Hij vraagt zich af of genoeg spelers de kwaliteit bezitten om United te vertegenwoordigen, terwijl hij erop staat dat zelfs een speler van het kaliber van Bruno Fernandes niet verwacht kan worden om de club alleen te dragen.
Simões is bijzonder kritisch over de tendens om te veel verantwoordelijkheid op managers te leggen wanneer de resultaten verslechteren. Hij gelooft dat de spelers, in plaats van hun coaches, uiteindelijk bepalen wat er op het veld gebeurt, en vraagt zich af of sommige spelers van United in staat zijn om te voldoen aan de geschiedenis van de club.
Hij vertelde Football Presse, "Wanneer de mensen kijken naar de spelers van Manchester United, hebben ze dan genoeg kwaliteit om geschiedenis te maken of om te reageren op de geschiedenis van Manchester United in het voetbal? Dat is de grote vraag die ik heb.
"Ik zie Manchester United veel spelen, en ik zie veel spelers die geen klasse hebben, geen kwaliteit om voor Manchester United te spelen."
Voor Simões is het onderscheid tussen het coachen van een team en het bezitten van de natuurlijke vaardigheid om een geweldige voetballer te worden fundamenteel. Hij ontkent het belang van managers niet, maar gelooft dat hun invloed vaak wordt overdreven bij het beoordelen van het succes van een team.
"Coaches zijn belangrijk, ja, natuurlijk, maar kan een coach spelers maken? Nee, dat is niet waar. Wie maakt de spelers? Het is God die hen het talent geeft om het spel op hun best te spelen.
"Elke enkele team, elke enkele club heeft een coach nodig, ja. Maar de coaches, misschien hebben ze 20 procent van de verdienste voor het succes. De spelers zijn degenen die spelen, zijn degenen die de beslissingen nemen.
"Nooit kan een coach tegen een speler zeggen: 'Luister, vergeet niet, maak een voorzet in de eerste 27 minuten.' Het is belachelijk. Dat is echt slecht. Coaches zijn belangrijk, maar de spelers zijn altijd belangrijker."
Het is een argument dat Simões gelooft dat bijzonder relevant is wanneer men de verwachtingen onderzoekt die aan de managers van Manchester United worden gesteld. De reputatie van de club brengt enorme druk met zich mee, maar hij vraagt zich af of de spelersconsistent hebben aangetoond dat ze in staat zijn om aan die eisen te voldoen.
Hij roept ook twee figuren in herinnering die de normen vertegenwoordigen die United ooit heeft gesteld, Bobby Charlton en Sir Alex Ferguson. Simões daagt de suggestie uit dat een manager de natuurlijke vaardigheid kan creëren die uitzonderlijke spelers van de rest scheidt.
"Gewoon als een voorbeeld, omdat we het over Manchester United en Bobby Charlton hebben. Denk je dat Ferguson die twee jongens heeft gemaakt? Voorzeker, was het Ferguson die die twee jongens leerde om het spel te spelen? Nee."
Simões gelooft dat natuurlijk talent het bepalende ingrediënt blijft, ongeacht hoe geavanceerd modern coachen is geworden.
"Meer dan dat, en vandaag meer dan in het verleden, is het het talent. Als je het talent hebt, dan kun je bij een grote club spelen. Voetbal, het is een kunst in beweging, en niemand kan dat leren. Het is God die je het talent geeft om het spel op die manier te spelen."
Zijn beoordeling van Fernandes biedt een interessant contrast. Terwijl Simões zich afvraagt of genoeg spelers in de United-selectie de nodige klasse hebben, is hij aanzienlijk meer complimenteus over de Portugese middenvelder, en erkent hij de bijdrage en professionaliteit die hem zo'n belangrijke figuur op Old Trafford hebben gemaakt.
"Ten eerste denk ik dat hij het heel goed heeft gedaan voor Manchester United. Ik denk dat hij een goede professional is, en de meeste keren speelt hij goed. Ik heb daar geen vragen over."
Fernandes blijft een van de meest invloedrijke spelers van United, maar zijn toekomst is nu onzeker na het afwijzen van een tweede contractvoorstel. De club wil zijn aanvoerder behouden, hoewel de onderhandelingen nog geen overeenkomst hebben opgeleverd.
Simões erkent dat een speler die de latere fasen van zijn carrière nadert, de financiële mogelijkheden die voor hem beschikbaar zijn moet overwegen. Hij suggereert niet dat Fernandes United een onbepaalde verplichting verschuldigd is, vooral gezien wat hij al heeft bijgedragen.
"Waarschijnlijk gaat hij de kans krijgen om veel geld te verdienen. Ik denk dat hij het heel goed heeft gedaan voor Manchester United. Het is waarschijnlijk dat hij naar Manchester United kijkt en zegt: 'Ik ben klaar. Nu is het tijd voor mij om te vertrekken.'
"Waarschijnlijk denkt hij zo, en hij kan de verleiding van veel geld dat hij kan verdienen in de laatste twee of drie jaar afwijzen."
Echter, Simões is ook duidelijk dat Fernandes nog steeds de mogelijkheid heeft om een verschil te maken als hij besluit om bij Old Trafford te blijven.
"Maar als hij besluit te blijven, geloof ik dat hij nog steeds de kwaliteit heeft om Manchester United te helpen. Het is zijn beslissing, en we moeten dat respecteren."
Er is een bredere boodschap in de beoordeling van Simões, een die verder gaat dan de toekomst van een individuele speler of de identiteit van de volgende manager van Manchester United. Hij gelooft dat leiderschap in het voetbal aanzienlijk meer vereist dan tactische instructie, en dat coaches verantwoordelijk moeten zijn voor het ontwikkelen van mensen evenals voetballers.
Citerend Ferguson voegt Simões toe: "Meer dan alleen maar praten over het spel, sprak hij over het leven, omdat voetballen, het is leven. En om een leider te zijn, is meer dan alleen een coach zijn.
"De coach van vandaag moet een leraar zijn. Omdat je heel goed de spelers ziet trainen, maar zijn ze ook goede leraren? Ik denk van niet. Dat is de goede en grote uitdaging voor coaches vandaag."
Voor Manchester United is de uitdaging niet simpelweg het vinden van een andere manager die in staat is om het geluk van de club te herstellen. Simões' argument is dat de spelers de vaardigheid, het karakter en de verantwoordelijkheid moeten bezitten om overeen te komen met het embleem dat ze dragen.
Fernandes kan de kwaliteit hebben om te helpen, maar de last van het herbouwen van United kan niet op één individu rusten.