"Ik heb met managers gezeten wanneer we verloren, en ze vermalen gewoon iedereen," vertelde Rathbone aan Football Presse. "Nihilistische, negatieve, onproductieve onzin. Gewoon beledigingen slingeren."
Moyes was anders.
Tijdens de rust stapten hij en Alan Irvine het kantoor naast de kleedkamer binnen.
"Ze hadden een korte vergadering. Dave zou dan binnenkomen."
Fase één: Verantwoording.
"Als hij iemand nodig had om aan te pakken, dan waren dat de grote spelers. Hij zou de jonge jongens niet bedreigen. Hij zou bij je Nevs, je TCs, je Tim Cahills komen. 'Niet goed genoeg. Los het op of je zit bij mij.'"
Fase twee: Tactiek.
"'We moeten hechter staan. Vooruit duwen. De achterste vier 10 meter hoger. Beweeg de bal sneller.' Het was duidelijk, simpel, direct."
Fase drie: Geloof.
"'We staan 1-0 achter. Er zijn 40.000 fans achter ons. We graven diep, we kunnen dit nog omdraaien.'"
Rathbone is stellig.
"Ik heb nog nooit een manager gezien met die capaciteit — om in mensen binnen te dringen, dingen tactisch te herschikken, en dan eindigen met een enorme grote liefdevolle 'Kom op, laten we gaan.'"
Voor hem was Moyes de beste in het vak daarin.