Eric Cantona had al de Engelse voetbal veroverd, maar Geoff Twentyman ontdekte dat de Manchester United-legende ook een kamer net zo moeiteloos kon beheersen.
De voormalige verdediger van Bristol Rovers en langlopende BBC-omroeper werd door filmregisseur en Bath City-supporter Ken Loach gevraagd om een Q&A met Cantona te hosten in Twerton Park.
Het was een ongebruikelijke setting voor een van de meest beroemde voetballers van zijn generatie, maar Twentyman realiseerde zich al snel dat hij iets bijzonders in handen had.
"Ik was op vakantie geweest en ik had een bericht toen ik terugkwam van mijn computer. 'Oh, Ken Loach. Kun je Ken Loach bellen? Best belangrijk.'"
Twentyman ging ervan uit dat Loach wat publiciteit wilde voor een evenement met Cantona.
"Voordat ik de kans had om hem te bellen, belde hij mij," herinnerde hij zich.
"Hij zei, 'Geoff, weet je dat Eric naar Bath komt?' Ik zei, 'Oh ja, dat had ik gelezen.'
"En ik dacht, je gaat tegen me zeggen, 'Kunnen we het publiciseren om een publiek te krijgen?' En hij zei, 'Ik zou graag willen dat je een Q&A met hem voor mij host.'
"En ik zei, 'Oh wauw, ja, dat doe ik met plezier.'
"En hij zei, 'Ja, maar je weet niet wanneer het is.'
"Ik zei, 'Maak je daar geen zorgen over, ik ruim mijn agenda op omdat, je weet wel, het is Eric Cantona.'"
Er was nog een andere reden waarom Twentyman graag het interview wilde doen.
Cantona was de avond ervoor op BBC One verschenen met Jonathan Ross, maar Twentyman had opzettelijk vermeden het te kijken.
"Ik vind het leuk om mijn eigen vragen te stellen," legde hij uit aan Football Presse.
"Ik wil niet denken, 'Dat is wat hij zei. En dat is wat...'"
Toen hij echter bij Twerton Park aankwam, waarschuwden mensen hem onmiddellijk dat Cantona tijdens zijn televisieoptreden nogal koud was geweest.
"Ik dacht, 'Oh, oké dan.'"
De locatie zelf kon nauwelijks verder verwijderd zijn van de glamour van Manchester United's Old Trafford.
Twerton Park was de oude thuisbasis van Bristol Rovers en, tegen die tijd, het stadion van Bath City.
"Het is als een non-league voetbalstadion," zei Twentyman.
"Het is heel oud en heeft een beetje TLC en een beetje een opknapbeurt nodig."
Maar de omgeving deed er niet toe zodra Cantona arriveerde.
Ken Loach stelde de twee mannen aan elkaar voor, en Twentyman gelooft dat een detail onmiddellijk hielp om een band te creëren.
"Ken Loach stelde me voor aan Cantona, en hij zei, 'Dit is Geoff Twentyman. Geoff heeft meer dan 400 professionele wedstrijden gespeeld.'
"En ik kon dat moment zien waarop Cantona dacht, 'Ah, hij heeft 400 wedstrijden gespeeld.' Uiteraard niet op het niveau waarop hij speelde, maar het gaf hem op de een of andere manier een niveau van vertrouwen in mij, denk ik."
Het evenement was bedoeld voor ongeveer 250 mensen.
In plaats daarvan was de kamer volgepropt.
"Er moeten 300 mensen in gepropt zijn, en waar ze ook maar konden staan in de achtergrond, daar waren ze," zei Twentyman.
En Cantona nam onmiddellijk de controle.
"Ik bewonderde hem dubbel," herinnerde Twentyman zich. "A, omdat zijn Engels zo goed was, en B, hij was oprecht humoristisch.
"En dat in iemands anders taal te doen, denk ik, is een absolute vaardigheid."
Cantona had het publiek volledig in zijn greep.
"Hij had de kamer in de palm van zijn hand," zei Twentyman.
"Er waren kinderen, tieners, moeders, vaders, mensen van alle leeftijden, en hun ogen stonden uit hun hoofd, hun monden stonden open.
"Ze waren als op elke lettergreep."
Maar Twentyman had één onderwerp dat hij bijzonder wilde aansnijden.
Cantona's beruchte confrontatie met Crystal Palace-supporter Matthew Simmons in Selhurst Park in januari 1995 was een van de bepalende momenten van de carrière van de Fransman geworden.
Na zijn rode kaart reageerde Cantona op het beledigen van Simmons door een vliegende trap naar hem te lanceren.
Twentyman besloot dat het geen zin had om de voor de hand liggende vraag te vermijden.
"De grote vraag die ik met hem wilde bespreken was toen hij in Selhurst Park speelde tegen Crystal Palace en Matthew Simmons de trappen afkwam en Cantona horizontaal ging en, je weet wel, kung-fu in de borst trapte."
Dus vroeg Twentyman hem de vraag die al jaren werd besproken.
"'Eric, laten we teruggaan naar Crystal Palace, Selhurst Park, 19-weet ik veel. En Matthew Simmons komt naar beneden en zoals, en je bent over de reclamebord gegaan. Heb je daar spijt van?'"
Cantona pauzeerde.
"Ja, Geoff, ik heb één grote spijt."
Twentyman nam de haak.
"En ik zei, 'Heb je? Wat is die spijt, Eric?'"
Het antwoord was puur Cantona.
"Met deze onberispelijke timing, pauzeerde hij gewoon en hij zegt, 'Ik had hem f***ing moeten doden.'"
De kamer barstte los.
"En de hele kamer, zoals je toen deed, de hele kamer explodeerde gewoon in lachen," zei Twentyman.
"En hij zat met een grote grijns op zijn gezicht, als de koning in Twerton Park."
Voor Twentyman was het verhaal echter meer dan alleen Cantona die een memorabele punchline produceerde.
Het toonde aan waarom de beste interviews niet noodzakelijkerwijs gaan over het stellen van de meest ingewikkelde vragen.
De interviewer moet de persoon tegenover zich begrijpen, aandachtig luisteren en de conversatie laten ontwikkelen.
"Het belangrijkste punt dat ik wil maken is, zoals, praten met Eric Cantona is geweldig, praten met hoge politici en dat allemaal, maar het zijn allemaal gewone mensen en je behandelt ze met respect," zei Twentyman.
"Je doet je onderzoek, je luistert en je praat."
Die aanpak werd centraal in Twentyman's omroepfilosofie tijdens een carrière die zich uitstrekte over professioneel voetbal en drie decennia bij de BBC.
Hij geeft die ervaring nu door aan studenten die sportmediajournalistiek studeren.
"Wees nooit onder de indruk van iemand," zegt hij tegen hen.
De Cantona-ervaring bood een perfect voorbeeld.
Twentyman was een kamer binnengekomen vol mensen die wanhopig wilden horen van een van de meest beroemde figuren in het voetbal.
Maar hij behandelde Cantona niet als onbenaderbaar.
Hij deed onderzoek naar hem, luisterde naar hem en stelde de vraag die hij oprecht beantwoord wilde hebben.
En het resultaat was een buitengewoon moment in een zeer gewone voetbalsetting -- een van de meest beroemde persoonlijkheden van het Engelse voetbal die in een volle kamer in Twerton Park zat, met een punchline die het publiek in hysterics achterliet.
Voor Twentyman blijft het een van de vele redenen waarom hij het uitzenden als een privilege beschouwt.
Geoff Twentyman is de auteur van "Top Man: The Geoff Twentyman Story" van Pitch Publishing - dat is hier beschikbaar.
