De Liverpool Echo journalist heeft Moyes gevolgd tijdens twee periodes bij Everton, vanaf zijn komst als jonge manager in 2002 tot zijn terugkeer in januari 2025. In die tijd heeft hij gezien hoe een manager zich aanpast aan verschillende generaties spelers, moeilijke ervaringen elders doorstaat en een record van duurzaamheid opbouwt dat meer erkenning verdient.
Moyes heeft ook een persoonlijke band met Beesley, die hem gedurende een groot deel van zijn Everton-carrière heeft gevolgd. Hun relatie heeft een paar hardloopgrappen opgeleverd, waaronder een over de kleren van de journalist die teruggaat tot de tijd dat hij een jonge reporter was.
Maar achter de humor heeft Beesley een serieus argument over Moyes' plaats in de geschiedenis van Everton. De Schot heeft herhaaldelijk stabiliteit geboden in moeilijke omstandigheden, maar de afwezigheid van een grote trofee blijft de duidelijke leemte in zijn record.
Voor Beesley zou het beëindigen van Everton's lange wachten op prijzen Moyes verheffen boven de manager die de club door de meest uitdagende moderne periode hielp.
"Ik denk dat als hij goed wordt gesteund, dat zeker kan," vertelde Beesley aan Football Presse toen hem werd gevraagd of Moyes Everton opnieuw zou kunnen opbouwen tot een team dat tegenstanders echt vrezen om weer te bezoeken.
"Hij werd in de zomer niet goed gesteund, waardoor hij met één aanvaller, één rechtsback, één linksback en slechts 18 veldspelers in de Premier League achterbleef, terwijl we in het tijdperk van vijf vervangingen zitten. Elke wedstrijd kun je de helft van je veldspelers wisselen. Dat is hem niet steunen. Hij is begonnen met werken met één arm achter zijn rug.
"Maar als hij goed wordt gesteund en de nieuwe eigenaar komt die bereid is hem dat te bieden, is mijn enige probleem dat hij 63 is. Ik wou dat hij weer 43 was."
Die leeftijdsvraag is begrijpelijk, maar Beesley gelooft dat Moyes is verbeterd als manager door de ervaringen die hij heeft opgedaan sinds hij Everton verliet voor Manchester United in 2013.
"Hij zegt dat hij zich niet oud voelt, en hij delegeert veel taken. Hij is veranderd. Hij is milder geworden sinds zijn eerste periode, en ik denk dat hij een betere allround manager is vanwege de ervaringen, goed en slecht, die hij heeft gehad.
"Na Everton, de eerste keer, ging hij naar Manchester United, coachte hij in het buitenland bij Real Sociedad in Spanje, had hij de slechte ervaring bij Sunderland waar hij degradeerde, en had hij zijn twee periodes bij West Ham en won hun eerste trofee in 43 jaar.
"Ik denk dat dat het enige is wat hem ontbreekt."
Waarom Moyes meer erkenning verdient
Moyes' record bij Everton is vaak beoordeeld op basis van de afwezigheid van trofeeën, maar Beesley gelooft dat dit de moeilijkheid om een competitief team gedurende zo'n lange periode te behouden, over het hoofd ziet.
Toen Moyes in 2002 voor het eerst arriveerde, had Everton het moeilijk. Hij hielp hen om reguliere uitdagers voor Europese kwalificatie te worden, vooral door hen in 2005 in de Champions League te brengen, ondanks dat hij met aanzienlijk minder middelen werkte dan de rijkste clubs in de Premier League.
Zijn terugkeer kwam onder andere omstandigheden, met Everton die financiële moeilijkheden ondervond en de uitdaging om naar Hill Dickinson Stadium te verhuizen. Desondanks ziet Beesley een rode draad tussen de twee periodes: Moyes is herhaaldelijk gevraagd om het beste te maken van moeilijke situaties.
"Ik denk dat hij bewezen heeft -- ik zou zo ver willen gaan dat ik zeg dat Moyes de enige man in de moderne periode is, die ik de Premier League-epoche noem, die een goede job kan doen bij Everton op lange termijn.
"Roberto Martinez deed het echt goed in zijn eerste seizoen. Ik denk dat het het hoogste aantal punten in de Premier League ooit voor Everton was, maar daarna viel het behoorlijk tegen in de volgende twee jaar. En hij had ook betere spelers.
"Moyes heeft altijd moeite gehad om een echte topklasse centrumspits, een aanvaller, te krijgen, maar Martinez profiteerde van het hebben van Romelu Lukaku, die voor mij het hoofd en de schouders boven de beste aanvaller van Everton in de Premier League-epoche uitsteekt, maar kon toen de resultaten niet behalen.
"Dus Moyes is in dat opzicht een klasse apart."
Beesley wijst ook op Moyes' record in de Premier League in bredere zin. Op het moment van het interview merkte hij op dat alleen Sir Alex Ferguson en Arsène Wenger meer Premier League-punten hadden verzameld, waarbij alle drie de 1.000-punten grens hadden overschreden.
Die statistiek weerspiegelt niet alleen duurzaamheid, maar ook de uitdaging om effectief te blijven over verschillende clubs, selecties en tijdperken.
"Het gaat om die duurzaamheid, en het doen van een job in moeilijke omstandigheden gedurende een zeer lange periode."
Van Howard Kendall naar een andere generatie
Het vergelijken van Moyes met Howard Kendall is onvermijdelijk bij Everton. Kendall blijft de meest succesvolle manager van de club, die hen leidde naar landstitels en Europese glorie in de jaren '80.
Beesley is duidelijk dat de prestaties van Kendall hem in een categorie op zichzelf plaatsen, vooral tijdens zijn eerste periode als coach. Echter, de journalist gelooft ook dat het belangrijk is om te erkennen hoeveel het spel is veranderd sinds de tijd van Kendall.
"Ik sprak vroeger met Howard voor zijn column. Hij was zeer een man van zijn tijd. Ik denk niet dat de methoden van Howard Kendall nu zouden werken met verschillende generaties spelers.
"Het ging ook allemaal om het socialiseren, in een tijd waarin voetbalteams groot waren in de drinkcultuur, zeker in Engeland. Howard Kendall was de meest succesvolle manager van Everton, en hij was uitstekend, zeker in zijn eerste periode bij de club."
Beesley herinnerde zich een bijzonder onthullend verschil tussen Kendall en de managers van vandaag. Toen Everton en Liverpool respectievelijk trainden in Bellefield en Melwood, waren de twee terreinen zo dicht bij elkaar dat journalisten beide clubs op dezelfde dag konden bezoeken.
Kendall gaf vaak de voorkeur aan het spreken met de pers na de Liverpool-manager, omdat hij wilde horen wat er was gezegd en ervoor wilde zorgen dat Everton het betere verhaal kreeg.
"De journalisten gingen en zagen de een na de ander. Howard wilde altijd als tweede gaan omdat hij eerst wilde horen wat de Liverpool-manager zei. Het zou waarschijnlijk Kenny Dalglish zijn geweest, en hij wilde dat overtreffen. Hij wilde je een betere zin geven, een beter verhaal, zodat Everton de voorpagina zou zijn in plaats van Liverpool.
"Terwijl nu, ik zeg niet dat het alleen David Moyes is, het is het hele voetbal. Je wilt zo min mogelijk zeggen in termen van iets weggeven aan iemand. Howard Kendall zou proberen je iets te geven om de club te promoten."
Het is een klein detail, maar een dat illustreert hoe de relatie tussen voetbalclubs en de media is veranderd. Kendall was bereid journalisten te gebruiken om Everton te promoten; moderne managers zijn over het algemeen veel meer terughoudend.
Beesley gelooft dat Moyes zich heeft moeten aanpassen aan die veranderende verwachtingen terwijl hij ook spelers beheert wiens ervaringen en houdingen sterk verschillen van die van de voetballers met wie hij in het begin van de jaren 2000 werkte.
"Beiden kwamen op een zeer jonge leeftijd naar Everton. Howard Kendall was pas 35 toen hij manager van Everton werd, en hij was nog steeds een speler-manager toen hij begon. Moyes was pas 38, en hij was de jongste manager in de Premier League toen hij in 2002 begon. Hij is nu de oudste manager in de Premier League op 63.
"Wat hij heeft gedaan, is een generatie spelers overspannen. Hij kwam binnen en had Paul Gascoigne en David Ginola. Ze waren allebei vrij snel weg, en ze waren niet veel jonger dan hij.
"Nu moet hij werken met een compleet andere generatie spelers. Hij is zelf een generatie verder gegaan, van een vaderfiguur naar bijna een grootvaderfiguur. Dat kan niet gemakkelijk zijn in termen van wat je toen tegen die jongens kon zeggen en wat je nu kunt doen.
"Ik denk dat je nu veel meer wortel dan de stok nodig hebt in termen van waar jonge mensen op reageren."
Voor Beesley is dat vermogen om zich aan te passen een van de belangrijkste onderdelen van Moyes' carrière. De manager heeft voetbal in verschillende landen ervaren, heeft de druk van Manchester United en Sunderland overleefd, en heeft een grote Europese trofee gewonnen met West Ham.
Die ervaringen hebben geleid tot een meer afgeronde manager dan degene die voor het eerst bij Goodison Park arriveerde.
De vergiftigde chalice van Manchester United
Moyes' tijd bij Manchester United blijft een van de bepalende episodes van zijn carrière. Handgeplukt door Ferguson om hem in 2013 op te volgen, kreeg hij een contract van zes jaar, maar werd ontslagen voordat hij zijn eerste seizoen had voltooid.
Beesley gelooft dat de omvang van Ferguson's prestaties de klus uitzonderlijk moeilijk maakte, vooral omdat de vertrekkende manager een selectie had achtergelaten die vernieuwing nodig had.
"Ik denk dat het een vergiftigde chalice was om achter Alex Ferguson aan te gaan. Je moet je herinneren dat Ferguson meer won in zijn tijd bij Manchester United dan Manchester United in de voorgaande 100 jaar won.
"Hij deed meer in 20 jaar dan United in de voorgaande 100 won. Dat was zwaar. We hebben dat gezien sinds hij weg is, nietwaar? Ze hebben sindsdien de Premier League niet meer gewonnen."
Beesley gelooft ook dat Ferguson's laatste titelwinnende ploeg niet noodzakelijkerwijs voor de lange termijn was gebouwd. De Schot had een groot deel van zijn United-carrière besteed aan het herbouwen van teams en het introduceren van jongere spelers, maar zijn laatste campagne was anders.
"Gedurende zijn carrière had Ferguson het team gerecycled en jongere spelers doorgebracht. Maar toen hij naar zijn pensioen toe ging, dacht hij: 'Ik zal een team bouwen voor nu, voor dit moment.'
"Spelers zoals Robin van Persie waren 29. Ze konden geweldig zijn voor een jaar of twee, maar daarna zouden ze niet meer op hun best zijn. Ik denk dat Ferguson daar een beetje van deed om die laatste titel, die laatste Premier League-trofee voor hem, te krijgen. En toen was het een beetje van: 'Nou, aan jou de eer.'
"In die tijd was het: 'Alex Ferguson heeft hem handgeplukt.' Maar als ik terugkijk, denk ik dat dat moeilijk was voor Moyes."
Beesley bood ook een interessante vergelijking tussen Liverpool en Manchester United. Zelfs als Evertoniaan gelooft hij dat Liverpool's succes onder een reeks managers contrasteert met United's afhankelijkheid van Ferguson en, voor hem, Matt Busby.
Die geschiedenis helpt uitleggen waarom het zo moeilijk was om Ferguson op te volgen. Moyes nam niet gewoon een succesvol team over; hij werd gevraagd om een manager te volgen wiens invloed een hele tijdperk had gedefinieerd.
De ervaring beëindigde echter niet Moyes' carrière als manager. Zijn daaropvolgende werk bij West Ham, culminerend in de overwinning in de Europa Conference League in 2023, toonde aan dat hij nog steeds een succesvol team kon opbouwen.
Voor Everton biedt die ervaring aanmoediging. Moyes heeft al aangetoond dat hij kan herstellen van een moeilijke periode en elders prijzen kan behalen. Beesley gelooft dat de uitdaging nu is om hetzelfde te doen bij de club waarmee hij het meest nauw verbonden is.
Het tartan brillenkoker -- en de "vaderspak" grap
Voor al de discussie over tactieken, trofeeën en de duurzaamheid van managers, heeft Beesley ook een paar persoonlijke details die Everton-supporters misschien niet weten over Moyes.
Een daarvan is een tartan brillenkoker. Het is nauwelijks het soort onthulling dat de manier waarop iemand een voetbalmanager beoordeelt verandert, maar het biedt een blik op de persoon achter de figuur langs de lijn.
"Ik denk dat ik in het boek heb genoemd dat hij een tartan brillenkoker heeft. Je ziet hem niet vaak zijn bril dragen. Hij draagt ze alleen voor het lezen.
"Hij is een trotse Schot. Hij heeft nooit in Schotland gewerkt als coach; hij heeft zijn hele coachingcarrière elders doorgebracht, voornamelijk in Engeland. Maar hij is een trotse patriot.
"Het is eigenlijk vrij rood, wat hem misschien niet geliefd maakt bij Evertonians! Maar het is zeker een soort tartan ontwerp op zijn brillenkoker. En je ziet hem heel zelden zijn bril dragen, laat staan dat je ziet wat voor brillenkoker hij heeft."
Het is een charmante gewone observatie over een manager wiens publieke imago meestal wordt gedomineerd door voetbal.
Er is ook de hardloopgrap over Beesley's kleren, die teruggaat tot de eerste keer dat de journalist samen met Moyes bij Everton werkte.
"Ik was pas in mijn twintig toen ik voor het eerst samen met hem bij Everton begon te werken. Hij heeft altijd deze langdurige grap met me gehad. Ik zeg dat het mijn vrije dag is vandaag, maar als ik mijn shirt en stropdas draag, vraagt hij me of ik het pak van mijn vader draag.
"Dat was een soort grap, die hij altijd tegen je zegt. Dus misschien hebben sommige mensen die al eerder gehoord. Maar ja, dat en zijn bril, en zijn tartan brillenkoker."
De anekdote voegt een persoonlijke dimensie toe aan Beesley's beoordeling. Hij kent Moyes door een aanzienlijk deel van de carrière van de manager, terwijl hij hem zag evolueren van een jonge coach naar een van de meest ervaren figuren in het Engelse voetbal.
Het feit dat de grap heeft standgehouden, wijst ook op een vertrouwdheid die is opgebouwd over jaren van verslaggeving over Everton, zelfs terwijl de relatie tussen managers en journalisten meer terughoudend is geworden.
De trofee die zijn nalatenschap zou kunnen definiëren
Uiteindelijk gelooft Beesley dat Moyes' Everton-nalatenschap onafgemaakt blijft.
De manager heeft de club al door twee moeilijke periodes geholpen en heeft de eer om Everton uit Goodison Park en naar hun nieuwe stadion te leiden. Zijn duurzaamheid, aanpassingsvermogen en vermogen om in uitdagende omstandigheden te werken maken hem een belangrijke figuur in de moderne geschiedenis van de club.
Maar het winnen van een trofee met Everton zou zijn tweede periode een andere betekenis geven.
"Wanneer hij met pensioen gaat, zul je David Moyes natuurlijk meer associëren met Everton dan met West Ham. Maar hij heeft een trofee gewonnen met West Ham, en hun supporters zullen hem daarvoor vereren.
"Tenzij hij een beker wint met Everton, is dat het enige wat hem ontbreekt. Hij zegt altijd dat terugkeren naar Europa zijn ambitie is, maar voor mij zou het zijn nalatenschap totaal revolutioneren als hij een trofee bij Everton zou kunnen behalen en de man zou zijn die de langste trofee-droogte ooit beëindigt."
Toen hem werd gevraagd of een dergelijke prestatie een standbeeld bij het nieuwe stadion zou rechtvaardigen, stemde Beesley in.
Voor Everton is de taak om Moyes de selectie en ondersteuning te bieden die nodig zijn om die mogelijkheid werkelijkheid te maken. Het nieuwe stadion biedt een platform, maar een modern huis kan niet op zichzelf succes opleveren.
Moyes heeft al aangetoond dat hij Everton kan herbouwen, en Beesley gelooft dat hij nog steeds in staat is dat opnieuw te doen. De ervaring van de manager heeft hem een breder perspectief gegeven, terwijl zijn begrip van de club hem goed plaatst om te waarderen wat supporters willen.
Een trofee zou de moeilijke jaren niet wissen of hem naast de prestaties van Kendall plaatsen van de ene op de andere dag. Maar het zou Moyes eindelijk de grote Everton-eer geven die hem gedurende zijn carrière bij de club is ontglipt.
En als dat gebeurt, is Beesley's oordeel duidelijk: de man met de tartan brillenkoker en de langdurige grap over het pak van de journalist verdient misschien toch een standbeeld.
Christopher Beesley is de auteur van "On the Banks of the Royal Blue Mersey: The Inside Story of Everton's First Season at Bramley Moore Dock" van Pitch Publishing - wat is hier beschikbaar.
