De Navarrese rechtsback plaatste zijn afscheidsboodschap op sociale media, waarbij hij zei dat de emoties van het schrijven ervan moeilijker waren dan hij had verwacht, ondanks dat hij zich mentaal voorbereid voelde op het moment.
"Toen ik als kind in Pamplona met mijn schoolgenoten voor het eerst een bal begon te trappen, had ik nooit kunnen voorstellen welke ongelooflijke reis voor me lag."
Hij erkende de moeilijkheid om de woorden te vinden die recht deden aan twee decennia professioneel voetbal.
"Ondanks dat ik psychologisch klaar was om deze stap te zetten, is het erg moeilijk geweest om dit afscheid van de velden te schrijven."
Azpilicueta's carrière werd gekenmerkt door langdurigheid, leiderschap en een vermogen om zich aan te passen aan verschillende systemen, coaches en culturen.
Hij kwam als tiener bij de academie van Osasuna, maakte zijn debuut in het eerste elftal bij de club uit Pamplona en verhuisde naar Olympique de Marseille voordat hij zijn meest gevierde hoofdstuk bij Chelsea beleefde, waar hij de Champions League, de Europa League twee keer, de FA Cup en de League Cup won tijdens 11 jaar op Stamford Bridge.
Na zijn vertrek bij Chelsea, voegde hij zich bij Atletico Madrid en verhuisde vervolgens naar Sevilla, waarbij hij Spanje vertegenwoordigde op vier Europese Kampioenschappen en twee Wereldbekers in een senior internationale carrière die 35 interlands opleverde. Hij maakte deel uit van de Spaanse selectie die Euro 2008 won als jong selectielid, hoewel zijn bijdragen aan het eerste elftal voornamelijk in het volgende decennium kwamen.
Azpilicueta wordt binnen het spel beschouwd als het archetype van de moderne rechtsback -- consistent, technisch betrouwbaar, positioneel intelligent en een voorbeeldige professional in zijn benadering van training en leiderschap. Zijn afscheid werd in het Europese voetbal ontvangen met een stortvloed aan eerbetonen die de respect weerspiegelden die hij in 20 jaar en zes clubs had opgebouwd.