De 31-jarige Schotse middenvelder, die in 2018 bij Villa kwam van Hibernian, hield de trofee omhoog voor de reizende Aston Villa-supporters en een kijkende Prins William -- een levenslange fan van de club die de reis naar Turkije maakte voor de gelegenheid.
McGinn sprak met TNT Sports onmiddellijk na de presentatie, waarbij hij het moment plaatste binnen het bredere verhaal van een club die dicht bij degradatie was toen het huidige eigendom voor het eerst arriveerde.
"Ik kan het eerlijk gezegd niet geloven. Wat we als club hebben doorgemaakt -- deze club stond zeven jaar geleden op het punt om in een slechte staat te verkeren. V Sports kocht de club over. Hun enige opdracht was om het terug te brengen naar de Premier League en naar de niveaus van daarvoor. Vanavond was alles wat we hebben opgebouwd bij elkaar gekomen. De trots die ik voelde met nog 10 minuten te gaan, wetende dat we kampioen zouden worden -- ik kan het niet beschrijven."
Hij was duidelijk in zijn beoordeling van hoe de wedstrijd zich ontvouwde, en bracht een eerbetoon aan set-piece coach Austin MacPhee, wiens zorgvuldig uitgewerkte hoekschoproutine direct het openingsdoelpunt van Youri Tielemans opleverde.
"We begonnen goed. Ik ben bevooroordeeld, maar we hebben een geweldige set-piece coach in Austin MacPhee. We probeerden een beetje te bedriegen met de set-piece. We deden het tegen Liverpool afgelopen weekend. Youri heeft geweldige kwaliteiten om het doel te vinden. Het zou over de lat zijn gegaan als ik het was geweest."
McGinn plaatste de avond ook binnen de context van zijn persoonlijke geschiedenis met Europese finales -- als jonge supporter in plaats van als deelnemer.
"Als kind herinner ik me Celtic in 2003. Het was geen geweldige nacht voor hen, maar het was speciaal. Ik had het geluk om de finale in Hampden in 2007 bij te wonen. Hier zijn, in 2026, als aanvoerder van Aston Villa is ongelooflijk. Het is de trotsste nacht van mijn carrière."
En over het feit dat hij 31 is en zijn eerste Europese finale later bereikt dan veel van zijn leeftijdsgenoten, was de humor gemakkelijk te vinden.
"Op 31-jarige leeftijd, in mijn eerste Europese finale, heb ik mijn vrienden (Jack) Grealish en (Andrew) Robertson Europese trofeeën zien winnen. Het is mijn beurt. Het is zo speciaal, ik zal elk moment koesteren."