Italië's zoektocht naar antwoorden na opnieuw een afwezigheid op het WK heeft veel debat opgeleverd, maar één boodschap is herhaaldelijk naar voren gekomen van de voormalige spelers en coaches die deze week met Football Presse spraken.
Het probleem van de Azzurri is niet simpelweg tactisch.
Het is cultureel.
Na te hebben gehoord van voormalig Napoli-sportdirecteur Mario Meluso, ex-assistent van Italië Alberico Evani en Cagliari-legende Marco Sanna, gaat Football Presse verder met zijn serie "Italië's crisis" met Giuseppe Incocciati -- een speler die het Italiaanse voetbal heeft meegemaakt tijdens een van zijn grootste tijdperken.
Incocciati weet wat het betekent om te spelen in een land dat geobsedeerd is door techniek en creativiteit. Een aanvaller die clubs vertegenwoordigde zoals AC Milan, Napoli, Bologna en Atalanta, werkte ook onder Arrigo Sacchi bij Milan, en ervoer van dichtbij de balans tussen tactische organisatie en individuele kwaliteit.
En voor Incocciati is die balans precies wat het Italiaanse voetbal verloren heeft.
"Er zijn twee aspecten met betrekking tot het Italiaanse voetbal," vertelde Incocciati aan Football Presse. "Aan de ene kant is er het bestuur, waar hopelijk mensen met grote sportervaring weten waar ze moeten ingrijpen om de organisatie van het Italiaanse voetbal te verbeteren en ook alles wat met de economische kant te maken heeft.
"Maar dan is er het technische aspect, waar het bestuur heel weinig kan doen."
Voor Incocciati zullen de sleutelbeslissingen de mensen zijn die gekozen worden om de voetbalstructuur te herbouwen.
"We moeten mensen identificeren die in staat zijn niet alleen het technische gebied, de medewerkers en alles rondom de omgeving te beheren, maar vooral mensen die begrijpen wat er vandaag ontbreekt.
"Want ik geloof dat de belangrijkste vaardigheid in voetbal individuele techniek is."
Dat, gelooft hij, is waar Italië achterop is geraakt.
"Ik hoop dat de nieuwe mensen die verantwoordelijk zijn voor voetbalopleiding in staat zullen zijn om verlangen, verbeelding en bescherming te bieden aan de jonge spelers die talent hebben. We kunnen niet alleen spelers creëren die simpele uitvoerders zijn van tactische instructies, zoals we tot nu toe hebben gezien.
"Als we naar de resultaten kijken, is het niet productief geweest. We moeten van richting veranderen."
Die woorden volgen een vergelijkbaar thema als de eerdere Football Presse-interviews in deze serie.
Meluso betoogde dat Italië zijn jeugdontwikkelingssysteem moet hervormen en meer kansen moet creëren voor Italiaanse spelers. Evani pleitte voor een terugkeer naar een goede technische opleiding. Sanna waarschuwde dat het Italiaanse voetbal een deel van zijn identiteit heeft verloren.
Incocciati gelooft dat het wortelprobleem is dat Italië geen spelers meer ontwikkelt die zelf wedstrijden kunnen veranderen. Het bewijs, betoogt hij, is te zien op internationaal niveau.
Het kijken naar het WK deze zomer heeft alleen maar zijn overtuiging versterkt dat de toekomst van het voetbal toebehoort aan teams met moed en technische vaardigheid.
"Wanneer ik naar dit WK kijk, zie ik dingen die mijn geheugen opfrissen," zei hij. "Ik kom uit een voetbalcultuur die dit voetbal was dat we vandaag zien -- een voetbal van kwaliteit."
Voor Incocciati is de grootste les dat modern voetbal niet weggaat van techniek. Het keert er juist naar terug.
"Paradoxaal genoeg zijn de teams die meer moed hebben omdat ze de mogelijkheid hebben om te spelen en de bal in bezit te houden de teams die vooruitgang boeken."
Hij wees op de opkomst van onverwachte landen en het veranderende internationale landschap.
"We hebben gezien dat Paraguay Duitsland heeft geëlimineerd. We hebben teams gezien die misschien niet als favorieten werden beschouwd en die kwaliteit en persoonlijkheid toonden. In andere landen is voetbal geëvolueerd en heeft het geweldige resultaten opgeleverd."
Zijn bezorgdheid is dat Italië niet op dezelfde manier is geëvolueerd.
"Zelfs op Europees niveau zijn we een beetje gestopt."
De ironie is dat Incocciati komt uit een generatie die vaak wordt geassocieerd met tactisch voetbal. Maar hij gelooft dat de grootste Italiaanse teams succesvol waren omdat tactieken werden gebouwd rond buitengewone spelers -- niet omdat systemen hen vervingen.
Zijn boodschap is dat talent nog steeds moet worden beschermd.
"Diego Maradona was uniek," zei Incocciati toen hij sprak over de grootste spelers die hij heeft ontmoet. "Er was maar één speler zoals hij in de wereld. Zijn talent zou hoe dan ook naar voren zijn gekomen."
Maar voor iedereen die niet uniek is, is ontwikkeling belangrijk.
"De geweldige spelers die we hadden -- Baggio, Totti, Del Piero -- hadden talent, maar dat talent werd naar voren gebracht. Ze werden getraind, ze werden ontwikkeld, ze kregen hulp om zichzelf te uiten."
Dat is de uitdaging waarmee het Italiaanse voetbal nu wordt geconfronteerd. Niet simpelweg het vinden van de volgende superster.
Maar het creëren van een omgeving waar getalenteerde spelers de vrijheid, opleiding en het vertrouwen hebben om er een te worden.
Voor Incocciati is het antwoord niet het verlaten van tactieken.
Het is herinneren dat voetbal begint met de speler.
Voor het systeem.
Voor de formatie.
Voor de instructies.
Met techniek, verbeelding en de moed om iets te laten gebeuren.