Om eerlijk te zijn, de terugslag na de aankondiging - en die was behoorlijk gemeen - is voornamelijk aangedreven door de Londense pers. Het simpele feit is dat, voor The Friedkin Group (TFG), vooral de hoofdman Dan Friedkin, de cijfers niet klopten. En voor degenen die dicht bij Friedkin staan, zonder dingen in klare taal te zeggen, werd ons verteld "Dan voelt het gewoon niet" als het gaat om TFG's investering in Everton.
Natuurlijk zou de gemiddelde Everton-fan geen enkele herkomst nodig hebben om zo'n vermoeden te bevestigen. Friedkin is nooit gespot bij een Everton-wedstrijd. Niet in het oude Goodison Park, noch in Hill Dickinson Stadium. Dit ondanks dat de 61-jarige Texaan een regelmatige bezoeker van het VK is om zijn liefde voor golf te bevredigen.
Wat Everton betreft, zijn hart was er gewoon nooit in. Je zou zelfs kunnen beargumenteren dat de oorspronkelijke aankoop van de meerderheidsaandelen van Farhad Moshiri twee jaar geleden meer om gemak ging dan om enige grote drang of passie om de Toffees te kopen. Na aanvankelijk zich terug te trekken uit een deal met Moshiri, werd TFG uiteindelijk overtuigd om weer in te stappen na de gekke ineenstorting van de 777-groep en John Textor's on-off interesse. Hebben Friedkin en TFG de club destijds een gunst gedaan? Het kan positief worden beargumenteerd, hoewel veel fans zo'n mening zouden afwijzen gezien de waargenomen gebrek aan investeringen in de selectie - iets waar we later op terugkomen.
"Ik zou willen denken dat ze beiden als gelijken behandeld zouden worden", was de reactie van voormalig Everton-winger Pat Nevin een goed jaar geleden toen Football Presse hem werd gevraagd over het gevaar dat de Blues een feederclub voor AS Roma zouden worden, TFG's andere voetbalinvestering. Nevin was zelfverzekerd, zelfs vastberaden, dat beide clubs "gelijkwaardig" naast elkaar konden bestaan in TFG's portfolio. Maar zoals we zeggen, voor de Amerikanen, als het om Everton ging, klopten de cijfers gewoon niet.
Inderdaad, in de twee jaar dat TFG Everton controleert, hebben ze tussen de £600m en £700m geïnvesteerd. Ongeveer £400m voor de initiële overname van Moshiri en om uitstaande schulden te dekken, plus £150m tot £200m in herfinancieringsleningen en ongeveer £100m voor de laatste afwerking van het nieuwe stadion. Effectief heeft TFG de schulden van Everton weggevaagd, het nieuwe stadion opgericht en de selectie competitief gehouden.
In tegenstelling tot de zes jaar dat ze Roma runnen, heeft TFG vergelijkbaar kapitaal in de Giallorossi gestoken. De club kopen, herstructureren en schulden afbetalen, plus investeringen in het verkennen van een verhuizing weg van het Olimpico heeft ongeveer £800m gekost sinds 2020. En als we het over transferuitgaven hebben, realiseer je je al snel dat TFG, voor al die miljarden erachter, gewoon niet is gebouwd om te concurreren in de huidige Premier League.
Gedurende de afgelopen twee jaar bij Everton heeft TFG een uitgave van £600m tot £700m toegezien. Ter vergelijking, bij Roma hebben ze ongeveer £800m uitgegeven over de zes jaar. Voor degenen die niet zo goed zijn met cijfers, is dat een gemiddelde van £130m tot £150m per jaar met de Giallorossi, in tegenstelling tot ongeveer £300m tot £400m per jaar voor de twee jaar dat TFG Everton heeft beheerd. Ook in die zes jaar, terwijl Everton in de onderste helft van de Premier League-tabel heeft geworsteld, heeft Roma onder TFG de Europa Conference League gewonnen, een tweede Europese finale bereikt en is een regelmatige deelnemer in de Champions League geweest. In staat zijn om dit te bereiken met een veel kleinere jaarlijkse marktuitgave vergeleken met wat vereist is in de Premier League had duidelijk invloed op Friedkin's gedachten over zijn langdurige betrokkenheid bij Everton. Zoals ons werd verteld, "hij voelt het gewoon niet".
Dus daar is het in zwart-wit. We kunnen het hebben over Friedkin die niet alleen Jose Mourinho en Romelu Lukaku naar Roma brengt, maar de gekwalificeerde piloot die ze persoonlijk naar de hoofdstad vliegt als een viering. We kunnen zijn regelmatige bezoeken aan Trigoria bespreken om met de spelers en coachingstaff om te gaan. En we kunnen dat doen terwijl we de frustratie van Evertonians over Friedkin's gebrek aan interesse in zijn investering in Merseyside benadrukken. Maar voor TFG is Roma de gemakkelijkere, goedkopere klus.
Donyell Malen, een afvallige van Aston Villa, 15 miljoen pond naar Lyon voor Manu Kone en 20 miljoen pond naar Juventus voor Matias Soule. Roma heeft niet hoeven uitgeven tegen Premier League-prijzen om in en rond de top vier te blijven. Het is slim werk van Tiago Pinto, nu van Bournemouth, en Florent Ghisolfi, dat is zeker. Maar beide sportieve directeuren hebben in een totaal andere markt gewerkt dan wat vereist is in Engeland. TFG's geld kan veel, veel verder reiken in de Serie A. Is het een wonder dat Friedkin het naar zijn zin heeft als eigenaar van Roma?
Daarom zou de aankondiging van vorige week geen enkele vorm van bitterheid of wrok van de Everton-supporters moeten oproepen. TFG heeft hun werk gedaan. Everton heeft hun schulden effectief zien verdwijnen. Hun nieuwe thuis is de jaloezie van de wereld. Ze hebben een favoriete zoon terug in de dug-out. En een potentiële Scouse wereldster om een middenveld omheen te bouwen - dankzij de persoonlijke tussenkomst van Friedkin na het horen van de mogelijke verkoop van Hayden Hackney aan Nottingham Forest. Voor een prijs van £800m tot £1bn, als TFG Everton de juiste opvolger vindt en met een winst van £100-200m wegloopt, hoe zou een Toffees-fan dat kunnen misgunnen?
Dan Friedkin's hart is misschien nooit in het Everton-project geweest, maar de Texaan en TFG waren de juiste eigenaren voor deze tijd in de geschiedenis van de club. Dat ze ervoor kiezen om nu hun handen op te steken en weg te lopen is een eerbetoon aan hen. Dit hoeft echt geen bittere scheiding te zijn.