Dat geeft Simões een bijzonder perspectief op de Portugese coach. Een van de grote spelers van Benfica in de jaren 60, Simões won de Europese Cup met de club in 1962, verzamelde 10 Portugese landstitels en vertegenwoordigde Portugal op het WK van 1966. Hij was slechts 18 jaar en 139 dagen oud toen Benfica Real Madrid met 5-3 versloeg in die Europese Cupfinale, waardoor hij de jongste speler werd die de competitie won, een record dat nog steeds staat.
Dus wanneer Simões over Mourinho spreekt, kijkt hij niet terug op de voltooide carrière van een beroemde manager. Hij herinnert zich de jonge man die hij bij Benfica ontmoette, voordat Mourinho José Mourinho werd.
"Ik heb een goede indruk van hem," zegt hij Football Presse. ""Ik denk dat hij geboren is om coach te zijn, niet om speler te zijn, omdat hij nooit een goede speler was. Maar hij was erg interessant en leerde hoe hij meer kon zijn dan alleen een coach, hoe hij een leider kon zijn. Hij begreep toen hij jong was dat, dat, dat deel van zijn rol, um, met de, met de spelers of met het team, een leider zijn was."
Die onderscheid is belangrijk voor Simões. Mourinho's gave, in zijn ogen, was niet alleen een begrip van voetbal. Het was een begrip van mensen en het vermogen om hen te overtuigen hem te volgen.
"Hij had een goede toespraak. Hij overtuigde de spelers van de weg die ze moesten volgen om succes te behalen, en ik denk dat hij die verdienste heeft. We moeten erkennen dat deze man, uh, geboren is om coach te zijn, en hij deed het heel goed, en hij had ongelooflijk succes op jonge leeftijd tot vandaag als coach."
Mourinho's latere carrière zou die vroege indruk opmerkelijk vooruitziend maken. Na het begin van zijn senior managementcarrière bij Benfica en União de Leiria, won hij de UEFA Cup en daarna de Champions League met Porto, voordat hij Premier League-titels toevoegde met Chelsea, een Champions League- en Serie A-titel met Inter, La Liga met Real Madrid en verdere grote onderscheidingen met Manchester United en Roma. Hij is nu teruggekeerd naar Real Madrid voor een tweede termijn, en neemt opnieuw de leiding in 2026 na zijn vertrek bij Benfica.
Toch wijst Simões' beschrijving van de jonge Mourinho op iets breders dan tactisch vermogen. Voor hem is de bepalende kwaliteit van een coach leiderschap.
Dat is een thema waar Simões elders in het gesprek op terugkomt. Hij stelt dat coaches belangrijk zijn, maar dat ze het fundamentele voetbaltalent dat de spelers bezitten niet kunnen creëren. Een manager kan organiseren, onderwijzen en leiden, maar de speler moet uiteindelijk presteren.
Dat maakt zijn beoordeling van Mourinho bijzonder interessant. Hij zag niet alleen een jonge man die tactieken begreep. Hij zag iemand die al begreep hoe hij voetballers kon laten geloven in een idee.
Voor Simões scheidt dat vermogen coaching van leiderschap.
Het verklaart ook waarom hij voorzichtig is wanneer hem wordt gevraagd of Mourinho uiteindelijk de leiding over Portugal zou moeten nemen.
"Ik denk dat het een goede vraag is. Ik weet niet wat José Mourinho daarover denkt. Ik weet niet of hij mentaal voorbereid is om, um, bondscoach te zijn. Ik weet niet of hij elke dag wil trainen of als hij, uh, besluit om de volgende stappen te zetten, uh, minder te werken maar met, met dezelfde enthousiasme, uh, met dezelfde motivatie om succes te behalen."
Er is geen aanwijzing van Simões dat Mourinho de autoriteit of voetbalkennis voor de functie zou missen. Zijn onzekerheid gaat over iets veel persoonlijkers: wat Mourinho wil van de volgende fase van zijn carrière.
"Ik geloof het wel. Het hangt ervan af wat hij wil doen. Wil hij elke dag in het spel zijn of misschien één wedstrijd per maand. Dat is de vraag. Is hij bereid om te laten gaan wat hij liefheeft of om delen van wat hij liefheeft te krijgen om in het nationale team te zijn."
Die vraag is met de tijd intrigerender geworden. Mourinho is al meer dan twee decennia aan de voorhoede van het clubvoetbal gebleven, en zelfs na periodes bij Tottenham, Manchester United, Roma en Fenerbahce, keerde hij in 2025 terug naar Benfica voordat hij het aanbod van Real Madrid accepteerde om deze seizoen terug te komen.
Zijn terugkeer naar Madrid illustreert ook de buitengewone duurzaamheid van de carrière die Simões al kon voorzien in die jonge coach. Mourinho werkt nu bij dezelfde club waar hij eerder tussen 2010 en 2013 coach was, en heeft al twee keer de Champions League in zijn carrière gewonnen, met Porto en Inter.
Maar Simões' herinnering aan Mourinho blijft geworteld in iets veel eenvoudigers dan trofeeën.
Hij zag een jonge man die begreep dat het niet genoeg was om coach te zijn.
De coach moest een leider worden.
En voor Simões was dat de kwaliteit die Mourinho bezat vóór de titels, vóór de Champions League-avonden en vóór zijn naam synoniem werd met winnen.
"Hij begreep toen hij jong was dat, dat, dat deel van zijn rol, um, met de, met de spelers of met het team, een leider zijn was."
Meer dan twee decennia nadat Mourinho zijn senior managementcarrière begon, blijft dat een van de meest onthullende beschrijvingen van hem van iemand die hem kende voordat de rest van het voetbal dat deed.