In zijn 100e boek, "The Black Book", legt hij eindelijk uit hoe sommige van hen zijn gebeurd -- en waarom zijn beloning soms de exclusieve zelf was.
Voor Harris was de beloning voor het helpen van een voetbaltransfer nooit geld. Het was de kop die volgde.
De veteran journalist, wiens carrière meer dan vijf decennia beslaat, heeft gewerkt in het hart van het voetbal door een tijdperk van buitengewone veranderingen. Als hoofdvoetbal schrijver van de Daily Mirror gedurende meer dan 18 jaar en vervolgens de Daily Express voor acht, heeft hij belangrijke verhalen gebroken, het duistere handelen in het voetbal onderzocht en een netwerk van contacten opgebouwd dat de basis van zijn werk werd.
Harris heeft 24 brancheprijzen gewonnen, waaronder twee keer de titel van British Sports Writer of the Year, en is twee keer uitgeroepen tot winnaar van de Sports Story of the Year award. Zijn scoop die de vertrek van Roy Keane uit de selectie van de Republiek Ierland voor het WK 2002 onthulde, was een van de verhalen die de waarde van die relaties aantoonde.
Nu, in "The Black Book: Secrets from the Heart of Football", zijn 100e boek, legt Harris uit hoe de koppen werden gemaakt.
"Ik denk dat het komt omdat ik heb besloten dat nu de tijd was, omdat ik een lange tijd veel geheimen voor veel mensen heb bewaard over hoe veel van het grote nieuws tot stand kwam," zegt Harris. Football Presse.
"Een aantal van hen zijn dood, dus ze kunnen me niet meer aanklagen. En het is al zo lang geleden, ik denk niet dat het echt iets is waar ze problemen mee gaan hebben. Dus ik dacht dat het nu de juiste tijd was om alles te onthullen. De waarheid te vertellen over wat er achter de schermen gebeurde."
Het boek telt bijna 500 pagina's, bijna 200.000 woorden en 200 foto's. Harris zegt dat er maar één verhaal is waarin hij de namen van de betrokken mensen heeft achtergehouden, omdat beide mannen nog leven en het niet op prijs zouden stellen dat hun identiteit onthuld wordt.
De rest put uit een leven vol ervaring waarin het vermogen om een geheim te bewaren net zo waardevol kon zijn als het vermogen om een verhaal in druk te krijgen.
Wanneer het verhaal de beloning was
De titel komt uit Harris's buitengewone verzameling contacten, verzameld in een tijdperk voordat Google, mobiele telefoons en sociale media informatie zo gemakkelijk toegankelijk maakten. Zijn zwarte boek bevatte nummers van mensen die hem genoeg vertrouwden om informatie te delen -- en dat vertrouwen bracht hem soms in een positie waarin hij deel werd van het verhaal dat hij verslag deed.
Hij herinnert zich een transfer waarbij een voorzitter hem vertrouwde en wilde dat de deal geheim bleef totdat deze was afgerond.
"Dus toen belde een voorzitter me op, en dit is off the record. Maar wanneer of als deze transfer doorgaat, is het duidelijk dat mijn betaling niet in contanten of een envelop is. Het is het verhaal. Het is de kop.
"Ik wil niet betaald worden als een voetbalagent, hoewel ik daar een zaak voor zou kunnen maken. Ik wil gewoon het verhaal. En dat was de deal."
Harris sprak met de speler namens de club, maar een grote rivaal bood prikkels die verder gingen dan het eigen contract van de speler. Hij beschrijft regelingen waarbij voordelen voor familieleden betrokken waren, van een nieuw huis voor een vader tot een auto voor een oom en andere beloningen voor familieleden.
De klacht van de voorzitter was dat proberen eerlijk te opereren zijn club niet in staat kon stellen om te concurreren.
"Hij zei, kijk, ik wil eerlijk omgaan in het voetbal. Ik wil een eerlijke tussenpersoon zijn. Ik wil binnen de regels blijven.
"Maar het is niet duurzaam omdat ik geen speler zal tekenen. Ik zal geen enkele speler in mijn voetbalclub krijgen. En ik kan niet concurreren omdat de ander, mijn rivaal, wat ik ook zeg, als ik zeg, goed, deze speler, zijn moeder kan een huis krijgen, zijn vader kan een auto krijgen, wat het ook is, zij zullen het overtreffen."
Het is een inzicht in de business van voetbal die verder gaat dan de transfervergoeding die publiekelijk wordt aangekondigd. Harris's verslag gaat over de privéonderhandelingen en concurrerende belangen die kunnen bepalen waar een speler eindigt -- en de rol van de journalist in het openbaar maken van die regelingen.
De gevaren achter de koppen
Harris's bereidheid om een verhaal na te jagen bracht hem ook in conflict met mensen die krachtige redenen hadden om hem te stoppen.
Tijdens de jaren '90 onderzocht hij vermeende wangedragingen in het voetbal, traceerde hij papieren en werd hij geconfronteerd met herhaalde juridische bedreigingen. Toen hem werd gevraagd hoe vaak zijn werk hem dicht bij gevaar had gebracht, was zijn antwoord kort.
"De hele tijd. Ik bedoel, juridische actie was de sleutel om me te vertragen of te proberen me helemaal te stoppen. En ik zou de muur kunnen behangen met het aantal dagvaardingen dat ik in de loop van de tijd heb ontvangen.
"Je weet, en ik heb ook fysieke bedreigingen gehad."
Een episode in het boek kwam voort uit zijn werk met een onderzoeksteam bij de Daily Telegraph. Harris werkte bijna twee jaar samen met de journalisten, onderzocht mogelijke criminele activiteiten bij voetbalclubs, en hielp uiteindelijk met hun onderzoek naar de dood van Emiliano Sala.
Hij herinnert zich de woede van een agent die verbonden was aan de regelingen voor Sala's tragische reis, die wilde weten wie informatie verstrekte en naar de redacteur van de krant ging om te eisen dat Harris uit het onderzoek werd verwijderd.
De confrontatie escaleerde toen een man verbonden aan Cardiff City naar een koffiehuis in Noord-Londen werd gevolgd. De Metropolitan Police onderzocht het, maar beschouwde het incident niet als een realistische bedreiging voor het leven en maakte geen arrestatie.
Voor Harris zijn zulke episodes onderdeel van de realiteit van het achtervolgen van ongemakkelijke verhalen. Hij presenteert onderzoeksjournalistiek niet als een glamoureuze oefening in het breken van nieuws; zijn verslag onthult de persoonlijke druk die kan gepaard gaan met het werk.
Een East End opvoeding
Toen hem werd gevraagd of er ooit een moment was waarop het gevaar hem overtuigde om een verhaal met rust te laten, was Harris stellig.
"Nee, nee, nee, nee, nee, nee, nee. Ik ben opgegroeid in de East End bij Chapel High Road."
Harris herinnerde zich dat hij opgroeide nabij de familie Kray, wiens naam synoniem werd met georganiseerde misdaad in de East End van Londen. Het was een verwijzing naar zijn achtergrond terwijl hij uitlegde waarom intimidatie nooit genoeg was geweest om hem te laten stoppen met een onderzoek.
"Ik kwam uit de East End, echte East Enders. Ja, het kost veel om de dial op intimidatie te verplaatsen."
Opmerking biedt een glimp van de man achter de byline: iemand wiens aanpak van druk lang voordat hij een van de meest onderscheiden voetbal schrijvers van zijn generatie werd, werd gevormd.
Maar Harris is ook duidelijk dat volharding alleen geen exclusieve oplevert. Zijn advies aan aspirant-journalisten keert terug naar het principe dat de basis van het boek vormt -- het belang van relaties en het vertrouwen dat bronnen in een verslaggever stellen.
"Eerlijkheid, integriteit en transparantie zijn de belangrijkste ingrediënten. Je weet, je moet het vertrouwen van mensen winnen als je een groot verhaal wilt krijgen."
Dat vertrouwen is de draad die door "The Black Book" loopt. Het legt uit hoe Harris de contacten heeft verzameld die deuren openden, waarom sommige van de meest significante verhalen in het voetbal begonnen met gesprekken die niet onmiddellijk konden worden gerapporteerd, en waarom hij gelooft dat hun oorsprong het waard is om nu vastgelegd te worden.
Hij hoopt dat lezers zowel de humor als de historische betekenis zullen vinden in de episodes die hij heeft gekozen om te onthullen.
"Ik kon het niet helpen maar me amuseren met sommige van deze verhalen. En ik hoop dat dat is wat de lezer vindt, dat er een combinatie is van zeer amusante verhalen, maar ook zeer belangrijke verhalen over hoe ze op dat moment zijn gebeurd en wat we ervan kunnen leren als je het nu toepast."
Na 99 boeken over andere mensen, heeft Harris eindelijk de aandacht op zichzelf gevestigd. Zijn 100e is een verslag van de relaties, risico's en beslissingen achter een leven van voetbaljournalistiek -- en van de verhalen die hij tot nu toe voor zichzelf heeft gehouden.
Harry Harris is de auteur van "The Black Book: Secrets from the Heart of Football" van Legacy 11 Books - dat is hier beschikbaar.
