De carrière van Jorge Valdano had heel anders kunnen verlopen als hij simpelweg een transferregeling had geaccepteerd en met zijn Alavés-teamgenoot José Ramón Badiola naar Zaragoza was gereisd.
In plaats daarvan betekende een meningsverschil over de deal dat Valdano achterbleef.
Badiola reisde naar Zaragoza en checkte in bij het Hotel Corona de Aragón.
De volgende ochtend brak er brand uit in het hotel.
Voor Brendan Madden, die het buitengewone verhaal ontdekte tijdens zijn onderzoek voor "Once Upon a Time in La Liga", is het een van de meest opmerkelijke voorbeelden van hoe de geschiedenis van het voetbal kan worden veranderd door een schijnbaar onbeduidende beslissing.
"Best ongelooflijk verhaal. Ja, heel erg een sliding doors verhaal," vertelt hij. Football Presse..
Valdano en Badiola waren twee van de meest gewilde spelers bij Alavés eind jaren '70, met beide spelers op weg naar Zaragoza.
Madden beschrijft Badiola als de meer van nature getalenteerde van het paar, terwijl Valdano de krachtigere centrumspits was.
"Valdano en een jongen genaamd José Ramón Badiola speelden allebei voor Alavés in de tweede divisie.
"Deze twee jongens zijn de twee meest gewilde spelers.
"Ze zijn allebei een soort aanvallers. Valdano is een beetje meer een gespierde centrumspits. Badiola is deze zeer, zeer getalenteerde vleugelspeler.
"En Valdano zelf zegt dat Badiola de getalenteerde was. Hij was degene die, ja, heel erg een enorm talent in de maak was."
De twee spelers zouden verblijven in het Hotel Corona de Aragón, een van de bekendste hotels van Zaragoza, na het voltooien van hun transfers.
Maar Valdano was ontevreden geworden over een deel van de overeenkomst.
"Dus ze gaan allebei naar beneden -- nou, in theorie, ze hebben allebei geboekt om die nacht naar Zaragoza te gaan in een hotel, Corona de Aragón.
"Badiola gaat wel.
"Valdano, als er iets in het contract is waar hij niet tevreden mee is, is hij niet tevreden met het bestuur van Alavés, een deel ervan, van de transfer of wat dan ook.
"Dus als een soort van zijn kleine protest besluit hij die nacht niet te gaan, en hij volgt de volgende dag in zijn eigen auto."
Dat schijnbaar kleine geschil had enorme gevolgen.
Het Hotel Corona de Aragón vatte de volgende ochtend vlam, met rook die snel door het gebouw verspreidde.
Madden legt uit dat Badiola aanvankelijk een wanhopige poging deed om te ontsnappen.
"Het hotel is rampzalig uitgerust om met een brand om te gaan en het verspreidt zich snel en mensen liggen in bed, en rook komt hun kamer binnen, hetzij direct van de brand of via de luchtventilatie.
"Zelfs op de hogere verdiepingen komt er rook binnen in de kamers van mensen."
Badiola was op de eerste verdieping, maar in de verwarring rende hij omhoog in plaats van naar de uitgang.
"Badiola raakt in paniek en rent naar buiten.
"In plaats van naar de eerste verdieping te gaan, is hij op de eerste verdieping, en in plaats van naar beneden te gaan, gaat hij naar boven.
"Er komen vlammen de trap op."
Hij bereikte uiteindelijk een balkon en sprong.
"Er is een van die levensnetten om op te springen, maar ik denk dat hij daarvan terugkaatst, zijn hoofd stoot, en in hartstilstand raakt.
"Even dachten de andere directeuren dat hij dood was."
Badiola overleefde, maar de gevolgen waren verwoestend voor zijn voetbalcarrière.
Madden zegt dat, hoewel er geen duidelijke fysieke reden was waarom hij niet verder kon, er iets was veranderd.
"Gelukkig is hij niet dood. Hij overleeft, maar hij is nooit meer helemaal in orde.
"Voor alle doeleinden is hij fysiek in orde, maar er is iets niet helemaal goed."
Het contrast met Valdano kon nauwelijks groter zijn.
De Argentijn had de hotelbrand vermeden simpelweg omdat hij ontevreden was over zijn transferregelingen.
"Valdano, die deze hele ramp puur heeft vermeden dankzij het feit dat hij dit geschil met het bestuur heeft gehad, is miraculously ontsnapt aan die situatie."
Valdano bloeide op bij Zaragoza en vestigde zich als een van de meest intelligente aanvallers van zijn generatie.
Zijn carrière bracht hem vervolgens naar Real Madrid, waar hij deel uitmaakte van een van de belangrijkste teams in de moderne geschiedenis van de club.
Valdano kwam in 1984 bij Madrid en speelde samen met spelers als Emilio Butragueño, Hugo Sánchez en Manuel Sanchís.
Hij was onderdeel van het team dat de UEFA Cup 1985-86 won en hielp Madrid vervolgens de Spaanse competitie te winnen in 1986-87, waarbij hij regelmatig scoorde terwijl de club begon aan een periode van binnenlandse dominantie.
Zijn tijd in het Santiago Bernabéu verstevigde ook zijn reputatie als voetballer wiens intelligentie en begrip van het spel verder gingen dan zijn doelpunten.
Die reputatie zou nog belangrijker worden na zijn spelerscarrière.
Valdano trok zich in 1987 terug na een strijd met hepatitis, maar zijn relatie met Real Madrid eindigde daar niet.
Hij keerde in de vroege jaren '90 terug naar de club als coach en leidde Madrid naar de La Liga-titel 1994-95, voordat hij later de sportieve directeur van de club werd.
Zijn invloed strekte zich verder uit dan alleen het managen van teams of het werven van spelers. Valdano werd een van de meest welbespraakte denkers van het spel, schreef en sprak uitgebreid over voetbal terwijl hij hielp de sportieve richting van Real Madrid vorm te geven.
Maar zelfs na alles wat hij heeft bereikt, onthult het onderzoek van Madden dat zijn carrière nog een ander buitengewoon bijna-misverstand op de achtergrond had wachten.
Valdano had het Hotel Corona de Aragón vermeden simpelweg omdat hij ontevreden was over de details van zijn transfer.
En jaren later was de toekomstige wereldkampioen betrokken bij een helikoptercrash in Mexico-Stad.
"Valdano, een paar jaar later, ontsnapte eigenlijk aan een ander voorval. Hij was in een helikoptercrash in Mexico-Stad."
Nogmaals, toeval speelde een rol.
Valdano en een jonge Mexicaan waren de laatste twee passagiers die aan boord gingen van de helikopter, die vanaf het dak van een gebouw opstijgt.
Het vliegtuig was overbeladen en de dunne lucht op de hoogte van Mexico-Stad maakte de zaken erger.
"Er zijn twee rijen van drie. Hij kiest er een in het midden en de andere jonge Mexicaan kiest er een aan het einde.
"De Mexicaan kreeg helaas de volle laag van de impact toen het viel."
De helikopter crashte op de straat beneden.
Valdano overleefde met ernstige verwondingen, terwijl de andere passagier minder geluk had.
"Valdano, ik denk dat hij een ingeklapte long had, misschien een paar gekneusde ribben, maar hij slaagde erin te overleven."
Madden is onder de indruk van hoe buitengewoon de reeks gebeurtenissen is.
"Ja, verbazingwekkend, ongelooflijk gelukkig."
Valdano zou uiteindelijk veel meer worden dan de speler die het Hotel Corona de Aragón ontsnapte.
Hij won de Wereldbeker met Argentinië in 1986, scoorde in de finale tegen West-Duitsland in het Azteca Stadion, en werd later een La Liga-winnende coach en invloedrijke executive bij Real Madrid.
Toch toont het onderzoek van Madden aan hoe dichtbij die carrière kwam om radicaal anders te zijn.
"Vaak als hij het heeft over wat er gebeurde bij Corona de Aragón, wordt dat vaak ook ter sprake gebracht, dat soort van twee opmerkelijke ontsnappingen voor een van de meest erudiete sprekers van het Spaanse voetbal."
De carrière van Valdano wordt normaal gesproken herinnerd door zijn doelpunten, zijn Wereldbeker medaille, Real Madrid en zijn latere invloed op het Spaanse spel.
Maar het onderzoek van Madden onthult een andere versie van het verhaal -- een waarin een meningsverschil over een transferdeal misschien zijn leven heeft gered, terwijl dezelfde ramp een andere veelbelovende voetballer zijn carrière op tragische wijze heeft beëindigd.
Soms gebeuren de grootste keerpunten in het leven van een voetballer voordat de volgende wedstrijd zelfs maar is gespeeld.
Brendan Madden is de auteur van "Once Upon a Time in La Liga" van Pitch Publishing - dat is hier beschikbaar.
