De club ging van Serie C1 naar Serie A in opeenvolgende seizoenen, en eindigde vervolgens comfortabel boven de degradatiezone in zijn eerste jaar terug in de hoogste divisie.
Voor De Biasi was de prestatie echter nooit alleen te danken aan één coach of één groep spelers. Het was een project waarin de mensen die de club leidde dezelfde ideeën deelden over hoe het team opgebouwd moest worden.
"Het fundamentele geheim was het project zelf, en de mensen die het in de loop der jaren hebben gepland en ontwikkeld," vertelde De Biasi. Football Presse. "Er was een gezamenlijk besluitvormingsproces tussen de coach en de sportdirecteur als het ging om het kiezen van spelers. Er was eenheid van doel en respect voor ieders rol. De president gaf ons de ruimte om te werken en had veel vertrouwen in ons."
Die structuur gaf De Biasi de kans om een team te ontwikkelen in plaats van het voortdurend opnieuw op te bouwen.
Modena won Serie C1 in 2000-01, met doelman Marco Ballotta en verdedigers Mauro Mayer en Nicola Legrottaglie onder de spelers die belangrijke figuren werden in de promotie. Omar Milanetto en Paolo Ponzo maakten deel uit van het middenveld, terwijl Rubens Pasino en Andrea Fabbrini aanvallende kwaliteit toevoegden.
Het volgende seizoen bleef veel van de kern intact. Ballotta stond nog steeds in doel, met Mayer vergezeld door Roberto Cevoli en Luca Ungari in de achterste drie. Ponzo, Milanetto, Vito Grieco en Jacopo Balestri vormden het middenveld, met Pasino die achter de aanval opereerde.
Het was een ploeg die ervaring combineerde met spelers die zich nog aan het ontwikkelen waren, maar de belangrijkste eigenschap was continuïteit. De Biasi had een groep die begreep wat hij wilde en al samen succes had ervaren.
Modena eindigde als tweede in Serie B in 2001-02, en verzekerde zich van promotie naar Serie A voor de eerste keer in 38 jaar. De definitieve bevestiging kwam na een 0-0 gelijkspel uit tegen Genoa op 12 mei 2002, toen de spelers moesten wachten op het resultaat van Cosenza tegen Napoli voordat ze konden vieren.
Fabbrini was een van de belangrijkste aanvallende figuren, met 16 doelpunten in de competitie. Pasino voegde er zeven aan toe, terwijl Milanetto vier bijdroeg vanuit het middenveld. Ballotta speelde elke minuut van de competitie.
Het team zette vervolgens samen de volgende stap.
De Biasi bleef aan het roer voor Modena's terugkeer naar Serie A en leidde hen naar de 12e plaats in 2002-03. De club had niet alleen de hoogste divisie bereikt; het had zich daar gevestigd.
Dat was de prestatie die het project zo significant maakte. De spelers die Modena hadden geholpen om uit Serie C te ontsnappen, werden niet onmiddellijk afgedankt toen het niveau steeg. De club vertrouwde de groep, voegde toe wat nodig was en gaf het team de ruimte om te groeien.
De aanpak van De Biasi was geworteld in die collectieve verantwoordelijkheid.
"Er was een gezamenlijk besluitvormingsproces tussen de coach en de sportdirecteur als het ging om het kiezen van spelers," zei hij. "Er was eenheid van doel en respect voor ieders rol."
Voor een coach is het steeds moeilijker om zo'n omgeving te vinden. De latere carrière van De Biasi zou hem naar Spanje, Albanië en Azerbeidzjan brengen, maar Modena bleef een van de duidelijkste voorbeelden van wat hij geloofde dat bereikt kon worden wanneer een club en haar voetbalafdeling echt op één lijn zaten.
Hetzelfde principe verklaart waarom hij de voortgang van de club blijft volgen.
"Ik zou zeggen dat er een solide club achter het team staat. Modena is een veeleisende voetbalstad, waar het nodig is om op een bepaalde manier te communiceren. Gezien de fundamenten die er zijn, geloof ik dat Modena een zeer interessant heden en toekomst heeft."
De namen van dat team blijven bekend bij de supporters van Modena: Ballotta achter Mayer en Cevoli, Milanetto en Ponzo op het middenveld, Pasino die creativiteit biedt en Fabbrini die de doelpunten levert. Ze werden niet samengesteld als een verzameling sterren. Ze werden belangrijk omdat ze zich ontwikkelden tot een team.
En dat was uiteindelijk De Biasi's prestatie met Modena.
Een club met een duidelijk plan, een sportdirecteur en coach die samenwerkten, een president die bereid was hen te vertrouwen, en een groep spelers die genoeg tijd kregen om te groeien.