Jackett overleed op donderdag, met zijn overlijden bevestigd door meerdere clubs en de League Managers Association op vrijdag. Hij werd geboren in Watford op 5 januari 1962 en bracht zijn hele tienjarige professionele spelerscarrière door bij Watford, waar hij 428 wedstrijden speelde en 31 interlands voor Wales speelde als een linksbenige verdediger of middenvelder.
Zijn trainerscarrière begon bij Watford tijdens het seizoen 1996-97, na een periode als assistent-coach van Ian Holloway bij Queens Park Rangers. Hij ging verder met het trainen van Swansea City, Millwall, Wolves, Rotherham United, Portsmouth en Leyton Orient gedurende bijna 30 jaar aan de zijlijn, waarbij hij in totaal meer dan 900 wedstrijden onder zijn hoede had.
Hij behaalde promotie bij drie verschillende clubs. Bij Swansea, waar hij in 2004 werd aangesteld, leidde hij de club in zijn eerste seizoen naar promotie naar League Two en won hij de EFL Trophy en de FAW Premier Cup. Bij Millwall, waar hij zes jaar van 2007 tot 2013 coachte, won hij de play-off finale van League One in 2010 en bereikte hij een FA Cup halve finale tegen Wigan Athletic in zijn laatste seizoen voordat hij in 2013 ontslag nam.
Hij voegde zich later dat jaar bij Wolves, met de club in League One na achtereenvolgende degradaties. Hij zorgde voor een onmiddellijke promotie, waarbij hij de League One titel won met een record van 103 punten -- nog steeds het all-time record van de divisie. Wolves kwam het volgende seizoen dicht bij een play-off plaats voordat hij werd ontslagen na de overname van de club door Fosun International.
Vervolgens trainde hij Rotherham United, waar zijn team nipt degradatie wist te vermijden, voordat hij van 2017 tot 2021 de leiding nam bij Portsmouth. Bij Fratton Park bereikte hij de League One play-offs in zowel 2019 als 2020, waarbij hij de EFL Trophy won in het eerste van die seizoenen en als tweede eindigde in het tweede.
Zijn laatste trainersrol was bij Leyton Orient. Later keerde hij in januari 2023 terug naar het voetbal als directeur voetbal bij Gillingham, voordat hij in november 2024 om medische redenen aftrad.
De eerbetoon van Millwall beschreef hem als "een van de grootste managers ooit van de Lions" en "een man die Lions-fans momenten gaf om een leven lang te herinneren," en voegde eraan toe: "Kenny leidde meer dan 300 wedstrijden tijdens zijn tijd bij de club, waarbij hij The Lions naar promotie leidde vanuit League One en naar een FA Cup halve finale. Rust in vrede, Kenny."
Wolves zei: "Kenny leidde de club naar zijn ongelooflijke recordbrekende League One titel en legde de fundamenten voor de club zoals we die vandaag kennen. De gedachten van iedereen bij Wolves zijn bij Kenny's familie en vrienden in deze tijd."
LMA chief executive Richard Bevan bood misschien de meest complete samenvatting van een carrière die gebouwd is op inhoud boven lawaai.
"Kenny staat bekend als een van de meest gerespecteerde managers die hun vak in de EFL hebben uitgeoefend, een enorm capabele leider wiens werk over vier decennia een blijvende invloed heeft gehad op de vele spelers, coaches en collega's die profiteerden van zijn begeleiding. Hij belichaamde alles wat we graag zien in een manager: nederigheid, professionaliteit en een diepgaande zorg voor zijn spelers en staf. Hij verbeterde elke club die hij diende en deed dat met stille waardigheid gedurende zijn carrière."
Over Watford, Swansea, Millwall, Wolves, Rotherham, Portsmouth en Leyton Orient, liet die stille waardigheid een indruk achter die langer meeging dan elke dug-out die hij bezette.