Madrid ging de straat op om de overwinning van Spanje op het Wereldkampioenschap te vieren, met een optocht van Moncloa naar Cibeles, het traditionele epicentrum van de Spaanse voetbalvieringen, waar 120.000 fans die sinds het middaguur aan het wachten waren, uitbarstten in vreugde toen de spelers verschenen.
De selectie kwam één voor één op het podium, elk aangekondigd en begroet met een lied naar eigen keuze. Als aanvoerder was Rodri de laatste die werd geïntroduceerd, terwijl hij met de Wereldbeker trofee naar buiten liep op de klanken van Freed from Desire. Hij greep de microfoon en zorgde voor het hoogtepunt van de viering.
"Viva la madre que me parió. Viva la madre que me parió. Viva el Rey. Viva España," schreeuwde hij.
Ferran Torres, zo bepalend op het veld, was ook buiten het veld het middelpunt van de aandacht. Zijn "Make Spain Great Again" pet, een knipoog naar de Amerikaanse politieke slogan, werd veel besproken onder degenen die de viering volgden.
Het was niet het enige opvallende moment met het voertuig van de aanvaller in de parade, want Borja Iglesias werd ook gezien terwijl hij deejayde op een mengpaneel voordat hij de truc op het podium bij Cibeles herhaalde, waar hij later een paar minuten rapte nadat hij aan het publiek was voorgesteld.
Eenmaal bij Cibeles, een locatie die meestal wordt geassocieerd met de eigen trofee vieringen van Real Madrid, vermaakten spelers zoals Alejandro Grimaldo en Yeremy Pino de supporters met hun dansmoves, terwijl anderen ervoor kozen om hun gekozen nummers te zingen. Naast Borja Iglesias voerde Marc Pubill een reggaeton nummer uit en Pedro Porro, niet helemaal zeker van de songteksten, koos "Nos Fuimos Pa' Madrid" van El Barrio.
Marcos Llorente greep ook naar een klassieker, Julio Iglesias's "Soy un Truhan, Soy un Señor," terwijl Pau Cubarsi koos voor Raphael's "Mi Gran Noche." Dat kwam voordat een van de opvallende spelers van het toernooi, Alex Baena, het podium betrad met de Wereldbeker trofee na een opmerkelijk stille begroeting met premier Pedro Sanchez bij Moncloa eerder op de dag. Het was Baena's 25e verjaardag, en de selectie verleende hem de eer om de viering af te sluiten.
De taferelen in de hoofdstad sloten het toernooi van Spanje in stijl af, met de optocht die een zomer bekroonde waarin de ploeg van Luis de la Fuente voor de tweede keer in hun geschiedenis het Wereldkampioenschap won, 16 jaar na hun triomf in Zuid-Afrika.
De overwinning in de verlenging op Argentinië in New Jersey op zondag, bezegeld door de 106e-minuut goal van Ferran Torres, had al taferelen van viering door het hele land ontketend, maar de thuiskomst op maandag gaf de supporters hun eerste kans om de trofee en de selectie in persoon te zien sinds het laatste fluitsignaal.
Cibeles is al lange tijd het traditionele verzamelpunt voor grote voetbalvieringen in de Spaanse hoofdstad, vaker geassocieerd met de eigen trofee optochten van Real Madrid, maar voor één middag behoorde het volledig toe aan het nationale team en de tienduizenden die zich hadden verzameld om hen thuis te verwelkomen als wereldkampioenen.