"We hadden hem al twee jaar op onze lijst," zei Dragan Stojković, de nationale coach van Servië, over de middenvelder die voor beide landen in aanmerking komt.
"We hebben alles geprobeerd -- vanaf december waren we in contact met zijn familie, toen kwam zijn agent erbij, en daarna Aleksandar zelf."
Pavlović, geboren in München uit een Servische vader en Duitse moeder, koos in plaats daarvan voor Duitsland, en Bild's Christian Falk beschreef de reactie van City op een soortgelijke afwijzing in september als pure verrassing: "Ze verwachtten dat niet. Ze zouden waarschijnlijk ook bereid zijn geweest om een nog hoger bedrag met Bayern te onderhandelen."
Bayern-president Herbert Hainer heeft een theorie waarom spelers zoals Pavlović blijven nee zeggen tegen een vertrek.
"Pavlović maakt indruk op ons allemaal met zijn kalmte en zijn charisma," vertelde Hainer aan de Münchner Abendzeitung. "Hij is een echte statement-speler in de Bayern-stijl. Identiteit is de sleutel -- FC Bayern is altijd gevormd door spelers die de cultuur van de club weerspiegelen."
Die identiteit werd vroeg opgebouwd. Pavlović kwam in 2011, op zevenjarige leeftijd, bij de academie van Bayern van SC Fürstenfeldbruck, en brak door onder Thomas Tuchel met een Bundesliga-debuut in een 8-0 overwinning op Darmstadt in oktober 2023. Zelfs toen waren de grootste namen van Duitsland niet overtuigd dat hij klaar was voor het seniorenpodium.
"Aleksandar Pavlović heeft de laatste tijd geweldig gespeeld, dat moet je erkennen, maar je moet het hoofd van de jongen niet te groot maken," schreef Lothar Matthäus in zijn Sky column in maart 2024, en betoogde dat er geen plek voor hem was in een centraal middenveld vol met Toni Kroos, Ilkay Gündogan, Leon Goretzka en Pascal Groß. Mario Basler was nog directer in zijn podcast Basler ballert: "Pavlović? Ik wil het er niet eens over hebben om zo'n speler al naar het EK te nemen. Alsjeblieft, laat het. Misschien na het EK."
Hij tekende die zomer toch een nieuw contract tot 2029, tegen die tijd had hij al zijn senior Duitsland-debuut gemaakt -- een oproep die Julian Nagelsmann benadrukte dat verdiend was en niet politiek, gezien zijn Servische geschiktheid.
"Het is geen politieke nominatie," zei Nagelsmann. "Ik hoefde hem niet te overtuigen om voor Duitsland te spelen. Het was zijn wens. Hij heeft zeer goede prestaties laten zien -- zeer dominant, zeer stabiel, een van de meest stabiele bij Bayern recentelijk, en iemand die zich uitspreekt in de kleedkamer en zijn teamgenoten coacht."
Vincent Kompany heeft die basis geërfd en blijft erop bouwen.
"Net als Thomas Müller of Lennart Karl, bijvoorbeeld, is Pavlo een speler uit de Bayern-jeugdopleiding -- ze vrezen niets," zei Kompany na een overwinning in de Champions League op Real Madrid waarin zijn middenvelder herstelde van een wankele start.
"Je kunt altijd eerlijk en open met hen zijn. Als hij zegt dat zijn eerste helft niet zo goed was -- oké. Als je twee of drie slechte passes maakt, is de vraag: hoe bereid was je om te rennen, om voor het team te vechten?"
Pavlović heeft de eer op zijn beurt teruggegeven: "Vincent Kompany heeft een enorme invloed. Hij weet gewoon hoe ik voetbal speel en hoe ik denk, en hij heeft me ook defensief naar een ander niveau gebracht. Daarom is hij zo belangrijk, en het is heel leuk om onder hem te spelen."
Op het veld maakt het profiel dat Manchester City zocht zin: een linkszijdige, ballende zes die zowel de achterhoede kan beschermen als het tempo van diep kan dicteren, met 1.88m ongewoon moeilijk te ontzetten voor een passer van zijn bereik. Het is geen toeval dat City hem als verzekering voor de vertrekkende Rodri wilde -- de gelijkenis, in bouw en rol, als het nog niet in trofeeën is, is echt: een diep liggende metronoom die tevreden is om de bal onder druk te nemen en lijnen te doorbreken met een enkele pass in plaats van het zelf te dragen.
Matthäus zelf is sindsdien helemaal om. Twee jaar na het twijfelen aan zijn gereedheid, greep de recordinternational van Duitsland naar een heel andere vergelijking op Sky90 deze maart: "Hij is een spelmakerende zes die zelf de bal terugwint.
"Pavlović is een belangrijke speler, bij Bayern en in het nationale team. Pavlović heeft iets van Toni Kroos over zich."
Oliver Kahn, kijkend vanuit het perspectief van de raad van bestuur, ziet hetzelfde middenveld veel kritischer: na de Champions League-uitgang van Bayern tegen Paris Saint-Germain, betoogde de voormalige CEO van de club dat het type speler dat Bayern daadwerkelijk miste iemand was die helemaal niet op Pavlović leek.
"De types spelers in het middenveld van Bayern -- met Leon Goretzka, Aleks Pavlović en Joshua Kimmich -- zijn allemaal zeer vergelijkbaar in stijl," zei Kahn op Sky. "Wat ontbreekt is iemand zoals Thiago voor ons was: die speciale techniek, je weg spelen langs tegenstanders, die uitzonderlijke passes. Dat type speler ontbreekt momenteel."
Het is niet allemaal een soepele voortgang geweest. Pavlović heeft een moeilijke Wereldbeker 2026 doorgemaakt, wat leidde tot een scherpe column van de Duitse grootheid Philipp Lahm.
"In dit toernooi heeft Aleksandar Pavlović tot nu toe niet echt indruk gemaakt; ik zie een ongelooflijk aantal eenvoudige balverliezen. Hij staat niet ideaal gepositioneerd op het veld," schreef Lahm in Kicker, en pleitte ervoor dat Joshua Kimmich hem in het centrale middenveld verving.
Nagelsmann had een vergelijkbare toon aangeslagen voordat het toernooi begon, en koppelde Pavlović's internationale status rechtstreeks aan zijn club speeltijd: "Als zijn ritme blijft zoals het nu is, maximaal 50 procent van de wedstrijden, zal het krap worden. Je moet een vaste waarde zijn bij je club, of op zijn minst 70 tot 80 procent van de wedstrijden spelen."
Hij heeft die uitdaging sindsdien beantwoord. Tegen de tijd dat dit seizoen tweeënhalve maand oud was, had Pavlović 757 minuten gespeeld tegen 621 van Lamine Yamal -- 60 procent van de beschikbare speeltijd van Bayern tegen Yamal's 53 procent bij Barcelona -- en zijn plek teruggeëist voor Leon Goretzka in de wedstrijden die er het meest toe deden. Het is die versie van Pavlović, hersteld naar zijn beste niveau na een rotsachtige internationale zomer, die Manchester City probeerde en faalde om te tekenen voor tot €100 miljoen in september.
Voor nu blijven zijn ambities dicht bij huis. Teamgenoten en coaches wijzen allemaal op hetzelfde: een speler die door deze kleedkamer is gevormd en de Champions League daarin wil winnen voordat hij ergens anders kijkt.