Hij bracht vier belangrijke jaren door bij de club als speler, werd onderdeel van een omgeving die een blijvende indruk op hem achterliet, voordat hij tientallen jaren later terugkeerde om de leiding te nemen over een team dat vocht om degradatie te voorkomen.
De voormalige Italiaans international is de genegenheid die hij in Genua ontving nooit vergeten, noch de invloed van de overleden Paolo Mantovani, de president die hielp Sampdoria te vestigen als een van de leidende clubs van Italië.
Voor Evani ging de verbinding verder dan voetbal. Het was een ervaring die zijn terugkeer als manager bijzonder betekenisvol maakte, ook al waren de omstandigheden nauwelijks moeilijker geweest.
"Zowel Milan als Sampdoria waren belangrijk voor mij," vertelde Evani Football Presse. "Milan was de club die me grootbracht, bijna als een familie, mijn tweede familie. Ik kwam binnen toen ik 14 was en vertrok toen ik 30 was. Ik had daar een belangrijke reis, leerde veel en had het geluk om veel te winnen.
"Sampdoria was echter een geweldige ontdekking en een verrassing. Er was een president als Mantovani, die een enorme passie voor het team had. Alle Sampdoria-supporters herinneren zich hem nog.
"Ik heb daar een geweldige tijd gehad. Ze hebben een fantastisch publiek, een prachtig stadion, een stadion in Engelse stijl, en ik heb daar vier belangrijke jaren doorgebracht."
Die herinneringen werden versterkt door wat Evani op het veld bereikte. Zijn eerste seizoen bij Sampdoria bracht een andere belangrijke eer, met de club die de Coppa Italia won, een trofee die hij tijdens zijn tijd bij Milan nog niet had weten te winnen.
Het was een andere reden waarom de club zo'n speciale plaats in zijn voetballeven behield. Toen de kans uiteindelijk kwam om terug te keren, had hij niet veel overtuiging nodig.
Waarom Evani de reddingsmissie van Sampdoria accepteerde
Na zijn vertrek bij de Italiaanse federatie volgde Evani Roberto Mancini niet naar Saoedi-Arabië. In plaats daarvan kreeg hij de kans om terug te keren naar Sampdoria en te proberen een club te redden die een van de moeilijkste periodes in zijn geschiedenis doormaakte.
De omstandigheden waren verre van ideaal. Evani werd aangesteld als de vierde hoofdcoach van het seizoen, met nog maar zes wedstrijden te gaan. Hij erfde een team dat hij beschreef als zijnde in stukken, worstelend met vertrouwen en moraal.
Het was een opdracht die aanzienlijke risico's met zich meebracht, vooral gezien zijn persoonlijke band met de club. Maar diezelfde verbinding was uiteindelijk wat hem overtuigde om het te accepteren.
"Ik verliet de federatie en volgde Mister Mancini niet naar Saoedi-Arabië. Toen kreeg ik vorig jaar de kans om Sampdoria opnieuw te proberen te redden.
"Het was een zeer gecompliceerde, zeer moeilijke situatie, omdat ik als de vierde coach van het seizoen aankwam met zes wedstrijden te gaan, met een team dat echt in stukken was, laag in vertrouwen, er waren meer risico's dan voordelen.
"Maar ik accepteerde die uitdaging precies omdat ik al bij Sampdoria was geweest. Ik ken de omgeving, ik ken het prestige van die club, ik ken de genegenheid en de passie die de supporters erin steken, dus ik probeerde alles te geven wat ik kon."
Evani's taak was om het geloof te herstellen zoveel als om de resultaten te verbeteren. De positie van de club betekende dat er weinig tijd was om veranderingen door te voeren, maar de verbinding tussen de manager en de supporters bood een extra motivatie.
Sampdoria verzekerde uiteindelijk hun overleving via de play-outs tegen Salernitana, wat Evani een prestatie opleverde die hij nog steeds met aanzienlijke genegenheid beschouwt.
"We zijn erin geslaagd onszelf te redden in de play-outs tegen Salernitana, en dat is een andere voldoening die ik in mijn hart draag."
Echter, de succesvolle afloop van de reddingsmissie leidde niet tot de voortzetting die Evani had gehoopt. Nadat hij terugkeerde naar een club die hij zo goed kende en het door een moeilijke periode hielp, wilde hij de kans om voort te bouwen op het werk dat hij had gestart.
"Het was jammer dat er geen mogelijkheid was om door te gaan, omdat het belangrijk voor me zou zijn geweest, geweldig voor mijn trainerscarrière. Maar het eindigde daar.
"Ik hoop nu een andere gelegenheid, een andere kans te vinden, omdat het is wat ik graag doe en ik zou het graag blijven doen."
Evani kan de achteruitgang van Sampdoria niet begrijpen
Zijn genegenheid voor Sampdoria maakt de voortdurende moeilijkheden van de club bijzonder pijnlijk. Toen hem werd gevraagd naar de situatie en de problemen die de organisatie gedurende meerdere jaren hadden beïnvloed, had Evani moeite om te begrijpen waarom een club met zo'n sterke voetbalidentiteit niet in staat was meer te bereiken.
Naast zijn teleurstelling wees hij op de ingrediënten die Sampdoria in staat zouden moeten stellen om op een aanzienlijk hoger niveau te concurreren.
"Naast de verdrietigheid begrijp ik ook niet waarom, omdat Sampdoria alles heeft om het veel beter te doen.
"Ze hebben een publiek dat zeer weinige clubs hebben, een belangrijk stadion en een prestigieuze club. Ze hebben in de afgelopen jaren managementproblemen gehad en hebben zelfs het risico van faillissement gelopen.
"Nu beginnen ze geleidelijk opnieuw, maar ik denk dat ze zelfs dit jaar beter hadden kunnen presteren."
Evani's opmerkingen zijn bijzonder significant omdat ze komen van iemand die de club van binnenuit kent, zowel als speler als als manager. Hij kijkt niet alleen naar de historische reputatie van Sampdoria. Hij gelooft dat de club nog steeds tastbare voordelen heeft die zich zouden moeten vertalen in sterkere prestaties op het veld.
De supporters zijn centraal in dat argument. Tijdens zijn spelerscarrière ervoer hij de sfeer in het Luigi Ferraris en de genegenheid van de Sampdoria-aanhang. Terugkeren als manager versterkte alleen maar zijn waardering voor wat de club voor zijn mensen betekent.
Hij gelooft ook dat het wervingswerk een platform had geboden waarvandaan het team meer kon bereiken.
"Gezien de twee transfercampagnes, de in juli en vooral die in januari, waarin ze enkele goede spelers binnenhaalden, denk ik dat ze misschien tenminste de play-offs hadden kunnen bereiken."
Het was een beoordeling gebaseerd op de kwaliteit waarvan hij geloofde dat deze was samengebracht, in plaats van simpelweg de naam van de club of zijn geschiedenis. Evani voelde dat Sampdoria voldoende middelen binnen de selectie had om een ambitieuzer doel na te streven.
Voor een club die de afgelopen jaren te maken had gehad met instabiliteit en de dreiging van financiële ineenstorting, zou het bereiken van de play-offs een betekenisvolle stap vooruit hebben betekend.
Een relatie die verder gaat dan één seizoen
Evani's vergelijking tussen het redden van Sampdoria en het winnen van het Europees Kampioenschap met Italië onthult ook hoeveel de reddingsmissie voor hem betekende.
Hem werd gevraagd welke prestatie moeilijker was geweest, maar hij weigerde de twee te scheiden.
"Het waren twee grote prestaties. Ik zou niet zeggen welke moeilijker was. Ze waren allebei moeilijk, hoewel het uiteindelijk makkelijker werd."
Voor Evani kwam de voldoening voort uit het overwinnen van de omstandigheden rond elke uitdaging, of het nu ging om het samenbrengen van een internationale selectie of het proberen te herstellen van het vertrouwen van een worstelende club in de laatste weken van een seizoen.
Zijn ervaring bij Sampdoria was bijzonder persoonlijk. Hij was teruggekeerd naar een plek waar hij vier belangrijke jaren als speler had doorgebracht, waar hij de genegenheid van de supporters had ervaren en waar zijn herinneringen aan Mantovani sterk bleven.
Het feit dat hij niet kon doorgaan na het veiligstellen van de overleving blijft een teleurstelling, maar het heeft zijn genegenheid voor de club niet verminderd.
Evani's boodschap is uiteindelijk er een van geloof in wat Sampdoria nog steeds kan worden. De supporters, het stadion en het prestige blijven, naar zijn mening, de fundamenten van een club die in staat is aanzienlijk meer te bereiken.
Wat nodig is, is dat die voordelen worden vertaald in betere beslissingen en grotere consistentie.
Voor iemand die de gouden jaren van de club heeft meegemaakt en vervolgens terugkeerde tijdens de moeilijkste periode, is het contrast opvallend. Maar Evani heeft het vertrouwen in het potentieel van Sampdoria niet verloren.
Zoals hij het ziet, zijn de ingrediënten er nog steeds. De uitdaging is om ze te laten tellen.