Dat was David Moyes in volle glorie — en Mick Rathbone zal het nooit vergeten.
“Hij heeft alle juiste ingrediënten,” vertelde Rathbone aan Football Presse. “Hij is een extreem aardige vent. Hij zou waarschijnlijk niet willen dat ik dat zeg. Hij houdt ervan om streng en hard te zijn. Maar iedereen die hem zo goed kent als ik — hij is een fantastische kerel.”
Maar aardig betekent niet zwak.
Rathbone herinnert zich de zwaarste dag van de voorbereiding — de gevreesde laatste sessie. Paardenhoeflopen. Voluit. Zestig seconden. Brandende hitte.
“Het was de laatste dag van de voorbereiding. Soms deden we zes, soms zeven. Jongens lagen op de grond. Een paar waren ziek geweest. We wachtten allemaal op ofwel, ‘Dat is genoeg, jongens,’ of de gevreesde, ‘Nog één keer.’”
Moyes knipperde niet.
“Hij zegt, ‘Nog één keer.’”
Dat is wanneer de sportwetenschapper over sprintte, starend naar zijn telemetriescherm.
“Hij zegt, ‘David, David — niet meer. Te veel. Hun hartslagen zijn door het plafond.’”
Moyes’ reactie?
“David draaide zich naar hem toe en zei, ‘Het kan me geen F schelen wat de hartslag betreft. Het kan me geen F schelen om je fancy machines. Ik wil de man zien die de kots van zijn borst kan vegen, de lijn op kan gaan, en me nog één keer kan brengen — want ik ga over twee weken naar Chelsea en dat zijn de jongens die ik in mijn teambus wil.’”
Rathbone glimlacht bij de herinnering.
“Dit gaat niet om fysiologie. Dit gaat om hart.”
En dat, zegt hij, is puur Moyes.