Borini begon zijn senior carrière bij Chelsea nadat hij als tiener naar Engeland was verhuisd, voordat hij ervaring opdeed in het eerste elftal op huurbasis bij Swansea City en Parma.
Zijn doorbraak kwam bij Roma, waar hij negen Serie A-doelpunten scoorde in 2011-12 en een plaats verdiende in de selectie van Italië voor Euro 2012.
Die vorm leidde tot een transfer naar Liverpool, waar hij herenigd werd met Brendan Rodgers, die eerder met hem had samengewerkt bij Chelsea en Swansea.
Borini maakte 38 optredens voor Liverpool tussen 2012 en 2015, waarin hij drie doelpunten scoorde. Hij bracht het seizoen 2013-14 op huurbasis door bij Sunderland voordat hij terugkeerde naar Liverpool en later een permanente overstap naar de Black Cats voltooide.
Sunderland werd een belangrijk onderdeel van Borini's carrière. Hij scoorde 17 doelpunten in zijn 93 optredens voor de club, waaronder een doelpunt in de League Cup-finale van 2014 tijdens zijn huurperiode van Liverpool.
Hij verhuisde vervolgens terug naar Italië, waar hij aanvankelijk op huurbasis bij AC Milan ging spelen voordat hij de transfer permanent maakte. Na drie seizoenen bij Milan, voegde Borini zich in januari 2020 bij Hellas Verona.
Zijn carrière bracht hem vervolgens naar Turkije bij Fatih Karagümrük, waar hij een van zijn meest productieve periodes beleefde, met 31 doelpunten in de competitie over drie seizoenen.
Borini keerde in 2023 terug naar Italië bij Sampdoria, waar hij twee seizoenen in de Serie B doorbracht voordat hij zijn spelerscarrière beëindigde bij Salford City in Engeland.
Zijn laatste club was daarom weer een Engelse, waarmee hij zijn carrière weer in een cirkel rondbracht na zijn vormende jaren bij Chelsea, Swansea en Liverpool.
Borini kondigde zijn pensioen aan in een emotioneel bericht op sociale media waarin hij terugblikte op de reis die begon toen hij 16 was.
"Het begon allemaal met een vlucht," schreef hij. "Toen ik 16 jaar oud was."
Hij herinnerde zich dat hij huilend op het vliegtuig zat terwijl hij vertrok om een carrière te beginnen waarvan de bestemming onduidelijk was, behalve de dromen die hij wilde vervullen.
"Een vlucht die volledig met tranen in mijn ogen werd doorgebracht om de reis van mijn carrière te beginnen zonder een echte bestemming, behalve de dromen die ik wilde bereiken."
Borini zei dat hij die dromen in zijn hoofd had opgebouwd voordat hij ze uiteindelijk in werkelijkheid omzette.
"Vanaf die dag begon ik mezelf op te bouwen, niet wetende wat er van dat kind met een sterke mentaliteit zou worden. Ik begon mijn dromen in mijn hoofd op te bouwen en eindigde met het omzetten ervan in mijn werkelijkheid."
Nu hij het leven zonder voetbal onder ogen ziet, zegt Borini dat de onzekerheid vertrouwd aanvoelt.
"Vandaag, net als die dag dat ik op het vliegtuig naar Londen zat, voel ik dezelfde emoties over wat er met mij zal gebeuren."
Hij eindigde met het bedanken van de jongere versie van zichzelf voor het nooit opgeven van die ambities.
"Ik voel de behoefte om dat kind te bedanken dat nooit stopte met geloven," schreef Borini. "Die man zal nu blijven geloven in de volgende kans, zonder de bal aan zijn voeten, altijd."
"Dank je. Dank je, voetbal."