Evani betoogt dat het Italiaanse voetbal geobsedeerd is geraakt door tactiek terwijl het de technische opleiding verwaarloost die het ooit de jaloezie van Europa maakte.
Evani heeft de grootste moderne triomfen van het Italiaanse voetbal meegemaakt.
Als speler maakte hij deel uit van Arrigo Sacchi's revolutionaire AC Milan-elftal dat Europa veroverde samen met Franco Baresi, Paolo Maldini, Ruud Gullit, Marco van Basten en Frank Rijkaard. Decennia later stond hij naast Roberto Mancini toen Italië het Europees Kampioenschap in Wembley in 2021 won.
Die ervaringen maken hem uniek gekwalificeerd om te beoordelen waarom de Azzurri nu opnieuw een pijnlijke heropbouw ondergaan.
In gesprek met Football Presse, gelooft Evani dat de achteruitgang niet van de ene op de andere dag is gebeurd. In plaats daarvan zegt hij dat het begint met hoe jonge spelers worden opgeleid lang voordat ze de Serie A bereiken.
"Mensen zeggen dat er geen getalenteerde jonge spelers meer in Italië zijn," zei Evani. "Die discussie is overal. Maar een deel van de reden is dat kinderen niet meer hebben wat wij hadden."
Voor Evani heeft modern voetbal vrijheid vervangen door structuur.
Hij herinnert zich dat hij opgroeide in een tijd waarin eindeloze uren spelen op straat techniek, verbeelding en persoonlijkheid op natuurlijke wijze ontwikkelden voordat georganiseerde coaching ooit deel uitmaakte van het leven van een speler.
"Jaren geleden leerden we alles op straat," legde hij uit. "Daar kwam de verbeelding vandaan.
"Nu gaan kinderen rechtstreeks naar voetbalscholen en in sommige gevallen wordt die creativiteit geblokkeerd."
Het is een kritiek die door het Italiaanse voetbal weerklinkt. Terwijl academies geavanceerder zijn geworden, vreest Evani dat velen te gefocust zijn op het produceren van georganiseerde teams in plaats van uitzonderlijke voetballers.
Zijn grootste zorg is dat tactische instructie nu veel te vroeg komt.
"Er zijn veel coaches die, zelfs met heel jonge kinderen, veel meer aandacht besteden aan tactiek dan aan techniek," zei hij. "Dat is het grootste verschil vergeleken met onze generatie."
Het contrast met zijn eigen opvoeding kon nauwelijks groter zijn.
Evani schat dat jongeren uit zijn tijd vrijwel elk vrij uur met een bal aan hun voeten doorbrachten voordat formele training zelfs maar begon.
"Toen we jong waren, speelden we zeven of acht uur per dag," zei hij.
"Vandaag de dag spelen veel kinderen slechts anderhalf uur tijdens de training, als alles goed gaat. Dat is gewoon te weinig."
Belangrijker nog, hij gelooft dat die kostbare trainingssessies vaak op de verkeerde prioriteiten zijn gericht.
"Als je tijdens dat anderhalf uur ook niet aan techniek werkt," voegde hij eraan toe, "dan ontbreken de fundamenten wanneer spelers op het hoogste niveau aankomen."
Evani heeft het grootste deel van zijn coachingcarrière precies aan dat ontwikkelingsstadium gewerkt. Na zijn pensioen coachte hij binnen de academie van AC Milan voordat hij doorging naar de jeugdelftallen van Italië, waar hij de leiding had over de Onder-18, Onder-19 en Onder-20 voordat hij zich bij het seniorenteam van Roberto Mancini voegde.
Jonge spelers helpen hun potentieel te vervullen werd een van de meest lonende delen van zijn carrière.
"Ik heb altijd geprobeerd jonge spelers terug te geven wat voetbal mij had gegeven," zei hij. "Ik wilde hen helpen hun dromen te bereiken.
"Ik heb altijd geprobeerd techniek en tactiek te onderwijzen, maar ook gedrag, opleiding en hoe te leven binnen een team."
Sommige van die spelers bereikten de Serie A en verder, iets wat Evani nog steeds beschouwt als een van de grootste beloningen van het coachen.
"Voor mij is het bijna alsof ik zelf terugkeer naar de Serie A wanneer een van die jongens het hoogste niveau bereikt," zei hij.
Zijn filosofie werd versterkt tijdens Italië's onverwachte triomf op Euro 2020. Evani verwerpt het idee dat de Azzurri de sterkste selectie van Europa hadden. In plaats daarvan gelooft hij dat de collectieve geest van het team de technische tekortkomingen compenseerde.
"We waren individueel niet het beste team," gaf hij toe. "Er waren nationale teams met grotere technische kwaliteit.
"Maar we compenseerden dat met onze eenheid, ons opoffering en de sfeer tussen de spelers en het personeel."
Toch weet Evani dat eenheid alleen Italië's problemen op lange termijn niet kan oplossen. Zonder een sterkere productielijn van technisch begaafde voetballers zullen toekomstige coaches van het nationale team blijven vechten met een kleinere pool van elite talent.
Italië's falen om drie opeenvolgende Wereldkampioenschappen te bereiken heeft onvermijdelijk discussie uitgelokt over wie de nationale ploeg de volgende keer moet coachen.
Voor Evani echter, verandert het wisselen van de man op de bank slechts het symptoom. De diepere uitdaging ligt in het herontdekken hoe het Italiaanse voetbal spelers in de eerste plaats ontwikkelt.
Als de waarschuwing van maandag van voormalig Napoli-sportdirecteur Mario Meluso zich richtte op federatiebeleid en structurele hervorming, gaat Evani's diagnose helemaal terug naar het trainingsveld.
Voor hem begint de voetbalcrisis van Italië met kinderen die minder de bal aanraken, zich minder uiten en systemen leren voordat ze het spel zelf hebben beheerst.
Tenzij die balans verandert, vreest hij dat het land het risico loopt minder voetballers te produceren die in staat zijn de Azzurri terug te brengen naar waar ze geloven dat ze thuishoren.