Zoals we zeggen, is de benadering van het Chelsea-management begrijpelijk. En vanuit hun perspectief is er een goed argument te maken. Aangezien Mudryk sinds oktober 2024 geen competitieve actie heeft gezien, zal zijn lichaam en geest tijd nodig hebben om zich aan te passen. Er zit nog steeds een speler in hem. Een potentiële wereldster. Maar meer dan 20 maanden geen serieuze voetbal. Inderdaad, geen oefenwedstrijden en zelfs geen elite training met elite medespelers voor dezelfde periode... zowel Mudryk als de mensen om hem heen zullen al het geduld moeten tonen dat ze kunnen om de Oekraïense international weer in serieuze vorm te krijgen.
En dat is gewoon het dagelijkse ritme van een professionele voetballer. Je moet ook het type speler dat Mudryk is erkennen. Snelheid. Bliksemsnelle snelheid. Alles gebeurt in een razendsnel tempo. Mentaal zal hij klaar zijn en verwachten dat hij kan oppakken waar hij was gebleven. Maar zal zijn lichaam - na al die tijd weg van een professionele omgeving - hetzelfde aanvoelen?
Dus een waakzame benadering is begrijpelijk. Inderdaad, een bron dicht bij een aantal coaches van Chelsea heeft verteld Football Presse dat het argument al enkele maanden woedt over hoe om te gaan met Mudryk's terugkeer.
Toen in juli duidelijk werd dat de dopingzaak van Mudryk tot een conclusie kwam, werd het nieuws verwelkomd door degenen binnen Chelsea. Ze hebben nooit de hoop opgegeven op de 25-jarige - hoewel regels en omstandigheden iedereen die met de club verbonden was verhinderden om contact op te nemen met de speler. Maar sindsdien zijn plannen besproken en opgeschreven over hoe Mudryk het beste weer in het leven op Stamford Bridge kan worden geïntegreerd.
Leningen zijn aangemoedigd, hoewel tot nu toe niet actief gezocht. Het nieuws van de poging van Leeds United vorige week klinkt waarachtig - net als Chelsea's terughoudendheid om de verhuizing goed te keuren. Xabi Alonso, die nu Mudryk's vijfde manager is als speler van Chelsea, gaf een hint over de plannen van het management voor de vleugelspeler voorafgaand aan de Premier League opener maandagavond tegen Fulham.
"Het is te vroeg om te zeggen hoe hij is qua fitheid, qua speeltijd die je nodig hebt om weer betrokken te zijn, dus het is nog steeds te vroeg om te zeggen," zei Xabi.
"Maar we zijn blij voor hem, vooral voor hem, omdat we waarschijnlijk niet in staat zijn te begrijpen wat hij in deze tijd heeft doorgemaakt en hoe hij zich op dit moment voelt met de dingen waarmee hij heeft moeten omgaan."
De manager van de Blues vervolgde: "We verwachten dat het tijd zal kosten.
"Hij trainde elke dag alleen, en ik denk dat het echt, echt moeilijk moest zijn omdat hij voetbal wilde spelen, hij wilde deel uitmaken van een team, en hij mocht dat zo lang niet doen.
"Daarna zullen we zien of het sneller of langzamer gaat, maar we moeten ons daarvan bewust zijn. We willen dat hij zich deel van het team voelt. Zodra hij bij ons is, zullen we zien hoe de dingen zich ontwikkelen."
Zoals zijn manager zegt, heeft Mudryk veel meegemaakt. En voor deze column is de hele saga een absolute schande geweest. De carrière van een voetballer is kort. Om meer dan een jaar in limbo te worden gelaten door de FA. Om zijn leven en carrière voor die tijd op pauze te zetten. Verbannen van zijn club. Verbannen van contact met personeel en teamgenoten. Gewoon al die tijd alleen gelaten. Geen tegensteun van de FA. Geen steun van de PFA (bestaan ze überhaupt nog?) ... en ondertussen was hij nog steeds effectief onschuldig. Het stinkt gewoon.
Zelfs de uitspraak, nadat de speler meer dan 13 maanden in de lucht hing, verdiende meer aandacht. De FA gaf hem in januari dit jaar de maximale vier jaar. Toch, nadat Mudryk's kamp in beroep ging bij het Hof van Arbitrage voor Sport, was de schikking die in juli werd bereikt voor 'geleden tijd'. De FA verklaarde in hun uitleg dat een deel van de reden voor de vermindering was dat de hoeveelheid meldonium die in Mudryk's systeem werd aangetroffen in oktober 2024 zo laag was dat nieuwe regels hem vandaag de dag zouden hebben vrijgesproken. Toch gaf het beoordelingspanel, in hun wijsheid, hem nog steeds de absolute maximale speelverbod die ze mochten geven. Zoals we zeggen, een absolute schande.
Dertien maanden in limbo. Dan een vierjarige schorsing. Dan beroep. En zes maanden later verdwijnt de schorsing. Wat een treurig verhaal.
Natuurlijk wil Mudryk hier voorbij. Hij wil gewoon spelen. En voor zover deze column de benadering van Chelsea kan begrijpen, zouden we betogen dat Mudryk moet doen wat hij is geboren om te doen. Hij moet de elektriciteit van het publiek voelen. Zijn lichaam moet die opwinding voelen wanneer hij een back passeert, waardoor duizenden in de tribunes opstaan. De jongen moet spelen. Niet voor een paar honderd lokale mensen en hun honden met de U21, maar op Premier League-niveau, voor Premier League-publiek. Een beloning voor alles wat hij en zijn ondersteuningsteam in de afgelopen 20 maanden hebben gedaan.
Het was Mudryk die persoonlijke coaches inhuurde om wekelijks met hem te werken terwijl de FA hem in het duister liet. Het was Mudryk die een doelman inhuurde om met hem te trainen. Het was ook de Oekraïner die het veld huurde bij de lokale Londense club Uxbridge FC, terwijl hij ook hetzelfde in het buitenland deed voor aparte trainingskampen. Weer, geen tegensteun van de FA of de PFA, hij en zijn team moesten het zelf doen.
Dus voor al dat, is het beste wat het managementteam van Chelsea, Paul Winstanley en Laurence Stewart, nu kan doen, Mudryk een fatsoenlijke club te vinden, met een fatsoenlijke manager, en de jongen gewoon laten spelen. Er zullen hoogte- en dieptepunten zijn. Maar na deze schandalige saga, ongeacht wat er gebeurt, zal de winnaar Mykhailo Mudryk zijn.
Voor zijn benadering. Voor zijn professionaliteit. Chelsea zou Mudryk deze beloning moeten geven.