Sabatini sprak met AS in een uitgebreid interview, waarin hij vertelde hoe de benadering voor de toenmalige Barcelona B-manager kwam via de legendarische Italiaanse agent Dario Canovi en hoe daaropvolgende bezoeken van zijn scoutingteam hem overtuigden dat dit geen gewone aanstelling was.
"Dario Canovi kwam naar Rome om met mij over hem te praten. Hij vertelde me dat Luis Enrique zijn geluk in het buitenland wilde proberen, om Barça B te verlaten. Hij benadrukte dat hij emotioneel zeer verbonden was met Barcelona, maar dat Italië hem aantrok voor zijn start in het topvoetbal."
Sabatini stuurde scouts om de Barcelona B-ploeg te bekijken -- hij noemde Frederic Massara en Pasquale Sensibile -- en zij keerden overtuigd terug.
"Ze kwamen terug verrast en opgewonden over hoe die jongens speelden."
Voordat hij zich verbond, dook Sabatini in de gedachten van de man zelf door een volledig dossier van zijn persconferentie en interviewtranscripten te laten opstellen.
"Ik las alles, en ik werd getroffen door één ding: 'Het belangrijkste is niet het doel, maar de reis ernaartoe.' Het kan klinken als een cliché dat oppervlakkig door velen wordt gebruikt. Maar het was niet normaal in het Italiaanse voetbal dat ik had meegemaakt. Het wekte nieuwsgierigheid in mij over deze manier van denken."
Hij vloog vervolgens zelf naar Barcelona, met zijn rechterhand Franco Baldini al ter plaatse, en ontmoette Luis Enrique bij hem thuis.
"Ik twijfelde niet. De verwachtingen werden bevestigd. Ik ging terug naar Rome en belde hem om een formeel contract aan te bieden. Hij accepteerde, gelukkig. Binnen enkele dagen arriveerde hij in de hoofdstad. Ik ben trots omdat het een revolutionaire keuze was. In Italië herinnerde iedereen hem als speler -- maar niemand had aan hem gedacht als coach voor Serie A. Het was iets unieks in de Calcio. Onclassificeerbaar."
Luis Enrique's ene seizoen bij AS Roma -- 2011/12 -- resulteerde in een zevende plaats en geen Europees voetbal, maar Sabatini verwierp het idee dat de aanstelling mislukt was.
"Wat hij bracht was een nieuwe, revolutionaire werkcultuur. Weet je iets? De belangrijkste spelers -- De Rossi, bijvoorbeeld -- kwamen naar me toe en zeiden: 'Er zijn zoveel concepten die hij in de training ontwikkelt dat ik het gevoel heb dat ik nog nooit eerder voetbal heb gespeeld.' En Daniele was een wereldkampioen, niet zomaar iemand. Hij voelde dat hij leerde spelen, en hij was blij, verliefd op dat voetbal."
Het breekpunt was Luis Enrique's beslissing om Francesco Totti op de bank te laten voor een Europa League kwalificatiewedstrijd, waarbij hij hem verving door aanvaller Stefano Okaka.
"In Rome werkt het zo -- wie Totti aanraakt, begaat een doodzonde. Hij is dood. Totti is, zelfs vandaag de dag, een eeuwige idool. Luis Enrique wist perfect dat hem ter discussie stellen betekende zijn eigen graf te graven. Ondanks alles wilde hij zijn idealen niet verraden voor een persoonlijk of menselijk belang. Hij is een man van brute consistentie. Iets unieks."
Toen het seizoen eindigde, wilde Sabatini het contract van Luis Enrique verlengen. Hij weigerde -- naar verluidt beledigd door beledigingen gericht aan zijn familie door supporters nabij zijn huis.
"Hij was beledigd. We probeerden hem langer te houden, maar hij zei nee. Hij was misschien erg moe en uitgeput. Hij had een jaar nodig om te rusten voordat hij naar Celta ging. Wat er gebeurde, vergaf hij nooit."
Sabatini's laatste woorden over de man die nu PSG leidt, waren die van een sportdirecteur die weet dat hij iets heeft opgemerkt voordat de wereld bijhield.
"Hij is een man van buitengewone consistentie, iets onmisbaar om een grote coach te zijn. Ik hou van hem. Het is een trots voor mij, alles wat hij bereikt."