Voor supporters die het Schotse voetbal in de jaren '80 herinneren, draait de nostalgie vaak om volle terrassen en felle rivaliteiten. Maar auteur John Wight gelooft dat er een overtuigender reden is waarom het tijdperk nog steeds opvalt.
Volgens de auteur van "Jungle Days" betekende de concurrentiestandaard in Schotland dat clubs voortdurend werden getest op een manier die Celtic en Rangers vandaag de dag simpelweg niet zijn.
"Het probleem met Celtic is dat ze in een zeer slechte binnenlandse competitie spelen," zei Wight. Football Presse..
"Maar in de jaren '80 was dat niet zo. Dat was het meest competitieve tijdperk in het moderne spel in het Schotse voetbal."
Wight stelt dat de kracht van het Schotse voetbal veel verder ging dan de Old Firm. Aberdeen onder Sir Alex Ferguson en Dundee United onder Jim McLean transformeerden het landschap, terwijl de komst van David Murray bij Rangers en de aanstelling van Graeme Souness een andere periode van verandering inluidden.
"Je had Alex Ferguson bij Aberdeen, je had Jim McLean bij Dundee United. Ze hadden allebei succes in Europa. Ze wonnen allebei landstitels, wonnen bekers.
"Om het punt te maken, ik herinner me dat toen ik in de jaren '80 Celtic ging zien, als je tegen Aberdeen speelde, thuis of uit, en je kreeg een gelijkspel, dat werd als een goed resultaat beschouwd. Zo goed was dat Aberdeen-team."
Voor Wight dwongen die wekelijkse strijd elke toonaangevende club om te verbeteren.
"Wanneer een competitie competitief is, verhoogt het het niveau van elke speler. Het verhoogt de voetbal-IQ, het verhoogt je ontwikkeling.
"Wedstrijden tegen Aberdeen waren bijna net zo vurig als wedstrijden tegen Rangers in mijn tijd."
Hij herinnert zich hoe impopulair Gordon Strachan werd onder Celtic-supporters terwijl hij schitterde voor Ferguson's Aberdeen.
"Gordon Strachan... werd zo gehaat door Celtic-fans dat als iemand in de Jungle had genoemd toen hij speelde, toen hij het veld opkwam in dat rode Aberdeen-shirt in Celtic Park, dat hij een toekomstige Celtic-manager zou zijn, je het stadion uit zou zijn gejaagd.
"Ik herinner me dat ik bij een wedstrijd tegen Aberdeen was... toen een fan uit de Jungle het veld op rende en hem aanviel. Hij was gehaat omdat hij heel goed was."
De mentaliteit van Ferguson, gelooft Wight, hielp het Schotse voetbal te verheffen.
"Ferguson had zo'n winmentaliteit... Aberdeen, onder zijn leiding, genoot ervan om tegen Celtic of Rangers te spelen.
"In plaats van geïntimideerd te zijn, zoals de meeste teams waren, genoten ze ervan om zichzelf te meten met Celtic en Rangers."
Hij gelooft dat het contrast met de huidige Schotse Premiership scherp is.
"Vandaag de dag, zoals je zegt, is het een makkie. Het is echt zo."
Die binnenlandse onevenwichtigheid, stelt Wight, verklaart ook waarom Celtic en Rangers moeite hebben om consistent te concurreren in Europese competities ondanks dat ze thuis domineren.
"Celtic en Rangers, hun fans hebben verwachtingen om het goed te doen in Europa, maar ik denk dat dat in veel opzichten onrealistisch is gezien de schaarste aan concurrentie thuis.
"Als je op een zaterdag met 5-0 wint en je moet daarna tegen een Barcelona of een Bayern München spelen, is het heel moeilijk voor spelers om hun kwaliteitsniveau te veranderen.
"Het spel is sneller tegen deze spelers. Ze kunnen zich geen fouten veroorloven. Ze moeten veel positioneler bewust zijn.
"Dat is moeilijk als je dat niveau van voetbal-IQ en voetbal-acuitie niet regelmatig kunt repliceren."
Wight gelooft ook dat de kwaliteit van individuele voetballers in de hoogste divisie van Schotland is afgenomen ondanks vooruitgang in de sportwetenschap.
"Ik denk dat het spel vandaag de dag heel snel is. Natuurlijk zijn de spelers veel fitter. De sportwetenschap is geëvolueerd sinds de jaren '80.
"Maar in termen van individuele vaardigheid en balcontrole, denk ik niet dat ze hetzelfde zijn als de spelers in de jaren '80 in heel Europa."
Hij wijst op de moeilijke speelomstandigheden van die tijd als bewijs van de technische vaardigheden die vereist waren.
"Kijk naar de velden waarop ze speelden. Deze tijd van het jaar was het alsof je op een boerenveld speelde.
"Ze moesten daar rekening mee houden wanneer ze de bal passeerden en wanneer ze de bal ontvingen."
De fysieke aard van voetbal vereiste ook andere kwaliteiten.
"Je mocht in de jaren '80 nog steeds tackelen.
"Het ding dat ik echt betreur in het spel van vandaag... is de manier waarop spelers zo gemakkelijk neervallen. Simulatie is genormaliseerd.
"In de jaren '80 zou je daar nooit mee wegkomen. Als een speler in de 16-meter neerviel en een penalty kreeg, zou zijn reputatie voor altijd beschadigd zijn."
Hoewel Wight accepteert dat modern voetbal een wereldwijde entertainmentindustrie is geworden, gelooft hij dat constante blootstelling een deel van de anticipatie heeft weggenomen die ooit rond het spel hing.
"In de jaren '80 had je twee wedstrijden per week, misschien een woensdagavond en een zaterdagmiddag.
"Er was geen sociale media. De anticipatie van een wedstrijd was veel groter omdat je tegen de tijd dat je het stadion binnenkwam, was beroofd van voetbal.
"Nu kijk je elke avond naar voetbal."
Voor Wight is het grootste verlies niet simpelweg nostalgie, maar concurrentievermogen. Het Schotse voetbal in de jaren '80 dwong zijn grootste clubs om elke succes te verdienen, wat een niveau van binnenlandse competitie opleverde dat hij gelooft dat nooit echt is vervangen.
John Wight is de auteur van "Jungle Days: Supporting Celtic in the 1980s" van Pitch Publishing - dat is hier beschikbaar..
