijden op het hoogste niveau te beslissen.
"Toen ik speelde, waren er 10 of 11 spelers van een zeer hoog niveau in de aanval -- van Vieri tot Totti, Vialli, Mancini, Baggio, Del Piero en Montella," vertelde Negri Football Presse. "Er waren er zoveel. Vandaag de dag hebben we moeite om zelfs vier of vijf op te roepen."
Voor de voormalige aanvaller is dit geen toeval. Hij gelooft dat het probleem veel eerder begint, met de manier waarop jonge spelers worden ontwikkeld.
"Het feit dat er geen geweldige Italiaanse aanvallers meer zijn, is een probleem dat voortkomt uit de jeugdsectoren en de methodologie die wordt gebruikt."
Negri gelooft dat het Italiaanse voetbal het belang van individuele vaardigheden en creativiteit moet herontdekken in plaats van spelers te produceren die simpelweg tactische instructies volgen.
"Je moet kijken naar de groei van spelers, de structuren en alles wat daarmee verbonden is, en proberen iets te veranderen."
Zijn opmerkingen echoën een terugkerend thema in de "crisis van Italië" serie van Football Presse. De voormalige sportdirecteur van Napoli Mario Meluso betoogde dat Italiaanse clubs meer moesten investeren in lokaal talent, terwijl Alberico Evani waarschuwde dat het land de weg van jeugdvoetbal naar het senior nationale team moet verbeteren.
Marco Sanna benadrukte ook het belang van het beschermen van de identiteit van het Italiaanse voetbal, terwijl Giuseppe Incocciati de noodzaak benadrukte om technische kwaliteit en verbeeldingskracht terug te brengen.
Voor Negri kan de achteruitgang van het Italiaanse voetbal niet worden gescheiden van de financiële kloof die is ontstaan tussen Serie A en de rijkste competities van Europa.
"De Italiaanse competitie is niet langer de beste ter wereld omdat er competities zijn die superieur zijn, zoals de Premier League en Spanje.
"Helaas is alles verbonden met televisiegelden. Als Engelse clubs meer geld te besteden hebben, kunnen ze, wanneer er een talent beschikbaar is, hem eerder aantrekken dan een Italiaanse club."
De voormalige aanvaller herinnert zich toen de situatie compleet anders was.
"Vroeger wilde elke speler naar Italië komen omdat er geweldige salarissen waren en het Italiaanse voetbal de plek was waar je kon groeien en jezelf kon laten zien. Nu is het helaas niet meer zo."
Negri gelooft dat Serie A gedwongen is in een andere positie op de transfermarkt, vaak spelers aantrekkend na hun piekjaren in plaats van tijdens hun hoogtijdagen.
"Nu is het Italiaanse voetbal gedwongen om grote spelers binnen te halen, maar vaak aan het einde van hun carrière, zoals De Bruyne of Modric."
Die financiële realiteit, betoogt hij, heeft ook invloed gehad op het nationale team omdat Italiaanse clubs minder in staat zijn om het beste jonge talent dat in heel Europa opkomt veilig te stellen. De crisis bereikte een ander pijnlijk moment toen Italië er niet in slaagde zich te kwalificeren voor het Wereldkampioenschap, wat een zorgwekkende trend voortzet na het missen van de toernooien in 2018 en 2022. Voor Negri is het moeilijk geweest om te zien hoe de Azzurri zo ver van hun historische normen zijn gevallen.
"Het Italiaanse nationale team heeft zoveel Wereldkampioenschappen en Europese Kampioenschappen gewonnen. Het is echt triest om het in deze situatie te zien."
Voor de mislukking van de kwalificatie van Italië was Negri bemoedigd door de aanstelling van Gennaro Gattuso, in de overtuiging dat de voormalige middenvelder de passie en een sterkere band met het nationale shirt kon herstellen.
"Het binnenhalen van Rino bracht een adem van optimisme en passie, een verbinding met het shirt."
Echter, de mislukking van Italië om het Wereldkampioenschap te bereiken beëindigde de termijn van Gattuso en opende een nieuw hoofdstuk voor de FIGC, met Paolo Maldini nu aangesteld als technisch directeur terwijl de federatie probeert zijn sportstructuur opnieuw op te bouwen. Voor Negri kan de oplossing niet simpelweg zijn om coaches te veranderen.
De voormalige aanvaller gelooft dat Italië de diepere voetbalcultuur moet aanpakken die spelers voortbrengt. De achteruitgang gaat niet alleen over tactiek of resultaten. Het gaat erom of het Italiaanse voetbal opnieuw voetballers kan creëren met de verbeeldingskracht en kwaliteit om wedstrijden te beslissen. Negri wees ook op de evolutie van het moderne spel, waar landen die bereid zijn technische vaardigheden en aanvallende moed te omarmen, worden beloond.
"We zien dat in andere landen de evolutie van voetbal geweldige resultaten heeft opgeleverd. De teams die meer moed hebben omdat ze kwaliteit in balbezit hebben, zijn degenen die vooruitgang boeken."
Voor een land dat generaties iconische aanvallers heeft voortgebracht, blijft de vraag waarom die talentenpijplijn is vertraagd.
Negri's antwoord is eenvoudig: Italië moet terugkeren naar het ontwikkelen van spelers, niet alleen het beheren ervan. Het land hoeft niet met nostalgie terug te kijken naar Baggio, Totti, Del Piero en Vieri.
Het moet begrijpen hoe die spelers zijn gemaakt -- en een manier vinden om de volgende generatie te produceren.