Juist toen Unai Emery vier jaar in functie vierde, veegde zijn Aston Villa de Premier League-leiders opzij en beëindigde daarmee Manchester City's perfecte record.
Villa was op zaterdag de drie punten meer dan waard en het was een overwinning die Emery's stempel erop had. Nicolas Jackson's optreden met twee doelpunten bevestigde alleen maar het vermogen van zijn manager om iets te zien wat anderen niet konden. Waar de man in Manchester City's dug-out, Enzo Maresca, geen muziek kon krijgen uit de Senegalees bij Chelsea, heeft Emery Jackson het beste voetbal van zijn carrière laten spelen. Zijn dubbel en optreden tegen City zijn de laatste tekenen van een speler die is herbouwd en hersteld na twee jaar van strijd in Londen en München.
Natuurlijk is de lof en erkenning die Emery ontvangt voor Jackson's herstel meer dan verdiend. Net als voor de manier waarop de Bask deze Villa-ploeg heeft geleid. Slechts drie clubs hebben tijdens Emery's tijd in Villa Park meer punten verzameld in de Premier League. Twee keer heeft hij het team naar Champions League-kwalificatie geleid. En vorig seizoen leidde hij hen naar de Europa League-titel, de eerste overwinning in Europa sinds Gary Shaw, Gordon Cowans en de Europese kampioenen van 1982.
Maar ondanks dat vraag je je af waar deze club zou zijn als ze niet binnen de parameters van de Profit and Sustainability Rules (PSR) van de Premier League zouden moeten werken. Zoals we zeggen, met elke grote overwinning, met elke lange bekerloop, zouden degenen die dit draconische systeem hebben opgesteld waar clubs als Villa onder moeten werken zich moeten schamen. Beschaamd. Met mannen die zo succesvol zijn in het bedrijfsleven als Wes Eden en Nassef Sawiris aan het roer, is Villa nauwelijks een kandidaat voor een club die bescherming nodig heeft tegen zichzelf.
Voordat hij de sportwereld binnenging, werd Sawiris de rijkste persoon van Egypte, waarbij hij het bouwimperium van zijn familie omtoverde tot een wereldwijde industriële kracht van meerdere miljarden dollars. Edens was een originele pionier op Wall Street voordat hij mede-oprichter werd van het multi-miljard dollar private equity bedrijf Fortress Investment Group. Toch dringen de pennevoerders van de Premier League, via PSR, aan op bescherming voor Aston Villa tegen mannen met zulke staat van dienst...?
Het is belachelijk. Inderdaad, het is oneerlijk. Dit is geen nationale staat die miljarden in een club pompt. Het zijn gewoon twee zeer succesvolle mannen die een kans hebben gezien, deze hebben gekocht en er meteen in zijn gesprongen. Alles wat ze willen is om op een gelijk speelveld te kunnen concurreren. En zoals ze hebben aangetoond in dit Emery-tijdperk, zelfs wanneer de regels en het establishment zo tegen hen werken, blijven ze de kansen overwinnen.
De PSR-voorstanders zouden zich moeten schamen. Een geweldige manager. Ondersteund door mensen met groot zakelijk succes. Villa zou moeten worden toegestaan om op het hoogste niveau te concurreren. Ja, Jackson is een geweldig succesverhaal. De scouting en ondertekening van Johan Manzambi is een andere om te vieren. Inderdaad, waar clubs als Manchester United en Tottenham miljoenen (zo niet miljarden) hebben uitgegeven voor nauwelijks enige consistente succes, heeft Villa elke cent laten tellen. Maar het zou niet zo moeten zijn. Edens en Sawaris willen meer uitgeven. Ze willen zien dat dit project, deze club, zijn absolute potentieel bereikt. Het zijn niet de middelen, het vermogen of de ervaring die Aston Villa tegenhoudt - het is de bevoordeelde en gevestigde kliek die de ophaalbrug heeft opgehaald en de club uit de Midlands heeft achtergelaten om het beste te halen uit de schamele middelen waarmee ze gedwongen zijn te werken.
Dit is geen voetbal. Dit is niet de geest van sport. Van competitie... gelijkwaardige, gelijke competitie. Inderdaad, deze column zou beweren dat de Premier League zichzelf pijn doet door een andere slapende reus, een grote, beroemde oude club, niet toe te staan zijn potentieel te realiseren en duidelijk te concurreren met de likes van City, Arsenal en Liverpool, niet alleen op het veld, maar ook op de transfermarkt.
Waarom moet Villa elk jaar opnieuw opbouwen? Waarom moeten zij Morgan Rogers, Ezri Konsa en Ollie Watkins verliezen om in de PSR te passen? Waarom kan Villa niet alleen zo'n talent behouden, maar ook worden toegestaan om op zo'n groep te bouwen? Om duidelijk te kunnen concurreren voor de likes van Enzo Fernandez en Sandro Tonali? Inderdaad, denk je echt dat Enzo of Tonali hun neus zouden ophalen voor de kans om voor Emery te spelen als de juiste omstandigheden zich voordoen?
Zoals we zeggen, Villa heeft de manager, de eigenaren, de fans, de geschiedenis en de financiële kracht om op gelijke voet te concurreren met elke club in het land - als ze de kans krijgen.
Voor de leiders van de Premier League zou het meer competitie, beter moeten zijn. Groter belang. Meer exposure. De koppen zullen niet alleen gaan over de ondergang en val van Manchester United of Chelsea, maar ook over de opkomst van Aston Villa. Een nieuwe naam voor de competitie om wereldwijd te verkopen. Om te promoten. Om nieuwe, frisse aandacht te brengen naar een competitie wiens titel is gerecycled door een handvol gevestigde reuzen.
In plaats daarvan zijn we gedwongen om deze geweldige club, met zijn ongelooflijke potentieel, te zien vechten voor kruimels.
Emery verdient dit niet. Sawaris en Edens ook niet. De fans ook niet. Aston Villa moet van de ketting worden gelaten. Voor de Premier League's belang, net zozeer als voor dat van henzelf.
