De voormalige verdediger van Bari, Bologna en AS Roma stond tegenover enkele van de beste aanvallers van zijn generatie, maar toen hem werd gevraagd wie de moeilijkste tegenstander was, was zijn antwoord stellig.
"Er zijn er veel geweest, want in die tijd in Italië waren er enkele van de sterkste aanvallers ter wereld," vertelt hij Football Presse.
Maar één stak boven de rest uit.
"Ik kan zeggen dat de sterkste speler tegen wie ik heb gespeeld Ronaldo de Braziliaanse aanvaller was, hem te dekken was onmogelijk voor elke verdediger."
Mangone had zich in de Serie A gevestigd met Bari en Bologna voordat hij in 1999 bij Roma kwam. Hij maakte deel uit van de Scudetto-winnende selectie van Fabio Capello in 2000-01, waar hij de kleedkamer deelde met Francesco Totti, Gabriel Batistuta en Vincenzo Montella.
Ronaldo was in die jaren bij Inter Milan, en Mangone had een eerste rangs uitzicht op wat de Braziliaan zo moeilijk te bedwingen maakte.
"Voor mij was Ronaldo gewoon van een ander niveau."
Dat was een competitie vol uitstekende aanvallers. Christian Vieri, Batistuta, Montella en George Weah waren enkele van de spelers die Mangone tijdens zijn carrière tegenkwam, terwijl Ronaldo buitengewone versnelling combineerde met kracht en technische vaardigheden op een manier die hem uniek moeilijk maakte voor verdedigers.
Bij Roma ging de uitdaging door in de training.
Totti, Batistuta en Montella waren nu teamgenoten, maar Mangone moest ze elke dag nog steeds onder ogen zien.
"Om eerlijk te zijn, waren ze allemaal erg moeilijk te dekken in de trainingen, maar ik zou Totti iets meer dan de anderen noemen omdat je nooit wist wat je van hem kon verwachten."
"Hij was een speler die dingen kon zien die de anderen niet konden."
Batistuta was een andere uitdaging. De Argentijn was al een van de meest gevreesde aanvallers in de Serie A geworden met Fiorentina voordat hij bij Roma kwam, en scoorde toen 20 doelpunten in de competitie terwijl Capello's team het kampioenschap won.
Montella bood een ander soort probleem, waarbij hij beweging combineerde met een meedogenloze afwerking.
Mangone herinnert zich dat de kwaliteit verder ging dan wat er op het veld gebeurde.
"Ondanks dat ze zulke geweldige spelers waren, waren ze uiteindelijk zo bescheiden en hadden ze een prachtig karakter als mensen."
"Ze behandelden ons minder bekende spelers heel goed en waren er om ons te helpen op elk moment dat we het nodig hadden."
Die Scudetto van 2001 blijft de bepalende prestatie van Mangone's spelerscarrière. Na zijn vertrek bij Roma had hij periodes bij Parma, Brescia en Piacenza voordat hij zijn spelerscarrière in 2005 bij Catanzaro afsloot.
Hij ging vervolgens aan de slag als coach, werkte met Pavia, Reggiana, AlbinoLeffe, Gama, Brera en Villa Valle voordat hij de laatste jaren terugkeerde naar de Serie D.
Mangone nam in 2025 de leiding over Castellanzese en verhuisde later naar Trevigliese. Hij is nu op zoek naar zijn volgende coachingkans.
Zijn carrière geeft hem een ongewoon sterk perspectief op de grote aanvallers van die periode. Hij stond tegenover Ronaldo, Vieri, Weah en Batistuta als tegenstanders, terwijl Batistuta, Montella en Totti zijn teamgenoten werden.
Toch twijfelde hij niet toen hem werd gevraagd de beste van de rest te scheiden.
Ronaldo was de enige.
"Hem te dekken was onmogelijk voor elke verdediger."
"Voor mij was Ronaldo gewoon van een ander niveau."