Meer dan twee decennia later, na te hebben gespeeld in de divisies van Italië, te hebben samengewerkt met enkele van de meest herkenbare coaches van het land en de hoogte- en dieptepunten van een lange carrière te hebben ervaren, is hij teruggekeerd naar de club waar zijn reis begon, dit keer in een wervingsrol.
Genevier bracht 21 jaar door in Italië, waar hij clubs vertegenwoordigde zoals Perugia, Catania, Pisa, Siena, Torino en AlbinoLeffe. Hij maakte meer dan 500 optredens tijdens een carrière die hem van Serie A naar Serie D bracht, maar zijn vertrek uit Frankrijk was niet noodzakelijkerwijs onderdeel van een zorgvuldig geplande avontuur.
Van de academie van Lyon naar het Italiaanse voetbal
Genevier herinnert zich de verschillen tussen de voetbalopleiding die hij in Frankrijk ontving en wat hem in Italië te wachten stond. De academie van Lyon had een sterke technische basis geboden, maar zijn nieuwe omgeving vereiste dat hij een ander begrip van het spel ontwikkelde.
"Ik kwam bij de academie toen ik 14 jaar oud was en ik was in het begin geen middenvelder," vertelde Genevier Football Presse, "Ik was een centrale verdediger, maar toen ik bij het eerste elftal kwam, besloten ze me naar het middenveld te verplaatsen omdat ik te klein was voor centrale verdediger.
"De academie was erg belangrijk voor mij omdat ik in de academie groeide, en ik tekende mijn eerste professionele contract met Lyon, met het eerste elftal, ook al bleef ik niet lang omdat ik na een paar weken naar Italië vertrok."
"Toen ik in de academie was, was de manier waarop we trainden anders dan vandaag omdat we, toen ik jong was, veel herhaling deden om onze technische vaardigheden te verbeteren, en vandaag de dag is het vaker gericht op het gebruiken van techniek om tactische bewegingen en ideeën toe te passen.
"Dat is waarom ik, toen ik in Italië aankwam, erg sterk was in technische vaardigheden, maar erg slecht in tactische beweging. Ik verbeterde veel tijdens mijn eerste seizoen.
"Maar om eerlijk te zijn, op dat moment was de academie waarschijnlijk een van de beste in Frankrijk, dus het was erg fijn voor mij."
De kans om bij Perugia te komen, kwam toen het eerste elftal van Lyon bijzonder moeilijk te doorbreken was. De club deed regelmatig mee aan de Champions League en had een uitstekende verzameling spelers, waaronder Juninho, Michael Essien, Edmílson en Sonny Anderson.
Genevier begreep dat het moeilijk zou zijn om zich te vestigen en wilde een kans vinden om regelmatig te spelen.
"Ik had net mijn eerste professionele contract met Lyon getekend, maar om eerlijk te zijn, het team was op dat moment erg sterk. Lyon speelde elk jaar in de Champions League, ze wonnen het kampioenschap meerdere keren, dus er waren veel, heel sterke spelers.
"Ik wist dat het niet gemakkelijk zou zijn voor mij om te spelen, dus ik wilde meer spelen. Ik had de kans om naar Perugia te gaan voor een proef, gewoon voor een paar training sessies en een vriendschappelijke wedstrijd. Aan het einde van de wedstrijd vertelde de sportmanager me dat hij me wilde tekenen.
"Ze tekenden een overeenkomst met Lyon voor de transfer en ik tekende voor vier jaar."
Verhuizen naar een ander land in een zo vroeg stadium van zijn carrière was niet zonder moeilijkheden. Hoewel Frankrijk en Italië geografisch dicht bij elkaar liggen, ontdekte Genevier al snel dat het zich aanpassen aan een andere voetbalcultuur en het dagelijks leven geduld vereiste.
"Om eerlijk te zijn, in het begin was het niet gemakkelijk, want zelfs als Italië heel dicht bij Frankrijk ligt, is de mentaliteit anders. Italië is zeer gepassioneerd.
"Het was niet gemakkelijk voor mij om Italië te kiezen omdat ik net met mijn vrouw was en verhuizen naar een ander land is in het begin niet gemakkelijk. Ik sprak geen Engels, en het eerste seizoen was erg moeilijk omdat er veel buitenlanders in de kleedkamer waren.
"Dus we spraken meestal Engels en niet Italiaans, en het was een zeer slechte beslissing omdat, je weet wel, wanneer je in een ander land aankomt, het veel beter is om te proberen de taal van het land te spreken. Daarom was het voor mij niet gemakkelijk, om eerlijk te zijn."
Desondanks bood zijn eerste ervaring in de Serie A een herinnering die bij hem is gebleven. Zijn debuut kwam tegen Parma, dat de Braziliaanse aanvaller Adriano in hun team had.
"Spelen in de Serie A was een geweldige ervaring voor mij, en ik herinner me heel goed dat de eerste wedstrijd tegen Parma was. Op dat moment was Parma een zeer sterk team. Adriano speelde daar, dus ik heb waarschijnlijk een foto met hem op het veld in deze wedstrijd.
"Ik heb nog steeds het shirt dat ik tijdens de wedstrijd met een speler heb gewisseld, aan het einde van de wedstrijd. En, je weet wel, spelen in de Serie A op dat moment, de Serie A was waarschijnlijk zoals de Premier League nu, of misschien heel dichtbij. Dus het was erg emotioneel."
Pisa, Siena en de hoogte- en dieptepunten van de Serie A
Zijn carrière bracht hem vervolgens door verschillende Italiaanse clubs, maar zijn twee seizoenen bij Pisa tussen 2007 en 2009 blijven bijzonder speciaal. Hij maakte 68 competitiewedstrijden, scoorde acht doelpunten en hielp de club in zijn eerste seizoen de halve finale van de promotie play-offs te bereiken.
"Ik heb zeer goede herinneringen aan Pisa, en ik had waarschijnlijk een van mijn beste seizoenen als speler. We bereikten de halve finale van de play-offs het eerste jaar, en aan het einde van het tweede jaar had ik veel Serie A-teams die probeerden me te tekenen.
"Alles was perfect, de sfeer. Er waren veel spelers die op dat moment uit de Serie C kwamen, dus we wilden in de Serie B spelen en we waren zeer beschikbaar met de coach."
Zijn verhuizing naar Siena bood een andere kans om zich in de hoogste divisie te vestigen, maar het ontwikkelde zich niet zoals hij had gehoopt. Genevier had moeite met speeltijd en liep vervolgens in 2010, op 28-jarige leeftijd, een ernstige knieblessure op die hem bijna een jaar aan de kant hield.
"Ik koos voor Siena omdat ik dacht dat het de beste beslissing zou zijn omdat het een klein team in de Serie A was, en voor mij, komend uit de Serie B, was het waarschijnlijk de beste beslissing.
"In feite was het niet zo omdat ik niet veel speelde en ik had een ernstige knieblessure in 2010 toen ik net 28 jaar oud was, denk ik. Het was een zeer belangrijk moment voor mij. Ik was waarschijnlijk op mijn hoogtepunt. Het was het beste moment van mijn carrière voor mij.
"Het was erg moeilijk omdat ik bijna een jaar miste."
Genevier ervoer ook het leven bij Torino, waar de betekenis van de club en zijn supporters een blijvende indruk maakte, ook al speelde hij in de Serie B in plaats van de hoogste divisie.
"Torino is een zeer belangrijke club in Italië omdat het het kampioenschap heeft gewonnen, het heeft veel belangrijke dingen gedaan in zijn geschiedenis. Spelen voor Torino, het was in de Serie B, maar om eerlijk te zijn, voelde ik me belangrijker in de Serie B bij Torino dan in Siena in de Serie A vanwege het stadion, vanwege de fans, vanwege de sfeer.
"We probeerden dat jaar het kampioenschap in de Serie B te winnen, we wonnen niet en we verloren de play-off finale tegen Brescia. Maar Torino is een grote stad, veel fans, dus het was een geweldige ervaring."
Een andere rol vinden bij AlbinoLeffe
Zijn laatste vijf seizoenen bij AlbinoLeffe werden een belangrijke periode van persoonlijke ontwikkeling. Tegen die tijd dacht Genevier verder dan zijn eigen prestaties en was hij steeds meer bezorgd om jongere spelers te helpen de eisen van professioneel voetbal te begrijpen.
"Ik was aan het einde van mijn carrière omdat het het laatste seizoen was dat ik voor AlbinoLeffe speelde en, om eerlijk te zijn, denk ik dat het waarschijnlijk de beste periode van mijn carrière was.
"Wanneer je je tijdens de belangrijkste jaren van je carrière op jezelf richt, kun je de andere spelers niet helpen om op de juiste manier in de kleedkamer te leven. Ik probeerde jonge spelers te helpen volwassener te worden, goede gewoonten te ontwikkelen, te begrijpen wat het betekent om professioneel te zijn en iets over te brengen.
"Het was voor mij zeer belangrijk om mijn ervaring te delen en de volgende generatie te helpen. Daarom was AlbinoLeffe voor mij erg belangrijk."
Er waren zelfs gesprekken geweest over Genevier die bij de club zou blijven na het beëindigen van zijn spelerscarrière, met de mogelijkheid om in een sportmanagementfunctie te stappen. Echter, de scheiding van zijn familie was steeds moeilijker geworden.
"Tijdens de laatste vijf seizoenen van mijn carrière was ik alleen, mijn familie was in Frankrijk, mijn vrouw en zoon woonden in Frankrijk, dus het was niet gemakkelijk als gezin. Daarom wilde ik AlbinoLeffe verlaten, maar ik had de kans om als sportmanager te beginnen."
Een terugkeer naar Lyon en een nieuwe carrière in scouting
In plaats daarvan keerde Genevier terug naar Frankrijk na zijn pensioen in 2024, nadat hij meer dan twee decennia zijn leven en carrière in Italië had opgebouwd. Hij had ook sportmanagement gestudeerd, zich voorbereidend op een toekomst buiten het veld.
Zijn terugkeer naar Lyon heeft zijn carrière in een cirkel gesloten. Nadat hij zich als jonge speler in de academie had ontwikkeld, is hij nu betrokken bij de wervingsafdeling, waarbij hij zijn speelervaring gebruikt om opkomend talent te helpen identificeren en beoordelen.
"Ik hou van scouting en ik ben nu een jaar geleden begonnen om deel uit te maken van de wervingsacademie in Lyon, dus ik ben terug in Lyon. Het is speciaal voor mij omdat, je weet wel, ik ben in deze academie opgegroeid.
"We waren een klein gezin, nu is het een groot bedrijf, dus alles is anders. Maar ik ben aan het scouten en dit is iets wat ik leuk vind, om eerlijk te zijn, omdat ik mijn ervaring deel via scouting, ook al ben ik niet op het veld met de spelers. Het is niet hetzelfde, maar het is een soort delen van mijn ervaringen. Daarom is het belangrijk voor mij."
Na het ervaren van het Italiaanse voetbal van het hoogste niveau tot de lagere divisies, het werken met verschillende generaties spelers en uiteindelijk zelf een mentor te worden, heeft Genevier een nieuwe manier gevonden om dicht bij het spel te blijven.
Zijn spelerscarrière begon met een beslissing om Lyon te verlaten op zoek naar kansen elders. Meer dan 20 jaar later is hij teruggekeerd naar waar het allemaal begon, met een andere verantwoordelijkheid maar dezelfde wens om jonge voetballers te helpen zich te ontwikkelen.
