De back heeft een brief geschreven - via de Liverpool Echo - aan de stad die hem tot een van haar eigen maakte.
Robertson, 32, kwam in 2017 van Hull City naar Liverpool voor £8 miljoen, een bedrag dat nu wordt gezien als een van de meest scheve deals in de geschiedenis van de transfermarkt. Hij bracht drie seizoenen door als de onbetwiste eerste keuze als linksback en maakte 41 interlands voor Schotland tijdens zijn tijd op Merseyside, waarbij hij zijn basisplaats dit seizoen alleen verloor aan Milos Kerkez. Hij bevestigde zijn vertrek nadat de contractbesprekingen zonder overeenstemming eindigden.
Hij schreef een open brief die werd gepubliceerd in de Liverpool Echo voorafgaand aan de laatste wedstrijd. Een gedeelte ervan volgt.
"Ik ben een trotse Glaswegians. Dat zal ik altijd blijven. Ik hou ervan om mensen te vertellen waar ik vandaan kom. Het is een deel van wie ik ben. Maar na negen jaar hier, heb ik gerealiseerd dat er ruimte in mijn hart is voor twee steden."
Hij beschreef de overeenkomsten tussen zijn thuisstad en zijn geadopteerde stad.
"De humor, de mensen, de mentaliteit -- het voelde meteen vertrouwd. Soms voelt het echt alsof Glasgow en Liverpool alleen gescheiden zijn door twee verschillende accenten. Beide steden hebben die arbeidersgeest. Trots. Verzet. Mensen die zeggen wat ze denken. Geen airs and graces."
Over de band van zijn gezin met Merseyside: "Rachel en ik arriveerden in 2017 als een jong stel dat ons eerste kind verwachtte. Als ik nu terugkijk, hebben we waarschijnlijk onderschat hoe ontmoedigend het was -- verhuizen naar een nieuwe stad, weg van familie, op het punt om voor de eerste keer ouders te worden. Maar Liverpool liet ons meteen op ons gemak voelen. In de negen jaar werden twee er vijf. Liverpool is waar ons kleine team werd opgebouwd. We hebben drie echte kleine Schotse Scousers."
Over wat de supporters voor hem betekenden: "De connectie die ik met hen heb opgebouwd, is iets dat ik voor altijd met me mee zal dragen. We hebben samen gewonnen, samen verloren, we hebben gelachen, gevierd, gehuild en gerouwd samen. Er was altijd een gevoel dat de supporters en het team in dezelfde richting trokken, vechtend voor elkaar."
Hij kon het niet laten om een laatste prik naar Everton te geven, met de kenmerkende luchtigheid.
"Boeien tijdens de Hill Dickinson terwijl ik onlangs voor Schotland speelde, was eerlijk gezegd een van de hoogtepunten van mijn jaar."
Hij sloot af met het gevoel dat zijn relatie met de stad heeft gedefinieerd: "Dank je voor het verwelkomen van een mager joch uit Glasgow die een zak lucht rondtrap voor zijn leven en hem het gevoel te geven deel uit te maken van iets veel groters dan voetbal."
Robertson gaf ook een duidelijke boodschap over de richting van de club voor het volgende seizoen.
"Het is belangrijk dat we Champions League-voetbal krijgen. Dat is een must. Hopelijk kunnen ze volgend seizoen herbouwen en kunnen de prestatieniveaus weer stijgen."
Hij vertrekt als een van de bepalende figuren van Liverpool's meest succesvolle moderne tijdperk.