De Portugese coach was aangetrokken tot de visie die werd gepresenteerd door Kylian Mbappé en zijn staf, en zag een kans om een historische Franse club te helpen herbouwen en uiteindelijk terug te brengen naar de hoogste divisie.
In plaats daarvan duurde zijn termijn slechts zeven wedstrijden.
Meer dan een jaar later heeft Caen de degradatie geleden die volgde op hun rampzalige campagne, terwijl Baltazar de heel andere uitdaging heeft ervaren om terug te keren naar Polen en Radomiak Radom te helpen hun overleving in de hoogste divisie te waarborgen.
Toch blijft zijn beoordeling van Caen opmerkelijk gematigd.
"De manier waarop Kylian Mbappé en al zijn staf, zij hebben me het project voor de toekomst voorgesteld en ze hebben me het project laten zien, maakte echt indruk op me," vertelde Baltazar aan Football Presse.
"Het trok me echt aan om naar Frankrijk te verhuizen."
Dat project was gebouwd rond Mbappé's investering in Caen.
Zijn investeringsvehikel verwierf in 2024 een belang van 80 procent in de club, met de ambitie om Caen terug te brengen naar Ligue 1. Baltazar werd op 29 december 2024 aangesteld als hoofdcoach, ter vervanging van clubfavoriet Nicolas Seube.
De timing was vanaf het begin moeilijk.
Caen had al moeite in de onderste regionen van Ligue 2 en het ontslag van Seube had woede onder de supporters veroorzaakt, met protesten gericht tegen het nieuwe eigendom.
Baltazar wist meteen dat hij een club erfde waar de verwachtingen hoog waren en het geduld al opraakte.
"De fans zijn het hart van de club," zei hij na zijn aanstelling, en beloofde overwinningen terug te brengen naar Caen en trots te herstellen bij de supporters.
Hij sprak ook over de omvang van de uitdaging die hem te wachten stond, en zei dat hij wilde "de status" van Mbappé eren terwijl hij ambities uitte die uiteindelijk naar Europees voetbal reikten.
Er was echter een belangrijke onderscheid.
Baltazar had niet direct met Mbappé gesproken voordat hij werd aangesteld.
Het project was hem gepresenteerd door Mbappé's staf, en het was die visie die hem overtuigde de baan te aanvaarden.
"Ik was echt onder de indruk van de club, van de stad, van de fans, zelfs van de mensen die bij de club werken," vertelde Baltazar aan Football Presse.
"Dus het is een echt, echt speciale club."
De nieuwe coach kwam in een situatie terecht waarin de onmiddellijke resultaten net zo belangrijk waren als de langetermijnambitie.
En die resultaten kwamen nooit.
Baltazar verloor al zijn zeven wedstrijden onder zijn leiding.
Caen scoorde slechts één keer tijdens die reeks en kreeg 11 doelpunten tegen, met zijn laatste wedstrijd eindigend in een 2-0 nederlaag tegen Laval. Hij werd op 18 februari 2025 ontslagen en vervangen door Michel Der Zakarian.
De Portugese coach probeert de teleurstelling niet te verbergen.
"Helaas, toen ik bij de club aankwam, was de situatie moeilijk," zei hij.
"Ik ging daarheen met mijn staf om de situatie te proberen te veranderen, en helaas kon ik dat niet doen."
Hij beschrijft de ervaring in twee heel verschillende termen.
"Het zijn gemengde gevoelens van trots om de kans te hebben om bij deze grote club in Frankrijk te werken en frustratie omdat ik de moeilijke situatie niet kon veranderen."
Dan komt de meest directe bekentenis.
"Coach, ik ben afhankelijk van resultaten."
"Helaas, voor de eerste keer in mijn carrière, kon ik het voorgestelde doel niet bereiken."
Er is geen poging om het eigendom, de spelers of de omstandigheden de schuld te geven.
In plaats daarvan keert Baltazar herhaaldelijk terug naar een van de fundamentele realiteiten van het management.
"Er zijn geen gemakkelijke banen," zei hij.
"Vooral in de coachfunctie moet je resultaten hebben en een team en een groep spelers om je heen hebben, evenals de fans en de raad van bestuur."
"Elke keer is het uitdagend en moeilijk."
De daaropvolgende geschiedenis van Caen maakt zijn woorden nog onthullender.
De club werd in april 2025 gedegradeerd uit Ligue 2 na een 3-0 thuisnederlaag tegen Martigues, waarmee een campagne eindigde waarin ze onderaan de tabel eindigden. Het was hun eerste degradatie naar het derde niveau van Frankrijk sinds het begin van de jaren '80.
Het ambitieuze project was daardoor bijna onmiddellijk een strijd om te overleven geworden.
Baltazar's vertrek loste de problemen van Caen niet op.
Maar hij deed ook niet alsof zijn eigen periode succesvol was geweest.
"Ik kon de moeilijke situatie niet veranderen," zei hij.
"Het was verdrietig voor mij en frustrerend, maar het is het leven in het voetbal."
Die laatste zin verklaart misschien Baltazar's houding tegenover een carrière die hem door Portugal, Cyprus, Qatar, Engeland, de Verenigde Staten, Polen en Frankrijk heeft geleid.
Hij ziet elke moeilijke ervaring als onderdeel van zijn opleiding.
"Elke keer als ik naar een nieuwe club of naar een nieuw land ga, moeten we ons natuurlijk aanpassen aan de nieuwe realiteit," zei hij.
"Elke club is anders, en natuurlijk maken verschillende landen het nog moeilijker."
De aanpassing gaat veel verder dan tactiek.
"We moeten ons ook aanpassen aan de cultuur, aan de taal, aan alle waarden van een land die anders zijn dan die van mij."
Baltazar gelooft dat die ervaringen hem sterker hebben gemaakt.
"Ik ben veel gegroeid als coach," zei hij.
"Ik ben veel gegroeid als man, als individu."
Dat perspectief is sindsdien opnieuw op de proef gesteld.
In maart 2026 wendde Radomiak Radom zich voor de tweede keer tot Baltazar, en stelde hem aan met nog acht Ekstraklasa-wedstrijden te gaan en de club had nog steeds punten nodig om zijn positie in de hoogste divisie van Polen veilig te stellen.
Deze keer had het verhaal een gelukkiger einde.
Baltazar boekte drie overwinningen, twee gelijke spelen en drie nederlagen in die acht wedstrijden, en hielp Radomiak als tiende te eindigen voordat hij de club aan het einde van het seizoen verliet.
Het was een herinnering dat een moeilijke periode als manager de volgende niet noodzakelijk definieert.
Baltazar had Caen verlaten na zeven opeenvolgende nederlagen.
Hij keerde terug naar Polen en hielp een andere club uit de problemen.
"Van alle clubs neem ik goede dingen mee," zei hij.
"Ik breng speciale mensen mee, ik breng nieuwe ervaringen mee, en al deze ervaringen maken me een beter man, een betere coach, en meer voorbereid op de toekomstige uitdagingen."
Er is ook een belangrijke naschrift aan het verhaal van Caen met betrekking tot Mbappé's eigen betrokkenheid.
Caen's recruitment directeur Reda Hammache zei later dat Mbappé op de hoogte werd gehouden van belangrijke sportieve beslissingen en de aanstellingen van Baltazar en vervolgens Der Zakarian ondersteunde. Hammache beschreef de meerderheid aandeelhouder van de club als betrokken bij de belangrijke beslissingen zonder een indringende aanwezigheid in de dagelijkse voetbaloperatie te zijn.
Dat maakt Baltazar's herinnering bijzonder relevant.
Hij voegde zich niet simpelweg bij een club die eigendom was van een wereldwijde voetbalsuperster.
Hij geloofde in het voetbalproject dat hem werd gepresenteerd.
"De manier waarop Kylian Mbappé en al zijn staf, zij hebben me het project voor de toekomst voorgesteld maakte echt indruk op me," zei hij.
"En het trok me echt aan om naar Frankrijk te verhuizen."
Wat uiteindelijk faalde was niet Baltazar's geloof dat Caen potentieel had.
Het was het vermogen om dat potentieel om te zetten in onmiddellijke resultaten.
"In de wereld van het voetbal weten we hoe het is," zei hij.
"We hebben ideeën, we hebben goede mensen om je heen, je hebt... Maar soms zijn dingen niet mogelijk om op een onmiddellijke manier te doen en heeft het meer tijd nodig om het plan uit te werken."
Caen had die tijd niet.
Baltazar's zeven wedstrijden werden een voetnoot in een veel groter verhaal van eigendom, verwachting, onvrede onder supporters en degradatie.
Maar zijn verslag biedt iets dat de resultaten alleen niet kunnen.
Hij zag het project van binnenuit.
Hij begreep waarom het coaches aantrok.
En hij ervoer hoe snel de eisen van professioneel voetbal zelfs het meest ambitieuze langetermijnplan kunnen overweldigen.
"Caen is een echt speciale club," zei Baltazar.
"Ik wens hen het allerbeste, en ik hoop dat ze in de nabije toekomst terug kunnen keren naar de elite van het Franse voetbal."
Het project dat hem naar Normandië trok, ontvouwde zich niet zoals gepland.
Maar de lessen daaruit hebben hem gevolgd.
En voor Baltazar is dat de realiteit van voetbalmanagement: de volgende uitdaging wacht altijd, en de laatste kan je alleen maar beter maken als je bereid bent ervan te leren.