Binnengebracht bij de club om te werken met een getalenteerde groep jonge spelers, waaronder Jesse Lingard, Michael Keane en Andreas Pereira, was Rathbone aanvankelijk onzeker over wat hij kon verwachten van een rol die heel anders was dan zijn vorige werk als fysiotherapeut.
De toenmalige voormalige fysiotherapeut van Everton hoefde zich geen zorgen te maken. Warren Joyce, de manager van de Onder-23, had andere ideeën.
"Ongelooflijk. Vriend, ik vertel je, ik ben daar op mijn eerste dag. Ik ben op mijn eerste dag bij Man United. Ik weet niet wat ik kan verwachten. Ik heb nog nooit een rol gehad bij een club waar ik niet de fysiotherapeut ben," herinnerde Rathbone zich. Football Presse.
"Dus ik ben daar en ik ga op de eerste dag naar binnen en Warren Joyce, met wie ik bij Preston speelde, die de manager van de 23-jarigen is, zegt: 'Kom op, Baz, kleed je om.' Ik dacht, dank God daarvoor.
"Want om de job te doen, moet je erbij zijn, op het veld met de spelers rennend, lachend, de bal passerend, de boxen binnengaan, push-ups doen en dat. Dus je wilt een groot deel van die selectie zijn."
De nutmeg van Federico Macheda
Rathbone's introductie tot de groep was memorabel genoeg voordat het rennen begon.
Bij het deelnemen aan een balbezitsoefening, bevond hij zich aan de buitenkant van een trainingsbox, terwijl de jongere spelers duidelijk zich afvroegen wat de oudere nieuwkomer daar deed.
Toen Jesse Lingard de bal naar hem toe speelde, had Rathbone plotseling de kans om indruk te maken.
"Ik sta aan de buitenkant en iedereen kijkt naar deze oude man en vraagt zich af wat er in hemelsnaam aan de hand is.
"En de bal wordt naar me toe geschoven door Jesse Lingard, en dan stopt het en iedereen wacht op mij, deze oude zwakke man.
"En Macheda komt op me af, dus ik speel de bal door zijn benen terug de box in. Iedereen stopt, iedereen lacht en dat, omdat ik Fede Macheda heb gepasseerd."
Federico Macheda, de Italiaanse aanvaller die zich in 2009 aan de supporters van Manchester United had voorgesteld met een dramatisch winnend doelpunt tegen Aston Villa, was het eerste slachtoffer van Rathbone's komst.
Maar er wachtte nog een andere uitdaging.
Shinji Kagawa verslaan in de race
De spelers verhuisden naar de zijkant van het veld voor een reeks veeleisende loopoefeningen, waarbij de voormalige United-middenvelder Nicky Butt duidelijk maakte dat hij wat competitieve geest wilde zien.
"Ik vertel dit verhaal in mijn tweede boek over het hoofdstuk Man United. We gaan naar de zijkant van het veld en we gaan wat hard rennen in paren doen, en Nicky Butt zegt: 'Ik wil een winnaar zien.'
"En de run is van de zijlijn nabij 18 en terug, nabij zes en terug, ver zes en terug, ver 18 en terug, ver lijn en terug. En het is een race, en dat is een zware run."
Toen kwam er een onverwachte uitnodiging van een van United's senior spelers.
Shinji Kagawa, de Japanse international die zes weken aan de kant had gestaan, benaderde Joyce om te vragen of hij wat extra fitnesswerk kon doen.
Rathbone stond op het punt zijn tegenstander te worden.
"Shinji Kagawa komt naar me toe en zegt: 'Warren, ik ben zes weken uit geweest, kan ik mijn fitness aanvullen?' En Warren zegt: 'Je kunt tegen Baz rennen aan het eind.'
"Dus iedereen lacht. De races gaan door, ik kijk naar hen en het is competitief.
"En dan komen Shinji en ik aan het eind. Geweldige kerel, ik voel me alsof ik voor hem moet buigen, omdat hij Japans is, weet je."
De wedstrijd begon, en Rathbone ontdekte dat hij schouder aan schouder ging met een speler die Japan op het hoogste niveau had vertegenwoordigd.
"Hoe dan ook, we beginnen en het lijkt alsof ik mijn hele leven op dit moment heb gewacht. Dus eerste lijn en terug, tweede lijn en terug, we zijn nek aan nek. De jongens juichen allemaal: 'Ga door, Baz!' Ik lachte en dat.
"Derde lijn en terug, vierde lijn en terug, nu de laatste run. We komen bij de verre zijlijn en ik zeg in mijn boek: 'Het spijt me, Shinji, je lijkt een geweldige kerel en je bent ongetwijfeld een wereldklasse speler, maar dit is mijn dag.'
"En ik schakelde gewoon een versnelling hoger en liet hem gewoon achter."
Het resultaat werd begroet met precies de reactie die Rathbone had gehoopt.
"Iedereen ligt op de grond te lachen. Hij lacht ook zijn hoofd eraf."
De man die zijn boek had gelezen
Er wachtte nog één verrassing op Rathbone's eerste dag.
Terwijl hij naar binnen ging, kwam hij Ferguson tegen naast fitnesscoach Tony Strudwick. De United-manager toonde onmiddellijk aan dat hij zijn huiswerk had gedaan over de nieuwe aanwinst van de club.
"Sir Alex ziet me en hij opent de deur voor me omdat ik het maak. En hij is met Tony Strudwick, de fitnesscoach.
"Hij zegt: 'Mick, ik vertel Strudders net over je boek, hoe je niet van fitnesscoaches houdt,' wat niet het geval is.
"Ik dacht, God, Alex Ferguson heeft mijn boek gelezen. Hij wist dat ik kwam. Hij heeft de moeite genomen om mijn boek door te nemen. En dat was een krachtig moment."
Rathbone was aangekomen met de verwachting een formidabele, misschien intimiderende, figuur te ontmoeten. In plaats daarvan vond hij iemand die opmerkelijk benaderbaar was.
"Ik dacht dat hij een of andere miserabele Schotse kerel zou zijn. Dat dacht ik. Ik kon niet meer verkeerd zijn.
"Hij was vriendelijk, charmant, super deskundig, gewoon een geweldige kerel. Je weet wel, het oude gezegde, hij kent iedereen. Hij kende ieders naam en hij kon de leiding nemen of gewoon zitten en luisteren. Hij wilde niet het middelpunt van de aandacht zijn. Hij was absoluut ongelooflijk."
Voor een man die aankomt bij een van de grootste clubs in het wereldvoetbal, was het een behoorlijk introductie: een nutmeg op Macheda, een sprintoverwinning op Kagawa en een persoonlijke verwelkoming van Ferguson.
Niet slecht voor een eerste dag op kantoor.
Mick Rathbone is de auteur van "The Smell of Football III: One Hundred Days in the Dug Out" van Pitch Publishing - dat is hier beschikbaar.
