Sprekend op de Los Fulanos podcast, beschreef Tainta hoe de onderhandelingen met Barcelona zich ontwikkelden na het Europees Kampioenschap in 2024 en waarom hij uiteindelijk de Spaanse international afraadde het risico te nemen. Zijn verhaal plaatst de praktische vraag of Williams kon spelen boven de aantrekkingskracht van het aansluiten bij een van de grootste clubs van Europa.
"Iedereen weet van Barcelona's interesse in de zomer van 2024, na het Europees Kampioenschap. Barcelona, Arsenal, Bayern, Liverpool, Paris Saint-Germain -- ik zou ze allemaal kunnen opnoemen. Iedereen wilde Nico, en het hebben van een voetballer die nee zegt tegen al die clubs is niet gemakkelijk.
"Van daaruit spraken we met Barcelona. Athletic wist ervan omdat ik ze op de hoogte hield in elke fase, ook al was Athletic Club boos op Barcelona over de manier waarop ze de zaken hadden aangepakt. Op een bepaald moment in de onderhandelingen kon Nico het zich niet veroorloven om zonder spelen te zitten. Nico is een Formule 1-auto, en als ik naar jouw huis ga, kan ik jouw probleem niet overnemen. Dat maakte ik duidelijk aan Barcelona."
Tainta zei dat hij rechtstreeks met de sportdirecteur van Barcelona, Deco, had gesproken. De onderhandelingen, legde hij uit, bereikten een punt waarop de onzekerheid over registratie een transfer te riskant maakte voor een speler die zijn carrière ononderbroken moest voortzetten.
"Als er geen zekere garanties waren, konden we het risico niet nemen dat Nico daarheen ging en dan niet speelde, met een Wereldbeker in aantocht. En zelfs zonder een Wereldbeker is hij een professional die zijn beroep moet uitoefenen. Ik ga naar jouw huis om mijn werk te doen, en als jij een probleem hebt, zou dat mij niet moeten beïnvloeden. Als je me geen zekerheid kunt geven dat het mij niet zal beïnvloeden, dan moet ik misschien mijn mening herzien."
Tainta zei dat er gesprekken hadden plaatsgevonden in zowel de zomer van 2024 als het jaar daarop, waarbij de latere gesprekken nog significanter werden. Maar hij benadrukte dat zijn verantwoordelijkheid was om zijn cliënt te beschermen in plaats van een transfer tegen elke prijs te accepteren.
Hij verwierp ook het idee dat de onderhandelingen een breuk in de relaties met Barcelona betekenden, en betoogde dat duidelijke afspraken belangrijker waren dan of de partijen uiteindelijk overeenkwamen.
De agent zei dat Athletic begreep dat Williams misschien een nieuwe uitdaging zocht, maar de speler uiteindelijk koos voor verlenging. Tainta betoogde dat Williams op een vrije transfer had kunnen vertrekken en elders een aanzienlijke handtekeningbonus had kunnen ontvangen, maar dat niet deed.
"We hadden gratis kunnen vertrekken met een ongelooflijke handtekeningbonus, en dat deden we niet. De jongen was loyaal aan Athletic."
Tainta's verhaal presenteert de mislukte Barcelona-transfer niet als een gebrek aan ambitie van Williams, maar als een beslissing gedreven door de behoefte aan zekerheid: een transfer bood weinig waarde als de club niet kon garanderen dat hij zou kunnen spelen.