De aanstelling werd bevestigd op 11 juni. Mourinho komt op 13 juli, de dag waarop de voorbereiding begint, met een contract van drie jaar tot 2029. Hij vervangt Álvaro Arbeloa na twee opeenvolgende seizoenen zonder trofeeën die culmineerden in de 2-0 Clásico titelwinnaar van Barcelona -- de eerste keer dat de competitie tussen de twee clubs in 94 jaar werd beslist.
De Mourinho die in 2026 arriveert, is anders van register dan degene die zich in 2004 aan de wereld aankondigde als The Special One. De arrogantie blijft, maar het is rustiger.
"Ik wil niet zeggen dat ik de gekozenen was," vertelde hij aan Vanity Fair. "Ik was er een van hen."
De meest divisieve manager in het Europese voetbal doet een poging om zich voor te stellen als onderdeel van een lijn in plaats van erboven te staan.
Over de instelling waar hij weer bij terugkeert, is de taal sentimenteel.
"De geschiedenis van Real Madrid kan met niemand worden vergeleken," zei hij, toevoegend dat het witte shirt iets magisch heeft. Zijn relatie met Kylian Mbappé zal net zoveel aandacht trekken als alles over zijn terugkeer.
Mourinho's omgang met elite aanvallers is een terugkerend thema geweest -- wrijving met Samuel Eto'o, complexiteit met Cristiano Ronaldo -- en Kylian Mbappé brengt ruis met zich mee naast zijn doelpunten. De reactie is opzettelijke terughoudendheid.
"Het is niet het moment om te praten, het is het moment om te luisteren," zei hij. "Mbappé is een fenomenale speler en ik ga proberen hem nog beter te maken."
Die Clásico-jaren staan centraal in zijn professionele identiteit. Guardiola aan de ene kant, hijzelf aan de andere, Lionel Messi en Cristiano op het gras.
"De wereld stopte voor die wedstrijden," zei hij. Hij vergelijkt die periode met het Nadal-Federer-Djokovic tijdperk in tennis: een samensmelting van grootheid die niet zal worden herhaald.
Hij heeft geen wrok jegens Barcelona, waar hij werkte onder Bobby Robson naast een jonge Pep Guardiola en Luis Enrique, en waar zijn kinderen zijn geboren.
"Ik geniet ervan om tegen de besten te spelen," zei hij, "omdat de besten je dwingen om beter te zijn."
De beschuldiging van defensief, resultaatgericht voetbal vindt hem nog steeds onverzettelijk.
"Er is een absurde theorie: dat je geweldig kunt zijn zonder te winnen."
Zijn bewijs A: het Madrid van 2011-12 dat 100 punten verzamelde en 121 doelpunten scoorde. Hij herinnert zich ook de Inter halve finale tegen Barcelona -- niet de stand van tien man in het Camp Nou, maar de 3-1 overwinning in Milaan de week ervoor. Die verdediging was geen anti-voetbal. Het was vakmanschap en competitieve intelligentie op het hoogste niveau.
Hij weet wat hij deed met het imago van de manager. Voor hem wees de camera naar spelers. Met hem werd de dug-out een podium. Hij is nu voorzichtig.
"Ik heb nooit willen zijn dan mijn spelers," zei hij. Charisma, benadrukt hij, is geen prestatie. "Charisma is niet iets dat je in de supermarkt koopt." Het wordt verdiend door het werk.
Mourinho keert terug naar een club die twee jaar zonder trofee is geweest. Hij heeft nooit langer dan drie seizoenen ergens gezeten. Wat er ook volgt, dit lijkt zijn laatste grote daad te zijn.