Football Presse

Chris Beesley: Dan Friedkin heeft de rekeningen van Everton betaald, maar heeft nooit de honger getoond om de club te bezitten

·Interview door Jacob Hansen
Delen
Chris Beesley: Dan Friedkin heeft de rekeningen van Everton betaald, maar heeft nooit de honger getoond om de club te bezitten

Everton/X.com

Chris Beesley had al ernstige vragen gesteld over Dan Friedkin's langetermijnverbintenis aan Everton voordat The Friedkin Group aankondigde dat het opties voor de toekomst van de club aan het verkennen was, inclusief een mogelijke verkoop.

De Liverpool Echo De nieuwe boek van de journalist, "On the Banks of the Royal Blue Mersey", chronicleert het eerste seizoen van Everton in het Hill Dickinson Stadium, maar de afsluitende hoofdstukken onderzoeken ook de onzekerheid rondom het eigenaarschap van de club.

Toen de aankondiging kwam, was Beesley verrast door het tijdstip in plaats van de onderliggende beslissing. Nadat hij de situatie had gevolgd en met contacten in de Verenigde Staten had gesproken, geloofde hij dat de mogelijkheid dat Friedkin zou vertrekken er al een tijd was.

"Ik heb contacten daar in de VS, en mensen in Houston, waar The Friedkin Group is gevestigd," vertelde Beesley aan Football Presse. "Het staat in het boek dat er serieuze vraagtekens zijn over of deze mensen er op lange termijn zullen zijn en of ze er zin in hebben.

"Dus je hoorde het eerst in de pagina's van 'On the Banks of the Royal Blue Mersey'. We keken daar een beetje naar uit, en we waren allemaal verrast dat het afgelopen vrijdag gebeurde, met een internationale pauze van drie weken en iedereen die zich voorbereidde om weer in actie te komen.

"Het was niet geweldig getimed, 48 uur voor de wedstrijd, maar het was altijd al te verwachten dat het zou gebeuren."

Voor Beesley was de aankondiging de culminatie van zorgen over een eigenaarschap dat financiële stabiliteit naar Everton had gebracht zonder een bijzonder zichtbare aanwezigheid rond de club te vestigen.

Het onderscheid is belangrijk. Everton bevond zich in een gevaarlijke positie toen Friedkin arriveerde, na jaren van financiële problemen onder Farhad Moshiri en de ineenstorting van de voorgestelde overname door 777 Partners. De interventie van The Friedkin Group hielp de onmiddellijke toekomst van de club veilig te stellen, maar Beesley vraagt zich af of de eigenaren ooit van plan waren om Everton een langetermijnprioriteit te maken.

Van de dreiging van 777 Partners naar financiële stabiliteit

De vorige eigendomcrisis van Everton was niet simpelweg een kwestie van teleurstellende resultaten of een onsuccesvol transferbeleid. De club had aanzienlijke financiële moeilijkheden, overtrad twee keer de regels voor winstgevendheid en duurzaamheid van de Premier League onder Moshiri, en ondervond puntenaftrekken terwijl de voorgestelde verkoop aan 777 Partners onopgelost bleef.

Beesley gelooft dat de gevolgen van die periode aanzienlijk erger hadden kunnen zijn als de Amerikaanse investeringsgroep zijn overname had voltooid.

"Het was chaotisch onder Moshiri, zowel op als naast het veld. Het was de meest turbulente periode in de hele geschiedenis van de club, helaas. Er moeten weinig teams in de voetbalgeschiedenis zijn geweest die zoveel hebben uitgegeven om zo slecht te worden als Everton onder Farhad Moshiri.

"Ze hebben dat allemaal opgelost, en het lijkt nu een stuk soepeler te gaan. Om eerlijk te zijn, kijkend naar de manier waarop de club wordt gerund, lijkt er niet veel veranderd. Het is heel licht aangeraakt door The Friedkin Group, behalve het betalen van de rekeningen.

"Ze hebben niet veel gedaan voor de club. Het lijkt nog steeds erg vergelijkbaar in de manier waarop dingen worden gedaan. Ze hebben geen grote voetafdruk of vingerafdruk op de club achtergelaten sinds ze hier zijn, behalve het daadwerkelijk oplossen van dingen, wat uiteraard een enorme zaak is."

Die laatste kwalificatie is significant. Beesley onderschat de belangrijkheid van wat Friedkin heeft gedaan niet. Het stabiliseren van Everton na de Moshiri-jaren was essentieel, en het alternatieve eigendomsscenario was potentieel rampzalig.

Zoals hij tijdens het interview uitlegde, zou Everton mogelijk degradatie en een veel langere herstelperiode hebben ondervonden als 777 Partners de controle had overgenomen. Het stadionproject was al ver gevorderd, maar de bredere toekomst van de club had in twijfel kunnen worden getrokken.

Het probleem, in de visie van Beesley, is wat er daarna komt. Financiële zekerheid is een noodzakelijke basis, maar het is niet hetzelfde als een eigenaar die iets wil bouwen bij Everton.

"Ze hebben de diepe zakken, maar ze lijken gewoon geen interesse te hebben. Ze lijken er gewoon geen zin in te hebben, wat jammer is, want zoals ik heb uiteengezet, is het een spannend project voor iemand die wel een visie heeft."

Het contrast met Roma

De duidelijkste illustratie van Beesley's zorgen is het verschil tussen Friedkin's schijnbare betrokkenheid bij Everton en zijn relatie met Roma, de Italiaanse club die ook eigendom is van The Friedkin Group.

Tijdens het interview wees Beesley op Friedkin's aanwezigheid op een conferentie voor Europese voetbalclubs in Kopenhagen en de foto's van hem op het trainingscomplex van AS Roma, waar hij de coach en spelers ontmoette. Die beelden boden een opvallend contrast met zijn afwezigheid bij Everton.

"Het is bijna alsof ze hoopten dat het een Assepoesterverhaal zou worden, maar het is Assepoester in die zin dat ze genegeerd wordt terwijl de andere zus alle aandacht krijgt. Het is een ander soort Assepoesterverhaal.

"Je ziet Dan Friedkin. Hij was daar eigenlijk vorige week in Kopenhagen, nietwaar, voor de Europese Voetbalclubs Conferentie? Hij zit in het uitvoerend comité daar. Het ging goed bij Roma, ze stonden bovenaan in de Serie A voor het weekend, en ze hadden net groen licht gekregen voor hun nieuwe stadion.

"Hij is op de trainingsgrond daar gefotografeerd, schudt handen met de coach en de spelers. En hij is nooit naar een Everton-wedstrijd geweest."

Beesley kwam daar meerdere keren op terug omdat hij gelooft dat het iets fundamenteels zegt over de relatie tussen een eigenaar en een voetbalclub.

"Nooit sinds hij de club kocht. Hij ging niet naar de laatste wedstrijd in Goodison, hij ging niet naar de eerste wedstrijd in Hill Dickinson Stadium. Hij is nooit geweest. Hij heeft nooit Everton zien spelen. En nu besluit hij dat hij gaat verkopen. Hij heeft gewoon geen zin."

De vergelijking met Roma roept ook vragen op over de praktische aspecten van het runnen van twee clubs met overlappende ambities. Beesley legde uit dat de Friedkins naar verluidt hoopten een manier te vinden om de moeilijkheden te omzeilen die zouden kunnen ontstaan als beide teams zich kwalificeerden voor Europese competitie.

De twee clubs bevinden zich in grote lijnen in vergelijkbare posities in het voetbal landschap en zouden zich kunnen bevinden in concurrentie voor vergelijkbare spelers. Roma was in dat opzicht verder gevorderd, maar het nieuwe stadion en de supportersbasis van Everton geven hen de potentie om een aantrekkelijkere propositie te worden.

Beesley zei dat de eigenaren niet in staat waren geweest om de voorgestelde Europese workaround te laten werken, wat een andere reden biedt voor hun beslissing om een verkoop te verkennen.

Het blijft onduidelijk hoe snel een transactie kan plaatsvinden. Ten tijde van het interview was er geen potentiële koper publiekelijk naar voren gekomen, en de aankondiging zelf had vragen geplaatst over de langere termijn richting van de club.

Een relatie met Moyes die nooit begon

Misschien is het meest opmerkelijke detail dat naar voren kwam uit Beesley's beoordeling de kwestie van David Moyes.

Moyes keerde terug naar Everton tijdens de moeilijke periode van de club en heeft geholpen een zekere mate van stabiliteit op het veld te herstellen. Toch, volgens Beesley, had de relatie tussen de manager en de eigenaar nauwelijks bestaan.

Nadat de zomerse transferperiode was gesloten, had Moyes aangegeven dat hij nooit echt met Friedkin had gesproken. Dat betekende dat de eigenaar niet alleen niet naar een Everton-wedstrijd was geweest, maar ook nooit een gesprek had gehad met de manager die verantwoordelijk was voor het leiden van het team.

"Dat is nu een enorme uitspraak omdat David Moyes de meest succesvolle manager voor Everton is in het Premier League-tijdperk. Hij heeft hen naar negen topacht-eindposities geleid. Voordat hij arriveerde, waren ze slechts één keer in de tophelft van de Premier League geëindigd in het eerste decennium.

"De hoogste positie die ze hadden bereikt was vierde. Hij zit nu in het laatste jaar van zijn contract, dus iemand moet een beslissing nemen over wat daarmee gebeurt. En de man die de club bezit heeft nooit zelfs maar met hem gesproken, laat staan zijn voetbalteam zien spelen.

"Dus ja, dat is ook niet geweldig."

De situatie laat een voor de hand liggende vraag achter over wie de richting van Everton zal bepalen als een verkoop tijd kost om te voltooien. Moyes' contract vereist een beslissing, terwijl de club moet blijven plannen voor zijn wervingen en ontwikkeling rond het nieuwe stadion.

Voor Beesley is de afwezigheid van contact tussen de eigenaar en de manager meer dan een symbolische klacht. Het illustreert de moeilijkheid om een samenhangend voetbalproject op te bouwen wanneer de persoon die uiteindelijk verantwoordelijk is voor de club zo weinig directe betrokkenheid heeft bij de sportieve operatie.

Een eigenaar hoeft het team niet te selecteren of in elke voetbalbeslissing te interfereren. Maar er moet een relatie zijn tussen het eigenaarschap en de mensen die verantwoordelijk zijn voor het behalen van resultaten.

Het middenpad dat Everton nodig heeft

Beesley is ook duidelijk dat het antwoord geen terugkeer naar het Moshiri-model is, waarin zware uitgaven geen duurzaam succes opleverden.

Hij herinnerde zich een vergelijking die werd gemaakt tussen Moshiri's transferbeleid en een voetbalsupporter met een Panini-stickeralbum, die gewoon naar spelers wees en besloot dat hij ze wilde. Het probleem was niet een gebrek aan geld, maar de afwezigheid van een effectieve strategie om het te gebruiken.

"Farhad Moshiri gaf veel geld uit, maar hij wist gewoon niet wat hij deed. Ik hoorde iemand hem vergelijken met een fan met een Panini-stickeralbum, die wees en zei: 'Ik wil hem en hem en hem.'

"Dus er is een gelukkig midden tussen Moshiri die zich met het team bemoeit en Dan Friedkin die zelfs nooit naar een wedstrijd gaat. Er moet iemand zijn die tussen al dat in zit en daadwerkelijk een goede job met de club kan doen."

Dat is het eigendommodel dat Beesley wil dat Everton vindt: iemand met de financiële middelen om de club te ondersteunen, een duidelijk idee van hoe het te ontwikkelen en voldoende persoonlijke betrokkenheid om de instelling die ze hebben verworven te begrijpen.

Het tijdstip is belangrijk omdat Everton nu in een andere positie verkeert dan toen ze arriveerden. Hill Dickinson Stadium biedt kansen om de inkomsten op wedstrijddagen te laten groeien, andere grote sportevenementen te huisvesten en nieuwe commerciële inkomsten aan te trekken. De rol als locatie voor internationale rugby- en voetbalwedstrijden heeft al aangetoond dat de waarde ervan verder kan reiken dan de thuiswedstrijden van Everton.

Beesley ziet een overtuigende propositie voor de juiste investeerder.

"Ik denk eigenlijk, en het is niet alleen omdat ik een Everton-fan ben, dat het een spannend project is voor iemand als iemand wel een visie heeft in termen van een enorme supportersbasis.

"Je hebt die enorme supportersbasis, waarschijnlijk meer dan de club in veel opzichten verdient in termen van wat ze recentelijk hebben bereikt of niet hebben bereikt. Je combineert dat met het nieuwe stadion, en het is eigenlijk een spannend project als iemand wel een visie heeft."

De vraag is of een potentiële koper Everton zal zien als een club met potentieel om te ontgrendelen of gewoon als een ander activum om aan een portfolio toe te voegen.

De termijn van Friedkin heeft voorkomen dat de financiële crisis die van Moshiri was geërfd, ongebreideld voortduurt. Maar Beesley gelooft dat Everton meer nodig heeft dan een eigenaar die de rekeningen kan betalen en de operatie draaiende kan houden.

Direct gevraagd of hij blij was dat de Friedkins verkochten, keerde zijn antwoord terug naar hetzelfde centrale punt.

"Het moet zo zijn, in die zin dat je niet verder kunt met een eigenaar die zo is. Hij heeft de club gestabiliseerd en, zoals je zei, het had rampzalig kunnen zijn. Je had 777 Partners kunnen hebben, Everton had kunnen degraderen, en het had een lange weg terug kunnen zijn."

Het vertrek van de Friedkins zou niet automatisch een betere toekomst garanderen. Everton moet een investeerder vinden die in staat is om de financiële vooruitgang die al is geboekt te behouden, terwijl hij de voetbaloperatie een samenhangende richting geeft.

Voor Beesley bieden het nieuwe stadion, de omvang van de aanhang van de club en het groeipotentieel redenen om te geloven dat het juiste eigenaarschap een substantiële impact kan maken.

De fundamenten zijn daar. Wat Everton nu nodig heeft, is een eigenaar die erop wil bouwen.

Christopher Beesley is de auteur van "On the Banks of the Royal Blue Mersey: The Inside Story of Everton's First Season at Bramley Moore Dock" van Pitch Publishing - dat is hier beschikbaar.

Pitch Publishing
Pitch Publishing