Het herstel van de Tottenham-aanvaller van een ernstige kraakbeenblessure werd zo moeilijk dat hij de zomer doorbracht met het raadplegen van andere specialisten over een operatie die hem nog eens 18 maanden aan de kant had kunnen houden.
De 26-jarige wees uiteindelijk de procedure af en is nu teruggekeerd in actie voor Tottenham en Zweden na bijna twee jaar weg van het internationale voetbal.
In een gesprek met de Zweedse krant Fotbollskanalen, legde Kulusevski uit dat zijn eerste behandeling niet werkte, terwijl een daaropvolgende operatie ook het probleem niet oploste.
"Ik heb de hele zomer met andere artsen gesproken over een andere operatie. Het zou een knie-transplantatie zijn geweest. Ik zou mijn knie hebben verwisseld voor die van iemand anders."
Het vooruitzicht was beangstigend, met artsen die hem vertelden dat niemand eerder van de procedure was teruggekeerd en zijn kansen op succes op 50-50 stelden.
"Ik zei nee. Als ik pijn heb als ik speel, dan moet ik met pijn spelen."
Kulusevski zei dat de voorgestelde transplantatie betekende dat hij nog een jaar en een half weg zou zijn van het voetbal. Hij was vastbesloten om een andere oplossing te vinden, ondanks de onzekerheid rond zijn herstel.
De blessure beïnvloedde zelfs gewone dagelijkse activiteiten. Ondanks dat hij tot 10 uur per dag trainde, had hij moeite om vooruitgang te boeken en begon hij zich af te vragen of zijn carrière voorbij was.
"Ik trainde tien uur per dag, maar het werkte niet. Het maakte niet uit wat ik deed. Dat is wanneer ik begon te denken: 'Als het voorbij is, is het voorbij.'"
Uiteindelijk voelde hij dat hij zijn familie moest voorbereiden op de mogelijkheid dat hij niet zou terugkeren.
"Ik moest mijn moeder vertellen: 'Ik denk niet dat het gaat werken.'"
Zijn moeder stelde hem gerust dat de liefde van de familie niet afhankelijk zou zijn van zijn voetbalcarrière. Kulusevski overwoog ook hoe het leven eruit zou zien zonder het spel, en stelde zich voor dat hij naar een eiland zou verhuizen en tijd met zijn familie zou doorbrengen. Hij zei dat het hebben van zijn dochter hem hielp door de moeilijkste periode.
Ondersteuning van Zlatan Ibrahimovic en voormalig Tottenham-teamgenoot Ivan Perisic bleek ook belangrijk. Beiden moedigden hem aan om hulp te zoeken bij een specialist in Servië.
"Zlatan en Perisic wilden dat ik daarheen ging. Ik ging, en de Servische dokter was belangrijk voor mij."
"Hij zei: 'Denk niet aan andere operaties, dit is wat we gaan doen.'"
Kulusevski gelooft dat de uiteindelijke doorbraak kwam door specialistisch werk met betrekking tot zijn zenuwstelsel, in plaats van een andere operatie. Hij blijft samenwerken met een groep experts en erkent dat zijn knie op bepaalde dagen nog steeds anders kan aanvoelen.
De aanvaller heeft ook gesproken over teleurstelling met sommige mensen om hem heen tijdens het revalidatieproces, ook bij Tottenham.
"Er waren velen die het niet geloofden, velen waren sceptisch. Zelfs bij de club."
"Ik ben teleurgesteld geweest in mensen tijdens deze periode, maar tegelijkertijd moet ik alles vergeven."
"Soms wens je dat je meer hulp had gekregen en zo verder. Maar tegelijkertijd begrijp ik dat we allemaal deel uitmaken van een bedrijf."
Ondanks die frustraties volhardt hij dat hij verder is gegaan en gelukkig blijft bij Tottenham.
"Ik ben verder gegaan en ik hou ervan om bij de club te zijn. Ik kreeg een echt goede ontvangst toen ik terugkwam."
Zijn terugkeer heeft hem ook weer in de Zweedse selectie gebracht voor het eerst sinds november 2024. Hij verwacht ongeveer 30 minuten te krijgen in elk van de komende Nations League-wedstrijden tegen Bosnië en Herzegovina en Polen.
"Ik zal in beide wedstrijden wat minuten kunnen spelen. Ongeveer 30 minuten in elk. Dat is wat er is gezegd. Het is beter dan nul, dus ik ben blij."
Kulusevski grapte dat hij zich capabel voelde om de volle 90 minuten in beide wedstrijden te spelen, maar accepteerde dat de beslissing ligt bij hoofdcoach Graham Potter en de medische staf.
"Het is een droom. Het is waar ik hard voor heb gewerkt. Ik ben gewoon blij, en ik ben een competitieve persoon. Ik wil naar buiten, concurreren en laten zien wie ik ben."
Hij identificeerde ook de nummer 10-rol als zijn favoriete positie, hoewel hij bereid is zich aan te passen als hem gevraagd wordt om op de vleugel te spelen.
Na alles wat hij heeft doorstaan, probeert Kulusevski de ongecompliceerde vreugde te herontdekken die hij als kind had.
"Ik probeer alles kwijt te raken en weer dat kleine jongetje te worden. Kleine Dejan, die acht jaar oud was en niets wist, maar wel wist hoe hij voetbal moest spelen."
Voor Tottenham is zijn terugkeer enorm bemoedigend, maar de ernst van de blessure en de lengte van zijn revalidatie betekenen dat zijn werklast zorgvuldig beheerd moet worden. De onmiddellijke prioriteit is om zijn fitheid geleidelijk op te bouwen na een herstel dat, op een gegeven moment, hem deed vrezen dat zijn carrière voorbij was.