Portugal, Cyprus, Qatar, Engeland, de Verenigde Staten, Bulgarije, Polen en Frankrijk hebben hem allemaal gevormd. Dat geldt ook voor de coaches met wie hij heeft samengewerkt en die hij heeft bestudeerd, van José Mourinho en Leonardo Jardim tot Sabri Lamouchi en Arrigo Sacchi.
Maar Baltazar gelooft niet in het kopiëren van een andere coach.
"Ik vereer coaches niet om de manier waarop ze werken of spelen," vertelde Baltazar Football Presse. "Ik neem het goede en het slechte van iedereen mee."
Die filosofie is gevormd door een carrière waarin aanpassing essentieel is geweest.
"Elke club is anders, en elk land is anders," zei hij. "Je moet je aanpassen."
Voor Baltazar is coachen daarom een proces van voortdurende educatie in plaats van de zoektocht naar één definitief voetbalmodel.
"Ik ben veel gegroeid als coach," zei hij. "Ik ben veel gegroeid als man, als individu."
Onder de coaches die de grootste indruk op hem hebben gemaakt, is de meest beroemde Portugese manager van allemaal.
"José Mourinho was de drijvende kracht," zei Baltazar. "Hij heeft de manier waarop we over voetbal denken en de manier waarop we over coaching denken veranderd."
Mourinho's opkomst had een diepgaande invloed op het Portugese voetbal, maar Baltazar's bewondering gaat verder dan de trofeeën. Hij ziet een coach die zich voortdurend aanpaste aan verschillende clubs, landen en omstandigheden -- iets dat resoneert met zijn eigen carrière.
Baltazar wijst ook op een generatie Portugese coaches die, net als hij, hun reputatie geleidelijk hebben opgebouwd.
"Mijn referenties zijn coaches die carrières hebben gehad die vergelijkbaar zijn met die van mij," zei hij. "Leonardo Jardim, Paulo Fonseca, Marco Silva en Rui Vitória.
"Zij hebben hun carrières stap voor stap opgebouwd."
Dat is belangrijk voor Baltazar omdat zijn eigen route verre van conventioneel was.
Hij begon met coachen in de lagere divisies van Portugal voordat hij door het spel vorderde, uiteindelijk het Cypriotische kampioenschap won met APOEL. Zijn carrière heeft hem sindsdien naar verschillende voetbalculturen geleid, inclusief een periode naast Lamouchi bij Nottingham Forest.
"Ik begon in de derde divisie," zei hij.
"Ik werkte me omhoog, werkte in de tweede divisie, coachte in Portugal en werd toen kampioen in een Europese competitie."
Als Mourinho één invloed uit zijn thuisland vertegenwoordigt, bood Lamouchi iets veel directers.
Baltazar werkte met de Fransman bij Al-Jaish in Qatar en later bij Forest, waarbij hij zijn methoden van binnenuit het coachingsteam ervoer.
"Ik heb veel van Sabri geleerd," zei Baltazar. "Sabri had veel van Arrigo Sacchi's mentaliteit."
Die connectie was bijzonder belangrijk voor Baltazar omdat Sacchi's ideeën een andere manier van begrijpen van het spel vertegenwoordigden.
"Ik heb veel van hem geleerd over tactisch werk en de Italiaanse manier van denken."
Sacchi's invloed op modern coachen is enorm. Zijn AC Milan won achtereenvolgens de Europese Cups in 1989 en 1990, terwijl zijn nadruk op collectieve organisatie, druk zetten, compactheid en gecoördineerde beweging hielp om het Italiaanse voetbal opnieuw vorm te geven.
Baltazar nam die principes op via Lamouchi, maar reproduceerde ze niet simpelweg.
"Later paste ik die meer analytische en tactische manier van werken aan mijn eigen stijl aan."
Die laatste zin verklaart Baltazar misschien beter dan welke formatie dan ook.
Hij is een accumulator van ideeën.
Hij neemt iets mee uit Mourinho's voorbereiding, uit Sacchi's tactische organisatie, uit Lamouchi's Italiaanse invloed en uit de Portugese coaches die bewezen dat een carrière geleidelijk kan worden opgebouwd.
Dan past hij het aan zijn eigen teams aan.
Zijn voetbalfilosofie is even flexibel.
"Ik hou van offensieve en agressieve teams, georganiseerd defensief en ook zonder de bal," zei hij. "Ik hou van teams die de bal hebben en kwaliteit van spel."
Maar Baltazar is niet ideologisch over balbezit.
"Natuurlijk weet ik het belang van het resultaat en weet ik dat teams pragmatisch moeten zijn.
"Er moet constante aanpassing zijn afhankelijk van de tegenstander en de context."
Die bereidheid om zich aan te passen is herhaaldelijk op de proef gesteld.
De eisen van het Championship bij Nottingham Forest waren totaal anders dan die van MLS NEXT Pro met Rochester New York FC. Frankrijk bracht een andere uitdaging bij Caen, terwijl zijn werk in Polen hem in weer een andere voetbalcultuur plaatste.
Voor Baltazar voegt elke ervaring een nieuwe laag toe.
"Van alle clubs neem ik goede dingen mee," zei hij. "Ik breng speciale mensen mee, ik breng nieuwe ervaringen.
"En al deze ervaringen maken me een betere man, een betere coach en meer voorbereid op de toekomstige uitdagingen."
Het is een visie die ook verklaart waarom hij geïnteresseerd blijft in leren in plaats van zichzelf als een afgewerkt product te presenteren.
Er zijn titels geweest, Europees voetbal en succesvolle projecten. Er zijn ook moeilijke periodes en teleurstellingen geweest, waaronder Caen, waar hij toegaf dat hij niet het doel had bereikt dat voor hem was gesteld.
Maar zelfs die ervaringen worden onderdeel van de educatie.
"Elke keer als ik naar een nieuwe club of naar een nieuw land ga, moeten we ons uiteraard aanpassen aan de nieuwe realiteit," zei hij. "Al deze aanpassing is moeilijk, maar het is een geweldige ervaring.
"Ik ben veel gegroeid als coach."
De invloed van de grote coaches is dus niet noodzakelijkerwijs gericht op het worden van de volgende Mourinho of Sacchi.
Het gaat erom te begrijpen waarom zij succesvol waren, te beslissen wat kan worden overgedragen naar je eigen omgeving en te weten wat moet veranderen. Dat is misschien wel het meest onthullende aspect van Baltazar's coachingfilosofie.
Hij is nooit gestopt met bewegen. En hij is nooit gestopt met leren.
"Ik vereer coaches niet," zei hij.
"Ik neem het goede en het slechte van iedereen mee."