Chinaglia werd het symbool van Lazio.
Giordano was in de ogen van Agostinelli de meer natuurlijk getalenteerde voetballer.
"Giorgio Chinaglia en Lazio, voor mij zijn dat dezelfde dingen," vertelde Agostinelli. Football Presse. "Je zou duizend jaar kunnen wachten, maar Giorgio Chinaglia is gelijk aan SS Lazio, omdat hij het symbool van deze club is."
Maar dat betekent niet dat Agostinelli gelooft dat Chinaglia de grootste centrumspits was die Lazio heeft voortgebracht.
"Ik zeg niet dat hij de beste centrumspits was," legde hij uit. "Want bijvoorbeeld, Bruno Giordano, die voor mij als een broer is, was een van de eerste drie centrumspitsen in de geschiedenis van Lazio qua techniek en belangrijkheid."
Het is een oordeel gebaseerd op het feit dat hij Giordano van dichtbij heeft zien ontwikkelen.
Geboren in Rome en door het jeugdprogramma van Lazio gekomen, maakte Giordano zijn Serie A-debuut in 1975 en bracht een decennium door bij de club. Hij won de Serie A Capocannoniere-award in 1978-79 na het scoren van 19 doelpunten.
Agostinelli herinnert zich niet alleen een productieve aanvaller, maar een speler met een niveau van technische kwaliteit dat hem deed opvallen.
"Hij was de topscorer van de Serie A," zei Agostinelli. "Maar bovenal, kijk naar wat Diego Armando Maradona zei toen hij bij Napoli was.
"Giordano, Maradona, Careca.
"Dat is genoeg om je te laten begrijpen wat voor soort centrumspits hij was."
Er is een belangrijk detail in die observatie.
Maradona en Careca waren geen spelers van Lazio. Giordano verliet Lazio voor Napoli in 1985, en het was in Napels dat hij deel uitmaakte van het beroemde aanvallende trident met Maradona en, vanaf 1987, de Braziliaan Careca. Giordano bracht drie seizoenen door bij Napoli, waar hij de Scudetto en Coppa Italia won in 1986-87.
Tegen het volgende seizoen was de aanval van Napoli 'Ma.Gi.Ca.' geworden -- Maradona, Giordano en Careca -- een van de beroemdste aanvallende lijnen in het Italiaanse voetbal.
Voor Agostinelli is die associatie zelf bewijs van Giordano's status. Hij is bijzonder emphatisch vanwege zijn persoonlijke relatie met de aanvaller.
"Bruno Giordano, die voor mij als een broer is, was een van de eerste drie centrumspitsen in de geschiedenis van Lazio qua techniek en belangrijkheid," zei hij.
Giordano's carrière bij Lazio was buitengewoon, maar werd ook onderbroken door het Totonero-schandaal. Hij werd in 1980 voor drie jaar en zes maanden geschorst voordat hij terugkeerde naar het voetbal na de amnestie die volgde op de overwinning van Italië op het WK 1982. Hij hielp vervolgens Lazio terugkeren naar de Serie A voordat hij naar Napoli verhuisde.
Agostinelli's herinneringen beslaan daarom twee zeer verschillende tijdperken van het Italiaanse voetbal. Bij Lazio zag hij Chinaglia het belichamen van de club worden en Giordano opkomen als een van zijn beste aanvallende talenten.
Bij Napoli vond Giordano zichzelf naast Maradona en Careca en hielp hij een team creëren dat historisch zou worden. Het contrast tussen Chinaglia en Giordano gaat daarom niet over het kiezen van één grote speler en het afwijzen van een andere. Voor Agostinelli vertegenwoordigden ze verschillende soorten grootheid.
"Giorgio Chinaglia is gelijk aan SS Lazio," zei hij.
Maar wanneer het gesprek specifiek gaat over de kwaliteit van de centrumspits, is zijn keuze duidelijk.
"Bruno Giordano is voor mij een van de eerste drie centrumspitsen van Lazio."
En dan komt de Napoli-verbinding die Giordano's carrière nog opmerkelijker maakt.
"Giordano, Maradona, Careca," zei Agostinelli. "Dat is genoeg om je te laten nadenken over wat voor soort centrumspits hij was."
En het is moeilijk om te argumenteren tegen zo'n gezelschap.