Het Scudetto van Hellas Verona in 1985 is een van de grote underdogverhalen in het voetbal.
Maar de daaropvolgende ineenstorting van de club -- die culmineerde in faillissement slechts zes jaar later -- is bijna even opmerkelijk.
Voor Richard Hough, wiens onderzoek naar het kampioenschapsseizoen van Verona interviews omvatte met leden van de titelwinnende selectie en uitgebreide krantenarchieven, ligt de verklaring deels in hoe snel het Italiaanse voetbal om hen heen veranderde.
"Het was bijna onvermijdelijk, denk ik, wetende wat Italië is en wat Italiaans voetbal is, dat nadat ze zo'n ongelooflijke piek hadden bereikt, de dingen op de een of andere manier zouden verslechteren," zei Hough. Football Presse.
"En ik denk dat het in wezen, ik zou zeggen dat het voetbal in die periode op een grote, grote manier aan het veranderen was."
Die transformatie begon bijna onmiddellijk na de triomf van Verona.
"Groot geld kwam het spel binnen, en Berlusconi zou het volgende jaar Milan overnemen," zei Hough.
"Je zou de opkomst van Sky Sports en de televisierechten hebben. Vervolgens zou je de Bosman-uitspraak hebben."
Elke ontwikkeling zou de machtsbalans in het Europese voetbal veranderen.
Voor Verona was het probleem dat succes zelf steeds duurder werd om te behouden.
"En in het geval van Verona dwong dat ook de lonen omhoog," legde Hough uit.
"Verona moest steeds meer geld betalen om de spelers te behouden en nieuwe spelers naar de club te halen."
Dat was een heel andere omgeving dan degene waarin Osvaldo Bagnoli zijn kampioenswinnende team had opgebouwd.
De transfermarkt veranderde ook, met agenten die steeds invloedrijker werden.
"De meeste spelers uit die tijd hadden geen agent, of agenten begonnen net betrokken te raken bij transferdeals," zei Hough.
"Ze zouden steeds meer betrokken raken."
De gevolgen waren aanzienlijk.
"Verona moest steeds meer geld betalen om de spelers te behouden en nieuwe spelers naar de club te halen."
De club begon daardoor financiële risico's te nemen in een poging om competitief te blijven.
"Ze hebben zich eigenlijk gewoon te veel uitgerekt, door te veel te investeren in spelers die misschien niet voor hen werkten, en te veel te betalen."
Maar Hough's onderzoek onthulde ook een donkerder deel van het verhaal.
"Om dan ook betrokken te raken bij enkele dubieuze individuen en enkele dubieuze boekhoudmechanismen, met gebruik van Zwitserse bankrekeningen en spelers die binnenkwamen."
Het was een periode waarin financiële manoeuvres rond transfers niet uniek waren voor Verona.
"Het gebeurde nog tot vrij recent," zei Hough.
"Het gebeurt nog steeds in het Italiaanse voetbal, niet alleen in het Italiaanse voetbal, waarschijnlijk ook elders, waar ze proberen de boeken in balans te houden."
Voor Verona waren de gevolgen echter ernstig.
De club moest zijn loonkosten verlagen, en de meest voor de hand liggende manier om dat te doen was om de spelers te verkopen die hadden bijgedragen aan het succes van de club.
"En terwijl ze hun beste spelers moesten afstoten om de kosten in de loonkosten te verlagen, ging het allemaal spectaculair verkeerd voor hen."
De ineenstorting was daarom niet simpelweg een kwestie van een briljant team dat uit elkaar viel.
Het gebeurde terwijl de voetbalomgeving zelf werd getransformeerd.
"Voetbal was echt aan het veranderen," zei Hough.
"En Verona op dat moment, na de gloriedagen van de jaren '80, was gewoon niet echt uitgerust om om te gaan met wat er in de jaren '90 zou komen."
Dat helpt ook verklaren waarom Hough sceptisch is over de mogelijkheid dat een andere club van Verona's statuur de Serie A wint.
De romantische mogelijkheid blijft bestaan.
"De romanticus in mij zou ja zeggen. Het zou kunnen gebeuren."
Maar de realiteit is veel moeilijker.
Hough wijst op clubs zoals Atalanta en Bologna als voorbeelden van teams die in de afgelopen jaren de gevestigde hiërarchie hebben uitgedaagd.
"Atalanta, weet je, dit seizoen zeiden mensen, misschien rond Kerstmis, dat Atalanta kans maakte."
"Mensen maakten hen groot en zeiden, nou, zou Atalanta iets kunnen doen? Zou dit hun seizoen kunnen zijn?"
Maar dan komt de druk.
"En dan beginnen de grote teams -- de druk, het is ook de druk. De druk begint op te bouwen."
Hough zag een vergelijkbaar patroon met Bologna.
"Bologna ook, weet je, ze waren tot het allerlaatste moment aan het vechten voor een top-vijf finish, en dan geleidelijk, als het aankomt op de allerlaatste paar wedstrijden of de laatste meest belangrijke beslissende momenten van het seizoen, vallen ze een beetje weg."
Desondanks benadrukt Hough hoe indrukwekkend die moderne uitdagers zijn geweest.
"Nog steeds een opmerkelijke prestatie voor een club als Bologna, alles wat ze in de afgelopen paar seizoenen hebben bereikt."
Maar het winnen van de titel blijft een ander verhaal.
"Het is niet gemakkelijk voor een kleine club om het te winnen. Het is heel, heel moeilijk."
En toen Hough met mensen die verbonden waren aan Verona sprak over de vraag of het wonder ooit nog zou kunnen gebeuren, was het antwoord nog pessimistischer.
"De meeste mensen met wie ik sprak, zeiden, ja, onwaarschijnlijk, bijna onmogelijk voor Verona zeker, of voor een club als Verona om ooit weer het Scudetto te winnen."
Dat is uiteindelijk wat het titel van 1985 zo significant maakt.
Verona versloeg niet gewoon de gevestigde reuzen voor één buitengewoon seizoen.
Ze deden het onmiddellijk voordat het Italiaanse voetbal een nieuw financieel tijdperk inging -- een tijdperk waarin de economische krachten die de club uiteindelijk overweldigden, een ander wonder steeds moeilijker te verbeelden maakten.
En, voor Hough, is dat waarom de ineenstorting onlosmakelijk verbonden is met de triomf.
"Het is een deel van de reden waarom het seizoen '84-'85 zo speciaal is."
Richard Hough is de auteur van 'Verone Campione' van Pitch Publishing - dat is hier beschikbaar.
