Het spelersvrijgaveprobleem van de VS
Het FIFA U-20 Vrouwen Wereldkampioenschap 2026 in Polen biedt een fascinerend inzicht in de moeilijkheden waarmee nationale teamcoaches worden geconfronteerd bij het samenstellen van hun beste selectie buiten een FIFA internationale periode.
U.S. U-20 hoofdcoach Vicky Jepson selecteerde 21 spelers uit een voorlopige lijst van 55, maar zes spelers die ze wilde waren uiteindelijk niet beschikbaar omdat hun clubs hen niet wilden vrijgeven -- vijf van de NWSL en één, Lily Yohannes, van OL Lyonnes in Frankrijk.
FIFA-gelinkte clubs zijn verplicht om spelers vrij te geven tijdens internationale periodes, maar de U-20 en U-17 Vrouwen Wereldkampioenschappen vallen traditioneel niet binnen die periodes.
Dat creëert een steeds ongemakkelijkere situatie nu professioneel vrouwenvoetbal competitiever wordt en clubs zwaar investeren in jonge spelers.
San Diego Wave behield Melanie Barcenas en Kimmi Ascanio, terwijl Bay FC Onyeka Gamero en Claire Hutton vasthield. Seattle Reign gaf drie spelers vrij, waaronder Emeri Adames, Ainsley McCammon en doelman Evan O'Steen.
Jepson was bijzonder openhartig over de impact op de spelers.
"Het is soms triest wanneer een speler wanhopig is om hun land te vertegenwoordigen en ze worden niet vrijgegeven; dat is iets wat we niet kunnen controleren," zei ze.
"We kunnen een club niet dwingen om een speler vrij te geven."
De coach benadrukte ook dat de spelers zelf niet de schuld moeten krijgen.
"Als ze niet zijn vrijgegeven, hebben we een gesprek met de speler, waarbij we zeggen: 'Je bent geselecteerd voor het U-20 Vrouwen Wereldkampioenschap, maar helaas geeft de club je niet vrij. We respecteren de beslissing op een manier dat we je nog steeds zullen blijven steunen en monitoren als een federatie -- we zullen dit niet tegen je gebruiken omdat dit niet jouw beslissing is.'"
Voor Jepson moet de speler uiteindelijk centraal staan in de beslissing.
"De atleet moet altijd het laatste woord hebben omdat het hun carrière is, niet de onze; wij zijn hier om het te ondersteunen."
Niet elke club zei nee
Jepson was ook enthousiast om te benadrukken dat het verhaal niet volledig negatief was.
Ze prees clubs zoals Racing Louisville en Houston Dash voor het vrijgeven van Audrey McKeen en Linda Ullmark, ondanks dat beide spelers belangrijke onderdelen van hun professionele teams zijn.
"Er is een negatieve narratief rond niet-vrijgaven, dat weet ik, ik voel het, ik heb medelijden met de spelers, maar er zijn ook positieve verhalen hier met sommige clubs die fantastisch zijn in hun relatie en weten wat het betekent voor de atleet om hun land op dit niveau te vertegenwoordigen."
Die onderscheiding is belangrijk nu het professionele vrouwenvoetbal blijft uitbreiden.
Waarom jeugd Wereldkampioenschappen nog steeds belangrijk zijn
De afwezigheid van Yohannes is bijzonder interessant omdat Jepson gelooft dat deze toernooien ervaringen bieden die eenvoudigweg niet op clubniveau kunnen worden gerepliceerd.
"We wilden iedereen die een '06, '07 en '08 is omdat het iets is waar Emma [Hayes] een grote voorstander van is, spelers blootstellen aan Wereldkampioenschap ervaringen."
Jepson gelooft dat de voordelen verder reiken dan voetbal.
"Ik denk dat het zo belangrijk is dat ze die blootstelling hebben om een tijdlang weg van huis te zijn met hun teamgenoten, dat aantal wedstrijden te spelen voor die toernooi duurzaamheid; je bent niet alleen fysiek maar ook mentaal weg; blootgesteld aan zoveel verschillende tactische uitdagingen."
Spelers komen verschillende stijlen, omgevingen en druk tegen op een Wereldkampioenschap die ze mogelijk niet nationaal ervaren.
"Dat krijg je niet alleen door in je clubomgeving te spelen -- dat krijg je door naar deze Wereldkampioenschappen te gaan."
Spanje biedt het duidelijkste voorbeeld van de filosofie. Hun succes op jeugd niveaus heeft geholpen een pad naar het senior team te creëren, culminerend in hun overwinning op het Wereldkampioenschap 2023.
Hayes heeft ook gewezen op de ongelijkheid in jeugd internationale blootstelling, en gezegd dat Spaanse spelers aanzienlijk meer hoog niveau internationale ervaring krijgen dan spelers in de Verenigde Staten.
De VS-selectie heeft nog steeds veel ervaring
Ondanks de afwezigheden heeft de U.S. selectie een indrukwekkende jeugd pedigree.
Acht spelers zijn al professionals in de NWSL, terwijl 13 afkomstig zijn van acht NCAA-programma's. Stanford en North Carolina leveren elk drie spelers, met Penn State die er twee levert.
Velen hebben uitgebreide jeugd internationale ervaring.
Evan O'Steen speelde in twee U-17 Wereldkampioenschappen en won de Gouden Handschoen op het toernooi van 2024. Kennedy Fuller won de Zilveren Schoen op dezelfde competitie met vier doelpunten en drie assists.
Vier leden van de huidige selectie speelden op het U-17 Wereldkampioenschap van vorig jaar in Marokko, terwijl doelman Caroline Birkel en aanvaller Emeri Adames terugkeren van het U.S. team dat derde eindigde op het U-20 Wereldkampioenschap 2024 in Colombia.
Adames begon alle zeven wedstrijden op dat toernooi en gaf vier assists.
Jepson benadrukte ook de tactische flexibiliteit die haar ter beschikking staat, vooral op het middenveld.
"Kennedy [Fuller] kan de 10 of de 6 spelen, Nyanya [Touray] de 10 of de 6, Linda [Ullmark] kan een 10 of een 9 spelen."
Ullmark arriveert in Polen in bijzonder goede vorm na het scoren van een hattrick in een 5-0 overwinning op Frankrijk tijdens het kamp in juni.
Een echt wereldwijd toernooi
Het toernooi in Polen heeft 24 teams verdeeld over zes groepen, met de top twee in elke groep en de vier beste derde geplaatste teams die doorgaan naar de ronde van 16.
Zes landen -- Benin, Ecuador, Nieuw-Caledonië, Polen, Portugal en Tanzania -- zullen hun debuut maken op het U-20 Vrouwen Wereldkampioenschap.
Het toernooi illustreert ook de steeds globalere aard van spelersontwikkeling.
De selectie van Canada bevat 16 spelers die op Amerikaanse universiteiten zijn gevestigd, terwijl Engeland spelers heeft in de VS, Zweden en Schotland. Japan heeft een aanvaller van Liverpool, Meo Itamura, terwijl Nieuw-Zeeland ook spelers aantrekt van Amerikaanse universiteiten en Australië.
Aan de andere kant van het spectrum blijven verschillende landen bijna volledig nationaal. Tanzania, China, Nieuw-Caledonië en DPR Korea zijn voorbeelden.
Dat contrast maakt het U-20 Wereldkampioenschap een belangrijke momentopname van hoe vrouwenvoetbal zich ontwikkelt in verschillende landen.
De volgende Wereldkampioenschap plaatsen
Het toernooi komt ook met een breder kwalificatieverhaal.
FIFA heeft een interconfederatie play-off proces vastgesteld voor de laatste drie plaatsen op het Vrouwen Wereldkampioenschap 2027.
Oezbekistan, Papoea-Nieuw-Guinea, Chinese Taipei, Zuid-Afrika, Ghana en Ecuador zullen de voorlopige fase betwisten tussen 24 november en 5 december, met de top twee die doorgaan naar de finale fase.
Ze zullen worden vergezeld door twee CONCACAF-teams, Venezuela van CONMEBOL en een UEFA-vertegenwoordiger, met drie Wereldkampioenschap plaatsen beschikbaar.
Voor de spelers die in Polen aankomen, is de onmiddellijke focus echter veel eenvoudiger.
Ze hebben de kans om een FIFA Wereldkampioenschap te ervaren, zichzelf te testen tegen de beste spelers van hun generatie en een stap dichter bij senior internationaal voetbal te komen.
Voor degenen die achterbleven omdat hun clubs nee zeiden, zal die kans moeten wachten.
En naarmate het vrouwenvoetbal blijft professionaliseren, is de vraag wie uiteindelijk de controle heeft over de internationale carrière van een jonge speler onwaarschijnlijk om te verdwijnen.
- Lees de volledige versie op Tim Grainey's Substack. Zijn nieuwste boek is Beyond Bend it Like Beckham over het wereldwijde spel van vrouwenvoetbal. Verkrijg vandaag nog uw exemplaar. Volg Tim op Twitter: @TimGrainey